Το ματς

Τι εβδομάδα και αυτή. Όλο εντάσεις στο εσωτερικό. Πολλές αναμετρήσεις δυνάμενων μεταξύ των αντίπαλων ομάδων που δημιουργήθηκαν από μια ομάδα, στην ουσία διασπάστηκαν από την ομάδα αυτή.

 

Και ξεκινάμε…

 

Το έναν τον σκότωσαν για μια κάμερα: Για λεφτά λέγεται αυτό γιατί θα την πουλήσουν ώστε να μπορέσουν να φάνε μετά. Κατηγορήθηκαν οι μετανάστες για την πράξη αυτή. Και καθόλου περιέργως τα ΜΜΕ προέβαλαν το επεισόδιο αυτό δίνοντάς του τεράστια βαρύτητα, ρίχνοντας το βάρος στις δύο πλευρές… Μια μετανάστες-παράνομοι και μη, η άλλη στην αστυνομία που αδυνατεί να εκτελέσει το καθήκον της. Πολύ βολικό είναι να μιλάμε για ανικανότητα της μιας πλευράς ή την βαρβαρότητα της άλλης. Το αποτέλεσμα, όπως και ο αρχικός στόχος των ενδιαφερόμενων, ήταν και θα είναι η αποπροσανατολισμός του κοινού και ξύπνημα της εθνικής συνείδησης και εθνικισμού, με άλλα λόγια να εξαγριώσουν το πλήθος που τυχαίνει να είναι πολύ ευάλωτο, κάτω από υπάρχουσα δυσμενή κατάσταση που επικρατεί, και λόγω της άγνοιας τους και λόγω της ελλιπής ενημέρωσης από τα ίδια τα μέσα και και και….και να στραφεί ΟΛΗ η προσοχή της μάζας προς αντίθετη από την σωστή κατεύθυνση. Ποια είναι αυτή? Θα το πούμε πιο μετά.

 

 

Το άλλο πάλι η απεργία. Πρώτο… οι μισθοί μας που χάνουμε εκείνη την ημέρα, μένουν στα ταμεία των εταιρειών, κάτι που συμφέρει τις περισσότερες εταιρείες. Ιδίως αυτές που έχουν ως κύρια απασχόληση την παροχή υπηρεσιών, δηλαδή δεν παράγουν κάτι ώστε να κερδίσουν πουλώντας το. Μια μέρα απεργίας δεν κάνει τίποτα. Άσε που οι «αρμόδιοι» συνδικαλιστές κάνουν επιθεώρηση επιβλέποντας εάν κάποιος άνθρωπος που ίσως να έχει ανάγκη από λεφτά είναι στην θέση εργασίας του, και χρησιμοποιούν εξευτελιστικές μεθόδους, προσβάλλοντας όποιον βρουν με πολύ αισχρή γλώσσα.

 

Παράλληλα με απεργία και σύμφωνα με τα δημοκρατικά μας δικαιώματα, δικαιούμαστε και κάνουμε και πορεία στο κέντρο της πόλης, στην Βουλή, κρατώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα. Με πολύ απλά λόγια, εκφράζουμε την δυσαρέσκειά μας στα μέτρα της κυβέρνησης, που κατά πολύ περίεργο λόγω (ειρωνικά τώρα) πάντοτε (στις 99,9% των περιπτώσεων) εξυπηρετούν όχι τα συμφέροντα των πολιτών της χώρας, που τους εκλέγουνε δίνοντας τους την ψήφο εμπιστοσύνης για να διαχειριστούν την χώρα και την ευημερία τους, αλλά τα συμφέροντα αυτών που παρέχουν το «μέτρο ελευθερίας» = τα λεφτά. Η εμπιστοσύνη που δίνεται για να κερδηθεί, έχει χαθεί προ πολλού αλλά και πάλι οι πλειοψηφία προτιμά να κάνει τα στραβά μάτια, νομίζοντας ότι ΜΟΝΟ αυτοί είναι ικανοί να διαχειρίζονται τα πλούτη της χώρας μας… Πείτε το όπως θέλετε: Ηλιθιότητα, μαζοχισμός…

 

Και τι γίνεται στις πορείες αυτές? Βεβαίως! Εκτός από την απλή έκφραση, εκφράζουμε και την δύναμή μας, την δύναμη της μάζας. Και αρχίζει ο πόλεμος μεταξύ της αστυνομίας των γνωστών αγνώστων των υποστηρικτών της αριστεράς, ακροδεξιάς, μεταναστών, όχι απαραίτητα με την σειρά αυτή. Έτσι για να σπάσουμε μερικές βιτρίνες καταστημάτων και να καταστρέψουμε την περιουσία του άλλου (δεν βάζω μέσα τις τράπεζες), τους δρόμους. Φυσικά κάποιος θα την πληρώσει, δεν έχει σημασία αν φταίει ή όχι. Και ξεκινάει η γνωστή διαδικασία εξερεύνησης εχθρών και αντιπάλων,  με την βαρβαρότητα της αστυνομίας ενάντια στους πολίτες, (έχω να παραδεχτώ ότι το έχουν παρακάνει με την χρήση βίας).

 

Ωραία, χωριστήκαμε σε ομάδες και υποομάδες, επιδεικνύοντας περίτρανα ότι η «εκπαίδευση» μας  από μικρή ηλικία στο θέμα ανταγωνισμού αποδίδει καρπούς. Και τώρα τι? Οι μεν σκοτώνουν τους μετανάστες ως αντίποινα, οι μετανάστες επιτίθενται στους ντόπιους ως αντι-αντίποινα, οι ακροδεξιοί ρίχνουν το λάδι στην φωτιά, οι αριστεροί και άλλοι είναι απασχολημένοι με την αστυνομία, η αστυνομία έχοντας το αριθμητικό μειονέκτημα χρησιμοποιεί τα όπλα για να εξισορροπήσει την διαφορά, κάποιοι άλλοι είναι απασχολημένοι με την Eurovision και άλλοι με ποδόσφαιρο και «αθλητικά», κάποιοι άλλοι παρακολουθούν αυτόν τον «εμφύλιο πόλεμο» από απόσταση ασφαλείας, άλλοι έντρομοι και προβληματισμένοι άλλοι από «αθλητικής απόψεως» και………

 

………… Οι πραγματικά αρμόδιοι για ΟΛΗ την κατάσταση: Οι Πολιτικοί μας, οι κυβερνώντες, οι πατέρες του έθνους μας, οι προστάτες των πολιτών, οι τσάροι ….κάθονται και παρακολουθούν τα γεγονότα τρώγοντας ποπκορν! Χαρούμενοι που η προσοχή της μάζας (με άσχημη έννοια) στράφηκε στην έχθρα μεταξύ τους, και πλέον ανενόχλητοι να συνεχίσουν το έργο τους που ξεκίνησαν πριν από ένα χρόνο, στο ξεπούλημα της χώρας και κατά συνέπεια των «δούλων» της (χρειάζονται δούλους να «οργώνουν τα χωράφια» μαστιγώνοντάς τους με νέου είδους εργαλείο: τα λεφτά) , αδιαφορώντας για όποια έκφραση δυσαρέσκειας και γνωρίζοντας πλέον ότι αυτή η «μάζα» είναι τόσο άμορφη και διαιρεμένη που δεν τους αγγίζει. Έχουν και τα ΜΜΕ με το μέρος τους, που κάνουν όλη την βρώμικη δουλειά, οι καναλάρχες μοιράζονται την εξουσία, τις αρμοδιότητες στην αποχαύνωση, τα κέρδη και…………

 

………………και το πολύ καλά και έξυπνα στημένο παιχνίδι συνεχίζεται...ενώ εσείς είστε απασχολημένοι και συνεχίζετε τα παιχνιδάκια σας.

Rate this item
(0 votes)


Add comment


Security code
Refresh

Jholidis

Δεν είμαι μέλος της κοινωνίας αυτής, καμιάς κοινωνίας δεν είμαι…απλά συνυπάρχω αναγκαστικά.

Website: www.jhweb.gr

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo