Ψυχοπαραλογία.

Friday, 24 February 2012
Published in My World

Έχει γίνει της μόδας, εδώ και πολύ καιρό βέβαια, να αποδίδουμε τις όποιες διακυμάνσεις στην συμπεριφορά και τις αντιδράσεις μας, σε ψυχολογικές παθήσεις. Η ψυχολογία σαν επάγγελμα ανθεί και τα ψυχοτροπικά φάρμακα υπάρχουν σε πιο ευρύ γκάμα, για κάθε είδους επονομαζόμενη ψυχο-πάθηση. Και ίσως το γεγονός αυτό, της «ποικιλίας» δηλαδή, ωθεί τους περισσότερους για κάθε αδυναμία κατανόησης της προσωπική ψυχοσύνθεσης να αυτοπροσδιορίζουν αυτήν σε κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, με τον τρόπο αυτό απαλλάσσοντας τους εαυτούς τους να αναλάβουν αυτοβούλως την εξήγηση της εκάστοτε ψυχολογικής αντίδρασης.

Ναι αντίδρασης. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Αντιδράμε μέσα στο κοινωνικό σύνολο, ή λόγω της απουσίας αυτού, παίρνοντας τα ερεθίσματα από τους ανθρώπους του γύρω κοινωνικού περιβάλλοντος. Είμαστε κοινωνικά ζώα. Όμως οι αντιδράσεις του καθενός ποικίλουν, και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Δεν χρειάζεται να φέρω παραδείγματα γι’ αυτό, νομίζω ότι είναι κατανοητό. Μεγαλώνοντας μαθαίναμε από τους γονείς μας, αντιγράφοντας τις αντιδράσεις τους και στην συνέχεια αποκτήσαμε τις δικές μας βλέποντας άλλους και σχηματίζοντας προσωπικές απόψεις σύμφωνα με τις δικές μας αντιλήψεις.

«Οι πεποιθήσεις σας και οι βάσεις τους, βρίσκονται στο συνειδητό νου. Εσείς πρέπει να κατανοήσετε το περιεχόμενο του συλλογιστικού σας νου. Το περιβάλλον σας, είναι η φυσική εικόνα των σκέψεων, συναισθημάτων και πεποιθήσεών σας, που έγινε ορατή.»

Με αφορμή αυτή τη δημοσίευση θα ήθελα να θέσουμε ο καθένας στον εαυτό του την εξής ερώτηση: Τι είναι αυτό ακριβώς που σχηματίζει την πραγματικότητά μας?

Οι πεποιθήσεις μας προκύπτουν από τις σκέψεις μας πάνω στα ερεθίσματα που λαμβάνουμε απ’έξω – από την κοινωνία, από την αλληλεπίδραση με τους άλλους, από τα συναισθήματα που αναγκαστικά τρέφουμε λόγω του βασικού μας «προγραμματισμού». Ταυτόχρονα, εμείς οι ίδιοι σχηματίζουμε την κοινωνία και όλους τους κανόνες που την διέπουν . Είναι ένας κύκλος, κλειστός θα έλεγε κανείς. Όμως…υπάρχουν κάποιες σταθερές που στην ουσία αποτελούν τις βάσεις των κοινωνικών κανόνων και μας αναγκάζουν να αυτοπροσδιοριζόμαστε βάσει αυτών.

Νορμάλ

Wednesday, 21 November 2012
Published in My World

Κάθεσαι και σκέφτεσαι βλέποντας εκατομμύρια ανθρώπους να ξυπνάνε το πρωί και χαρούμενοι μέσα στον πανικό της καθημερινότητας και κίνησης στους δρόμους να τρέχουν στις δουλειές τους, στα γραφεία τους…κάτι σαν το αισιόδοξο τέλος μιας ταινίας, όπου ο πρωταγωνιστής βγαίνει στον δρόμο, η λιακάδα των χτυπάει στα μάτια και αυτός περπατάει με μεγάλα σίγουρα βήματα μέσα στο πλήθος αγνώστων ανθρώπων χαμογελώντας με ένα ηλίθιο χαμόγελο στους περαστικούς… Καινούργια μέρα, τα προβλήματα ξεπεράστηκαν, είναι χαρούμενος και ευτυχισμένος. Νιώθει οικεία ανάμεσά τους… ΜΑΛΑΚΙΕΣ!

Κάποιες σκέψεις...

Thursday, 01 July 2010
Published in My World

Όλοι σας μισείτε ο ένας τον άλλον και αυτό το αμφίδρομο μίσος είναι αυτό που σας ολοκληρώνει.

Κοινωνικοί κανόνες

Wednesday, 29 August 2012
Published in Alternative Reality

Κοινωνικοί κανόνες είναι περιορισμοί. Έτσι? Κανόνες συμπεριφοράς αναλόγως του χώρου και περίστασης, ομιλίας και έκφρασης στον γραπτό και προφορικό λόγο, ντυσίματος σύμφωνα με κάποια κοινωνικά κριτήρια....και άλλα πάρα πολλά. Άρα χωρίς να περιορίζετε συνέχεια τον εαυτό σας δεν μπορείτε να ζήσετε και να συνυπάρξετε? Δεν μπορείτε να λειτουργήσετε αυτόνομα με κατανόηση και σεβασμό προς τους άλλους? Οκ δεκτό, ας πούμε... Κάποιοι προφανώς χρειάζονται μια καθοδήγηση.

Το γεγονός όμως είναι...για να προστατευτείτε από τους άλλους που ενδεχομένως μπορούν να σας βλάψουν και να σας προσβάλουν με τους τρόπους συμπεριφοράς τους, δημιουργείτε αυτούς τους κοινωνικούς κανόνες.

Θέλω > Μπορώ

Thursday, 10 February 2011
Published in My World

«Θέλω» είναι η έκφραση που αντιπροσωπεύει την ελευθερία.

Τα «Θέλω» σας είναι: ένα πανέμορφο σπίτι στην εξοχή, και διαμέρισμα στο κέντρο κοντά στον πολιτισμό, ένα πολύ καλό αμάξι ή και μηχανή, να έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο, να πηγαίνω σε διάφορα μέρη του κόσμου, να ασχολούμαι με πράγματα που με ενδιαφέρουν… και άλλα πολλά.

 

Όταν ρωτήσεις κάποιον τι θέλει στην ζωή του, ιδίως ένα παιδί που δεν περιορίζεται ακόμα από τις άσχετες με τα «θέλω» σκέψεις, πολλές φορές δυσκολεύετε να απαντήσει στην ερώτηση. Φαινόμενο που συνήθως οφείλεται στην προσπάθεια να ταξινομηθούν τα «θέλω» με σειρά προτεραιότητας.

Απολογισμός 2011

Saturday, 31 December 2011
Published in My World

Η ανθεκτικότητά σας και προσαρμογή στις συνθήκες που χειροτερεύουν καθημερινά είναι αξιοπερίεργη! Οι χαρακτηρισμοί αυτοί δεν είναι υπέρ σας και δεν σας τιμούν, αντιθέτως το γεγονός αυτό αποδεικνύει το πόσο σταρχιδιστές είσαστε. Η αδιαφορία για την πάρτη σας, για τις συνθήκες ζωής σας, με φθηνές δικαιολογίες, μου προκαλεί συναισθήματα ντροπής για να αποτελώ μαζί σας το κοινωνικό σύνολο, απόγνωσης και οργής! Θέλω να βγω έξω και να αρχίσω να μοιράζω φάπες και κλωτσιές!

Αλλά…δεν θα έχει νόημα. Το έχετε αποδείξει κιόλας… Πέρασε ένας χρόνος με διαδηλώσεις, «αγανακτισμένους», πορείες και άλλες «δημοκρατικές» παπαριές, που μας επιτρέπουν οι «κατασκευαστές του κοινωνικού περιβάλλοντος»… Και? Ποιο είναι το αποτέλεσμα?

Ανταγωνισμός…

Tuesday, 25 January 2011
Published in Your World

Αυτή η αναμέτρηση δυνάμεων, εξυπνάδας, ηλιθιότητας είναι κουραστική. Ίσως όχι για εσάς που συμμετέχετε στους συνεχής διαγωνισμούς και το θεωρείτε παιχνίδι και φυσική πορεία, αλλά για μένα είναι.

 

 

 

Και όχι, δεν είμαι αδύναμος να επιλέγω να μην συμμετέχω στα παιχνίδια σας, με φόβο της ήττας, ούτε απαξιώ εσάς ως αντιπάλους μου, απλά από την μια πλευρά δεν με ενδιαφέρει αυτό και από την άλλη… εδώ παίζεται ένα άλλο παιχνίδι το οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί, διότι είναι τόσο πολύ απασχολημένος με το παιχνίδι και το έχει ενσωματώσει στην προσωπική του ζωή που έχει γίνει ανάγκη….εσφαλμένα μεν αλλά εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται αλλιώς…είναι πολλοί οι παίχτες ανταγωνιστές και το παιχνίδι δυστυχώς είναι ατομικό.

Ξεχάστε για λίγο όλα αυτά που ξέρετε και θεωρείτε δεδομένα, αφήστε τις απόψεις σας, τις πεποιθήσεις, τα πιστεύω και δείτε όλο αυτό που συμβαίνει από μια άλλη εντελώς διαφορετική οπτική γωνία, σαν εντελώς διαφορετικός εξωτερικός παρατηρητής, εξωγήινος...

Ελπίδα πεθαίνει τελευταία

Friday, 18 September 2015
Published in Your World

Πως με εκνευρίζει αυτή η έκφραση, όπως και άλλες παρόμοιες εκφράσεις των στερεοτύπων της οπισθοδρομικής κοινωνίας ΜΑΣ! Και μιλώντας για εκφράσεις δεν αναφέρομαι μόνο σε λεκτικά quotations, κατάλοιπα των παλαιότερων εποχών, δύσκολων, όταν ο άνθρωπος δεν είχε ακόμα όλα αυτά τα υπέροχα εργαλεία επικοινωνίας που έχουμε και εμείς σήμερα, αλλά προτιμάμε να σπαταλάμε την ενέργεια που μεταφράζεται με τα bitesτων πληροφοριών που εισρέουν και βρωμίζουν το διαδίκτυο, αντί να…καταλαβαίνετε για τι πράμα μιλάω…(άλλη μια υπέροχη ιστορία…), αναφέρομαι και στις συμπεριφοριστικές εκφράσεις – εθελοδουλίας, εθελοτυφλίας, μόνιμης κατάστασης πνευματικής (όχι θρησκευτικού τύπου) ανεπάρκειας, εκδηλώσεις δειλίας της μάζας και άλλων πολλών που λίγο πολύ όλοι τις έχουν βιώσει ή αναγνωρίσει…

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo