Ο Νόμος της Αφύσικης Επιλογής

Όλοι, μάλλον, έχουμε καταλάβει τον ρόλο μας, ως είδος-άνθρωπος. Έτσι δεν είναι?

Να θυμίσω? Οκ.

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας, τις επιδιώξεις σας, τα θέλω σας, τις προσδοκίες σας … όλα όσα νομίζεται ότι αποτελούν την προσωπικότητα σας. Διαλογισμός και διάφορα άλλα είδη, ανατολίτικων μεθοδολογιών της ανεύρεσης του πραγματικού στόχου ως άνθρωποι είναι μια παραπλάνηση σ’ αυτό το θέμα. Όλα όσα κάνετε στην ζωή σας συγκλίνουν σε έναν και μοναδικό ρόλο, είτε το θέλετε είτε όχι, είναι ένας και μοναδικός, και είναι…

ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Δηλαδή, συμβάλουμε στην ανάπτυξη και δημιουργία του σύγχρονου πιο βελτιωμένου ανθρώπου, δοκιμάζοντας συνεχώς διαφορετικούς συνδυασμούς γονιδίων, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πιο πολύ συμβατό με το περιβάλλον γύρω μας.

 

Μην προσπαθείτε να ξεφύγετε και να αρχίσετε να ψάχνετε να απορρίψετε αυτό. Ανοίξτε τα μάτια και τα αφτιά σας και αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο. Ότι και να πείτε, οποιαδήποτε ένσταση και να φέρετε θα είναι πάντα δευτερεύον. Ο πρωταρχικός μας στόχος είναι αυτός. Όλα τα’ αλλά είναι απλώς παρενέργειες της λειτουργίας του εγκεφάλου. Που όσο πιο πολύπλοκη η λειτουργία του τόσο και πιο πολύ υπάρχει η τάση να γίνονται μπερδέματα στον τρόπο διαχείρισης των λειτουργιών αυτών.

Όλοι κάνουν σεξ. Όλοι θέλουν να κάνουν σεξ. Εντάξει, υπάρχει και το όριο- η ηλικία, που κάπου πριν το τελικό στάδιο, μερικούς που δεν εκπλήρωσαν τον ρόλο τους, αρχίζει να πιάνει πανικός και συνεπώς βάζουν όλα τα μέσα προς την επίτευξη του στόχου. Αυτή η εμμονή της επανάκτησης του εν’ ανενεργεία ρόλου, πολλές φορές οδηγεί σε άσχημες για όλους όσους εμπλέκονται σ’ αυτό συνέπειες. Αλλά τυχαίνει και αυτή η ομάδα να μετέχει σ’ αυτό το θέμα και ενεργά μάλιστα, με πολλές διαφορετικές εκδόσεις. (θα φτάσουμε σ’ αυτό)

Όταν μιλάμε για σεξ, μιλάμε για αναπαραγωγή. Όλα τα είδη των ζωντανών οργανισμών ασχολούνται και προετοιμάζονται γι’ αυτήν την διαδικασία. Είτε είναι άλλα ζώα, εκτός από το δικό μας είδος, είτε μιλάμε για φυτά και μικροοργανισμούς. Το κάθε είδος έχει προσαρμοστεί σ’ αυτό αναλόγως. Σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζονται δύο διαφορετικά, ανατομικά, είδη ώστε να επιτευχθεί η αναπαραγωγή. Σε άλλες περιπτώσεις η εξέλιξη έπαιξε τον δραματικό της ρόλο και προσάρμοσε κάποια είδη σε αυτογονιμοποίηση ή διαίρεση-μίτωση…

Οπότε. Εμείς οι άνθρωποι ήμαστε χωρισμένοι σε δύο γκρουπ. Άνδρες και γυναίκες. Γκέι και άλλα παρεμφερή ανήκουν σε ένα απ’ αυτά τα γκρουπ και αναλόγως της ανατομίας του καθενός και δεν θα μιλήσουμε γι’ αυτούς .

Έτυχε ή καλύτερα να πούμε αναπτυχθήκαμε έτσι κοινωνικά, ώστε σε μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων στον κόσμο η γυναίκα είναι αυτή που δίνει το τελικό ΟΚ. Μπορεί να είναι και λόγω του ότι οι άνδρες έχουν την ικανότητα και το προνόμια να παράγουν δισεκατομμύρια κύτταρα γενετικού υλικού κατά μια σεξουαλική πράξη. Εκεί που οι γυναίκες κατασκευάζουν ένα μόνο, μια φορά το μήνα. Και αυτή η «σπανιότητα» ίσως είναι και ο κύριος λόγος που οι γυναίκες είναι αυτές που έχουν την «εξουσία».

Όπως και να κοιτάξουμε, ΠΑΝΤΑ η γυναίκα είναι αυτή που θα διαλέξει τον άνδρα που θα γονιμοποιήσει τα ωάρια της. Οι άνδρες απλώς παρουσιάζουν το «υλικό» τους, πάντα με τέτοιο τρόπο που να ελκύει μια γυναίκα.

Τα κριτήρια έχουν αλλάξει από τότε που γεννήθηκε ο άνθρωπος, μιας και είναι κοινωνικό ζώο και ο άνθρωπος  βάλλεται από τους κανόνες συμπεριφοράς μέσα στην κοινωνία που αντιστοιχεί. Και αυτό ακριβώς το θέμα θα εξετάσουμε εδώ.

Ας δούμε με ποια κριτήρια επιλέγει μια μέση γυναίκα τον άνδρα σήμερα. Γιατί, σύμφωνα με τους κανόνες της κοινωνίας, η γυναίκα θέλει να μεγαλώσει το παιδί της σε ένα περιβάλλον που θα μπορέσει να προσφέρει στο παιδί της όλα αυτά που χρειάζεται αλλά… και να μην αμελήσει τον εαυτό της.

Κανονικά, μια μέση νέα γυναίκα, θα επέλεγε έναν νέο, όμορφο, δυνατό, επικοινωνιακό, αρτιμελή αρσενικό. Και ας πούμε από τους 1000, οι 100 τις κάνουν. Η αναλογία είναι κάπως έτσι, ένας στους 10 στην χειρότερη περίπτωση, αρέσει σε μια γυναίκα.

Ας προσθέσουμε κάποιους παράγοντες που διέπουν την κοινωνία μας σήμερα και καθορίζουν τις προσωπικότητες. Χρήμα. Και ότι πηγάζει απ’ αυτό ως δευτερεύοντα παράγωγα, δηλαδή κοινωνική καταξίωση, σταθερή δουλειά, προσωπική επιχείρηση, τα λεφτά του μπαμπά και άλλα όπως οικονομική άνεση.

Πόσοι από τους 100 εναπομείναντες, θα έχουν αυτά τα «προνόμια»? Ας πούμε ένα 10% τηρούν τις προϋποθέσεις.  Δηλαδή μας απομένουν 10 άτομα. Και πολλά βάζω, δεδομένου ότι τα ποσοστά πλουσίων ανδρών σπανίζουν στις μέρες μας και είναι διάσπαρτα σε όλη την χώρα, κάτι που κάνει πιο δύσκολο προσβάσιμο το συγκεκριμένο αρσενικό.

Μέτα μπαίνουν και άλλα κριτήρια στη μέση, όπως το φέρσιμο προς αυτήν (γιατί αυτό δεν φαίνεται από την αρχή αλλά αναδεικνύεται με χρόνο), αν είναι πιστός, ο τρόπος ομιλίας, οι γονείς και άλλα πολλά…

Μετά από αυτή την εξέταση συνήθως τα 10 αυτά άτομα, λόγω της ανατροφής τους σε ένα πλούσιο περιβάλλον, δεν έχουν την πείρα στις διαπροσωπικές σχέσεις και όπως λένε είναι κακομαθημένα, αναδεικνύονται ναι μεν ως πάροχοι της οικονομικής σιγουριάς αλλά όχι και ως καλοί σύντροφοι.

Οπότε το ποσοστό των 10 μειώνεται δραματικά και πολλές φορές σβήνεται τελείως.

Και τι γίνεται σ’ αυτήν την περίπτωση? Αλλαγή σχεδίου, συμβιβασμός, καβάτζες και επίσκεψη στο ράφι για τους «εκτός των 1000 πρώτους». Συμβιβασμός είναι συχνή λύση. Καβάτζες όχι και τόσο διαδεδομένη περίπτωση. Οι «εκτός της 1000» είναι όσοι δεν τηρούσαν τις προϋποθέσεις εξ’ αρχής που εκεί ανήκουν οι μεγάλης ηλικίας άνθρωποι, δυσανάλογοι σωματικά, άποροι, άνεργοι και άλλοι γίνονται οι πιο ελκυστικοί. Γι’ αυτό και μετά το «δεύτερο σουρωτήρι» συχνά βλέπουμε τα φαινόμενα «τι κάνει αυτή η κοπέλα μ’ εκείνον τον γέρο?» πολύ γνωστό εδώ και χρόνια ή «τον έχει δει πως είναι?». Δυστυχώς οι περιπτώσεις αυτές είναι πολύ συχνές και κανείς δεν βγαίνει κερδισμένος απ’ αυτήν την ιστορία.

Έτσι λοιπόν φτάνουμε στο αποτέλεσμα ότι το πραγματικά ταιριαστό DNA μένει ανεκμετάλλευτο. Δηλαδή από τους 100 ικανούς «δότες γονιδιακού υλικού» που σύμφωνα με τα πρώτα κριτήρια θα μπορούσαν να αποτελέσουν  την ιδανική περίπτωση, πολλές φορές κανένας δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μιας γυναίκας. Η γυναίκα παρακάμπτει το ένστικτό της και παρεμβάλει της επιλογή της με άλλους «τεχνητούς» παράγοντες στην εύρεση του συντρόφου. Από τους απορριφθέντες θα μπορούσε να υπάρξει κάποιος που όντως να ανταποκρίνονταν στις φυσικές τις επιλογές και ανάγκες…  Αλλά, λόγω της κοινωνικής μας δομής και του χρήματος ως κύριο «συστατικό» της δήθεν επιτυχίας, οι επιλογές είναι τελείως διαφορετικές από τις αναμενόμενες και φυσιολογικές.

Δηλαδή το «φάσμα των ιδανικών συντρόφων» μειώνεται δραματικά σύμφωνα με κοινωνικούς παράγοντες και όχι βάση φύσης. Όχι μόνο δυσκολεύουμε τα πράγματα αλλά μειώνουμε το ποσοστό επιτυχίας των σωστών ζευγαριών και ως συνέπεια κοινωνικό μπάχαλο και προβλήματα στον προσωπικό τομέα του καθενός μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που τα διαζύγια είναι στα ύψη και ότι υπάρχουν αρκετά ζευγάρια με «άρρωστο οικογενειακό κλίμα».

Σίγουρα υπάρχουν και επιτυχής «συνδυασμοί» αλλά είναι πολύ πιο σπάνιοι απ’ αυτούς που θα μπορούσαμε να έχουμε.

Σίγουρα όλοι θα ήθελαν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα όμορφο, άνετο και πλούσιο περιβάλλον. Σίγουρα όλοι θα ήθελαν να έχουν τον σύντροφο που ανταποκρίνεται σε όλα τα κριτήρια. Αλλά ούτε την σωστή κοινωνία έχουμε και σίγουρα όχι όλα τα κριτήρια μπορούν να υπάρξουν λόγω του πρώτου προβλήματος. Ξεκάθαρα φανερό όμως είναι στην δική μας περίπτωση ο νόμος της φυσικής επιλογής υπολειτουργεί.

Rate this item
(0 votes)


Add comment


Security code
Refresh

Jholidis

Δεν είμαι μέλος της κοινωνίας αυτής, καμιάς κοινωνίας δεν είμαι…απλά συνυπάρχω αναγκαστικά.

Website: www.jhweb.gr

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo