Η έννοια των λέξεων ή «Οι δούλοι»

Έχουμε μια τόσο πλούσια σε λεξιλόγιο γλώσσα, μια από τις πιο πλούσιες ίσως στον κόσμο, αλλά ήμαστε ή καταντήσαμε τόσο άχρηστοι που όταν χρησιμοποιούμε τις λέξεις δεν εμβαθύνουμε στις έννοιές των. 

Πάραυτα προσβάλλεστε από κάποιες και κάποιες προσβλητικές τις θεωρείτε αποδεκτές. Για παράδειγμα «μαλάκας» που έχει άπειρες χρήσεις και αποδόσεις. Βέβαια συνήθως κάποιος προσβάλλεται από την προσωπική επεξεργασία της κάθε φράσης ή λέξης που του απευθύνουν οι άλλοι. Για παράδειγμα «είσαι ζώον», φαντάζεσαι τα ζώα που είναι βρώμικα και ηλίθια…αλλά ξεχνάς ότι όλοι εμείς ήμαστε ζώα στην πραγματικότητα, απλά αποδώσαμε την λέξη «Άνθρωπος» σε μας.

Προσβάλλεστε εύκολα και υπερασπίζεστε το «εγώ» σας σε κάθε τέτοια περίπτωση. Δεν σας αρέσει να σας μειώνουν. Όμως…μειώνεται συνεχώς τον εαυτό σας. Πως?

 

 Πάμε στο θέμα…

Η λέξη «Δουλειά» (ναι ο τόνος στο «α») προέρχεται από την λέξη Δουλεία (με τόνο στο «εί»). Και συνεπώς δουλεύω μπορεί αυτονόητα να αποδοθεί ως εκτελώ χρέη δούλου. Με άλλα λόγια εκτελείτε χρέη δούλου καθημερινά και δεν σας πειράζει αυτό, το έχετε αποδεχτεί. Να θυμίσω ότι η έννοια του δούλου προϋποθέτει την έννοια του αφέντη. Γι’ αυτό και φωνάζετε τους προϊστάμενους και του διευθυντές ή ιδιοκτήτες «αφεντικά». Δηλαδή συντηρείτε τον θεσμό αυτό εκούσια και χωρίς αντίδραση.

Μάλιστα… Δηλαδή εάν σας πω ηλίθιους δεν θα σας πειράξει? Ή θα βρούμε όλοι μαζί μια ωραία ιστορία για να μην ηχεί τόσο άσχημα αυτή η λέξη και προσβάλλει τις τόσο ευαίσθητες ψυχές μας…Θα το χάψουμε για άλλη μια φορά?

ΝΑ ΘΥΜΙΣΩ! Υπάρχουν αφεντικά! Έτσι στο άσχετο ;)

Και ποια είναι η ιστορία της λέξης «Δουλειά» - πολύ έξυπνη παρεμπιπτόντως η κίνηση του τόνου – που μας απαλλάσσει από το να επαναστατούμε και έχουμε κατατάξει τους εαυτούς μας στην εργατική ΤΑΞΗ??? Μόνοι μας κατατάσσουμε εμάς στις κατηγορίες, μόνοι μας δημιουργούμε σύνορα και διακρίσεις… Λοιπόν? Ποιο είναι το παραμυθάκι???

Θυμάστε, που στην «πολύ παλιά εποχή» ο δούλος είχε δικαίωμα να εξαγοράσει την ελευθερία του? Πως την εξαγόραζε? Σωστά: Δουλεύοντας υπάκουα εκτελώντας όλα τα χατίρια του αφεντικού του, όσο παράλογα και να ήταν ! Τι κάνουμε εμείς? Δουλεύουμε!

Και δουλεύοντας εμείς πληρωνόμαστε. Παίρνουμε το χρήμα θυσιάζοντας τις ζωές μας για να νιώσουμε λιγάκι ελεύθεροι. Θυμάστε, αναλόγως της ποσότητας του χρήματος, έχετε και τις αντίστοιχες ελευθερίες. Και το σύστημα μας παρέχει μια τεράστια γκάμα ελευθεριών! Όλων των ειδών και διαβαθμίσεων, ώστε καθένας να έχει αυτό που του αρμόζει, αλλά ταυτόχρονα να βάζει και στόχο στα πιο πάνω κοινωνικά σκαλοπάτια. Το μαντρί πλέον είναι πολυτελείας.

Οπότε, και το έχω πει ήδη, η ερώτηση δεν είναι πόσα λεφτά παίρνεις, αλλά με πόσο πουλάς τον εαυτό σου.

Ρούφα τώρα το «χαπάκι της άγνοιας» και ετοιμάσου για δουλειά!

Last modified on Tuesday, 29 November 2011 09:55
Rate this item
(0 votes)


Add comment


Security code
Refresh

Jholidis

Δεν είμαι μέλος της κοινωνίας αυτής, καμιάς κοινωνίας δεν είμαι…απλά συνυπάρχω αναγκαστικά.

Website: www.jhweb.gr

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo