Ο απολογισμός 2010…

Friday, 31 December 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να γιορτάζετε, που ξεχνάτε την σημασία των γιορτών, όχι πως έχει καμιά σημασία αυτό ή οι γιορτές. Έτσι απλά να χαρούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας στην μιζέρια που είναι γύρω μας. Όχι, βέβαια, καλό είναι να χαιρόμαστε… ήμαστε όλοι γεμάτοι αισιοδοξία και θετικότητα… κυρίως στις περιόδους εορτών…

Και τι καταφέραμε φέτος? Σίγουρα τα πράγματα ως προς τον τρόπο διαβίωσής μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Συμβάλαμε όλοι μαζί στην διαιώνιση και συνέχιση των ίδιων καταστάσεων που κατά τ’ άλλα μας προβληματίζουν καθημερινώς. Κάναμε τίποτα θετικό? Όχι. Εκτός εάν το να βουλιάζουμε περισσότερο στο μοντέρνο σύστημα δουλείας είναι θετικό.

Κάνατε πολλά φέτος. Βγήκατε στους δρόμους με συνθήματα, απεργήσατε. Κάποιοι άλλοι έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων και έβαζαν φωτιές σε αυτοκίνητα και κτίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων, που μπορούν να χαρακτηριστούν παράπλευρες απώλειες. Καταλήγατε στην Βουλή να εκφράσετε την δυσαρέσκεια σας στον τρόπο διακυβέρνησης από τους πολιτικούς, τους οποίους εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε πριν ένα χρόνο και φέτος συμμετείχατε σ’ αυτό το υπέροχο «Φεστιβάλ Τσίρκου» δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι είστε πολίτες της φαντασιοπληξίας που ονομάζεται Δημοκρατία.

Τι είναι ταυτότητα?

Saturday, 12 February 2011
Published in Alternative Reality

Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει τέτοια «πιστοποίηση» πολίτη. Ειδικά σήμερα με την τεχνολογία που έχουμε η καταγραφή κάθε «καινούργιου ατόμου», που «εισέρχεται» σ’ αυτό τον κόσμο, στην βάση δεδομένων γίνεται πολύ εύκολα. Το προνόμιο να θεωρηθείς  Έλληνας ή γενικά πολίτης της χώρας, το αποκτάς μερικά χρονάκια αργότερα, κοντά στην ενηλικίωση… κατά περίεργο τρόπο.

Και βέβαια με την πλύση εγκεφάλου, είστε περήφανοι να αυτοαποκαλείστε Έλληνες, απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, του Λεωνίδα και άλλων μεταγενέστερων προσωπικοτήτων που τα ονόματά τους έμειναν στην Ιστορία. Κουβαλάς περήφανα  στο πορτοφόλι σου ένα αποδεικτικό ντοκουμέντο που σε κατατάσσει στα μέλη αυτής την υπέροχης Ελληνικής φυλής (όχι δεν μιλάω ειρωνικά). Είσαι υποχρεωμένος να την έχεις μαζί σου. Χωρίς την ταυτότητα δεν θεωρείσαι πολίτης της χώρας στην οποία ζεις, είσαι άγνωστος, δεν είσαι εγγεγραμμένος στα μητρώα, δεν ανήκεις πουθενά. Και πολύ εύκολα μπορεί να βρεθείς σε κάποιο αστυνομικό τμήμα, όπου θα προσπαθήσουν να εξακριβώσουν σε ποιο ΜΑΝΤΡΙ ανήκεις… και ακολουθούν οι απαραίτητες διαδικασίες (αν και αμφιβάλλω αν συμβαίνει συχνά αυτό).

You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Έχουμε μια τόσο πλούσια σε λεξιλόγιο γλώσσα, μια από τις πιο πλούσιες ίσως στον κόσμο, αλλά ήμαστε ή καταντήσαμε τόσο άχρηστοι που όταν χρησιμοποιούμε τις λέξεις δεν εμβαθύνουμε στις έννοιές των. 

Πάραυτα προσβάλλεστε από κάποιες και κάποιες προσβλητικές τις θεωρείτε αποδεκτές. Για παράδειγμα «μαλάκας» που έχει άπειρες χρήσεις και αποδόσεις. Βέβαια συνήθως κάποιος προσβάλλεται από την προσωπική επεξεργασία της κάθε φράσης ή λέξης που του απευθύνουν οι άλλοι. Για παράδειγμα «είσαι ζώον», φαντάζεσαι τα ζώα που είναι βρώμικα και ηλίθια…αλλά ξεχνάς ότι όλοι εμείς ήμαστε ζώα στην πραγματικότητα, απλά αποδώσαμε την λέξη «Άνθρωπος» σε μας.

Προσβάλλεστε εύκολα και υπερασπίζεστε το «εγώ» σας σε κάθε τέτοια περίπτωση. Δεν σας αρέσει να σας μειώνουν. Όμως…μειώνεται συνεχώς τον εαυτό σας. Πως?

Και που το είδατε? Ξυπνάτε με χαμόγελο, βλέποντας τον ήλιο να ανατέλλει, για άλλη μια ωραία εργάσιμη μέρα. Πίνετε τον καφέ σας και τρέχετε να προλάβετε να είστε στην ώρα σας στην θέση εργασίας σας. Κάθε μέρα ίδια ιστορία. «Μην αργήσω στην δουλειά, γιατί δεν πρέπει. Δεν μπορώ να μην πάω, γιατί θα χάσω το μεροκάματο. Θα αντέξω άλλο ένα περίπου χρόνο μέχρι να φτάσει καλοκαίρι για να πάω διακοπές, όπως κάνει και ο υπόλοιπος κόσμος.» Σκέψεις που περνάνε κάθε μέρα από το μυαλό σας….

Δεν έχετε καμία διαφορά με κάποιον άλλον σε κάποια άλλη «πολιτισμένη» χώρα αυτού του κόσμου.

Το «Αμερικάνικο όνειρο» σε Ελληνική έκδοση. Πολύ καλά ειπώθηκε..Όνειρο! Ζείτε μια «ονειρική» ζωή. Ή καλύτερα να πούμε «ονειρεύεστε». Κοιμάστε δηλαδή και βλέπετε στα όνειρά σας την επίτευξη του στόχου σας. Πως θα ήταν η ζωή σας αν φτάνατε κάποια στιγμή εκεί, όταν θα είχατε όλα αυτά που θέλετε, να ζείτε μια άνετη ζωή… Ποια είναι τα δεδομένα σας δηλαδή για άνετη ζωή? Σταθερή δουλειά και εισόδημα? Σπίτι και εξοχικό? Οικογένεια με παιδιά? Λεφτά? Όλα μαζί αυτά?

Τόσο κοντόφθαλμοι είστε όλοι?!

Δεν φτάνει απλά να βλέπεις αυτή την αηδία, που με τον χρόνο γίνεται όλο και πιο εμφανής και «δύσοσμη», στην καθημερινότητα, στις συναναστροφές. Παντού! Έρχεται και η τηλεόραση να συμπυκνώσει και να αναδείξει τις χειρότερες πτυχές της ανθρώπινης κατακρεουργίας. Τηλεόραση – Καθρεπτίζουσα αηδία της κοινωνίας!

 

Κοινωνικά εκτρώματα στην Ελληνική τηλεόραση! Πληθαίνουν καθημερινός και προσελκύουν κι’ άλλους όμοιους σαν τις μύγες στα σκατά!

Ανταγωνισμός…

Tuesday, 25 January 2011
Published in Your World

Αυτή η αναμέτρηση δυνάμεων, εξυπνάδας, ηλιθιότητας είναι κουραστική. Ίσως όχι για εσάς που συμμετέχετε στους συνεχής διαγωνισμούς και το θεωρείτε παιχνίδι και φυσική πορεία, αλλά για μένα είναι.

 

 

 

Και όχι, δεν είμαι αδύναμος να επιλέγω να μην συμμετέχω στα παιχνίδια σας, με φόβο της ήττας, ούτε απαξιώ εσάς ως αντιπάλους μου, απλά από την μια πλευρά δεν με ενδιαφέρει αυτό και από την άλλη… εδώ παίζεται ένα άλλο παιχνίδι το οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί, διότι είναι τόσο πολύ απασχολημένος με το παιχνίδι και το έχει ενσωματώσει στην προσωπική του ζωή που έχει γίνει ανάγκη….εσφαλμένα μεν αλλά εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται αλλιώς…είναι πολλοί οι παίχτες ανταγωνιστές και το παιχνίδι δυστυχώς είναι ατομικό.

PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo