Συμπεριφορά είναι αντίδραση στα ερεθίσματα που σου προκαλεί το περιβάλλον και οι αντιδράσεις είναι επίκτητες από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα, μέσω αντιγραφής και προσωπικών "πειραματισμών". Αλλάζοντας το περιβάλλον προκαλείς αυτόματες αλλαγές στην συμπεριφορά του ατόμου. Ο άνθρωπος αναπόφευκτα προσαρμόζεται σε νέα δεδομένα. Οπότε η ζήλια, το μίσος, η έχθρα, η κακία και άλλες αρνητικές συμπεριφορές που κακώς θεωρούνται ανθρώπινη φύση, είναι αντιμετωπίσιμες. Όμως, όχι στο σημερινό περιβάλλον (κοινωνικό και φυσικό).

Γι' αυτό και οι ψυχολόγοι καλό θα ήταν να εστιάσουν τις προσπάθειες τους όχι στην προσαρμογή του ατόμου, που έχει ανάγκη, στο αρρωστημένο κοινωνικό περιβάλλον, λόγω του οποίου το άτομο ζήτησε βοήθεια, αλλά στην αλλαγή του ίδιου περιβάλλοντος. Αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο από τους ίδιους αλλά μόνο σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, που έχουν άμεση σχέση με την διαμόρφωση του χαρακτήρα και προσωπικότητας του ατόμου.

Φιλοσοφία

Tuesday, 29 March 2011
Published in My World

Έχω να ομολογήσω ότι δεν είναι καθόλου φαν της σύγχρονης έννοιας της φιλοσοφίας. Και ενδεχομένως κάποια κοντινά μου πρόσωπα να διαφωνήσουν με μένα, κάτι που βρίσκω εντελώς φυσιολογικό από πολλές απόψεις, ακόμα και από εκείνες που κρύβονται πίσω από τις λέξεις των αγαπημένων τους φιλοσόφων, αλλά για μένα αυτή η διαφωνία είναι εποικοδομητική. Ως γνωστό, πάντα μαθαίνεις και συνήθως μαθαίνεις από την διαφορετικότητα, σύγκριση και σύγκρουση απόψεων, από κάτι νέο. Και η μάθηση είναι πάντα ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ, είναι σημαντικό αυτό, άσχετα αν κάποιοι δάσκαλοι ξεχνάνε το γεγονός ότι και με την άσκηση της διδασκαλίας βελτιώνονται, και δεν υπάρχει κορεσμός γνώσης.

 

 

Οι περισσότεροι γνώστες, δεν μπορώ να τους πω φιλοσόφους για τους δικούς μου λόγους, είναι υπερόπτες και ως γνωστό παρασυρόμενοι από την προσωπική αντίληψη του επιπέδου γνώσεων, πολλές φορές φτάνουν σε σημείο να καταρρίπτουν τις ίδιες αξίες που υπερασπίζονται. Εντάξει, ανθρώπινος παράγοντας. Λογικό είναι όταν προσβάλλεται το «είναι» σου να μπαίνει ο αυτόματος μηχανισμός αυτοσυντήρησης, αντίστοιχος του μηχανισμού επιβίωσης.

Υπάρχεις?

Wednesday, 11 January 2012
Published in Your World

Υπάρχεις?
Αλλά μπορείς να μου το αποδείξεις? Πως?


Μέσα στην καταναλωτική μας κοινωνία, όπου τα κοινωνικό στάτους σου εξαρτάται από την διαφήμιση του εαυτού σου, δηλαδή την προβολή του εαυτού σου. Όμως… επειδή σου λείπει η παιδεία, όχι πάντα λόγω του λάθος σου αλλά λόγω των καταστάσεων για τις οποίες όχι πάντα φταις εσύ αλλά με την απραξία σου συμβάλεις στην διαιώνιση του προβλήματος…αναγκάζεσαι να εκμεταλλευτείς εναλλακτικές μεθόδους «διαφήμισης»…

Δηλαδή τι? Γεννιόμαστε με όλες εκείνες τις ιδιότητες που συναντάμε στην καθημερινή μας αλληλεπίδραση με άλλους? Όλα αυτά που εισπράττετε από τους ανθρώπους στο περιβάλλον σας και σας προκαλούν αντίστοιχες αντιδράσεις νομίζετε ότι έμφυτες ιδιότητες που μεταδίδονται μέσω των γονιδίων?

Μάλιστα…

Και εγώ που νόμιζα ότι αρκετές συμπεριφορές τις αντιγράφουμε από τους γονείς μας και έπειτα τσιμπάμε διάφορα άλλα στο σχολείο και πάει λέγοντας…

Όλες εκείνες οι συμπεριφορές, ή να πούμε ιδιότητες που μας χαρακτηρίζουν ανθρώπους, όπως ζήλια, αδιαφορία, απληστία, εκδικητικότητα, περηφάνια, ηλιθιότητα, ακόμη και αγάπη και άλλες όπως αυτές που συνηθίζετε να τις προσάπτετε στους διάφορους ανθρώπους, είναι απλά επίκτητες συμπεριφορές. Δεν γεννιέται κανένας έτσι, δεν υπάρχει πουθενά κωδικοποίηση στα γονίδια μας για τις συγκεκριμένες αντιδράσεις ως προς τον εξωτερικό παράγοντα.

Κοινωνικοί κανόνες

Wednesday, 29 August 2012
Published in Alternative Reality

Κοινωνικοί κανόνες είναι περιορισμοί. Έτσι? Κανόνες συμπεριφοράς αναλόγως του χώρου και περίστασης, ομιλίας και έκφρασης στον γραπτό και προφορικό λόγο, ντυσίματος σύμφωνα με κάποια κοινωνικά κριτήρια....και άλλα πάρα πολλά. Άρα χωρίς να περιορίζετε συνέχεια τον εαυτό σας δεν μπορείτε να ζήσετε και να συνυπάρξετε? Δεν μπορείτε να λειτουργήσετε αυτόνομα με κατανόηση και σεβασμό προς τους άλλους? Οκ δεκτό, ας πούμε... Κάποιοι προφανώς χρειάζονται μια καθοδήγηση.

Το γεγονός όμως είναι...για να προστατευτείτε από τους άλλους που ενδεχομένως μπορούν να σας βλάψουν και να σας προσβάλουν με τους τρόπους συμπεριφοράς τους, δημιουργείτε αυτούς τους κοινωνικούς κανόνες.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται…εσείς την επαναλαμβάνετε!

Λειτουργείτε σε ένα κλειστό κύκλωμα καθιερωμένων κινήσεων, με ένα περίεργο σκεπτικό που δεν βγαίνει πέρα από το όριο του συνηθισμένου, με μια οπισθοδρομική και περιέργως αυτοκαταστροφική λογική…μάλλον απουσία της πραγματικής λογικής… Έχετε μια διαστρεβλωμένη αντίληψη για το πώς λειτουργεί όλο το πράμα, μάλλον έχετε αποδεχτεί τα πράγματα έτσι όπως σας έμαθαν, με απενεργοποιημένη την λειτουργία της αμφισβήτησης. Καταλαβαίνω για ποιο λόγο είστε έτσι αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την επίκτητη ηλιθιότητα που διαπερνάει όλο το φάσμα των κοινωνικών σας δραστηριοτήτων και την μετάδοση της στις επόμενες γενιές.

Απομυθοποίηση

Sunday, 23 October 2011
Published in My World

Ναι…η ζωή μας είναι πανέμορφη! Ζούμε ένα παραμύθι, που ο καθένας είναι  πρίγκιπας ή από σταχτοπούτα θέλει να φτάσει στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα… Η πλύση εγκεφάλου ξεκινάει από μικρή ηλικία και φτάνοντας σε ενηλικίωση σπάνια κάποιος καταφέρνει να απεγκλωβιστεί από τις φαντασιώσεις που τώρα έχουν γίνει ένα με τα πρότυπα του και τους στόχους του.

 

Όλοι θέλουν να γίνουν πλούσιοι με ότι συνεπάγεται αυτό και να απολαμβάνουν τους καρπούς της παραμυθένιας ζωής. Άλλοι δε, μην έχοντας όλα τα μέσα, περιορίζονται σε κάποια μικρότερα ποσοστά «ευτυχίας» και «ελευθερίας» που αντιστοιχούν σ’αυτούς αναλόγως του εισοδήματος ή των καταθέσεων που έχουν στην τράπεζα .

 

Όλοι όμως ανεξαιρέτως, έχουν αποβάλει την ανάγκη να δουν την πραγματικότητα κατάματα και με τα παραμύθια απονευρώνουν τον εγκέφαλό τους, μέσα στην αποχαύνωση που προσφέρεται ελεύθερα από όλα τα μέσα που απαρτίζει αυτόν τον πολιτισμένο πολιτισμό μας.

 

Κανείς δεν θέλει την απομυθοποίηση γιατί τον βγάζει έξω από μόνιμη πολύχρωμη νιρβάνα στον, ούτε ασπρόμαυρο δεν μπορείς πια να τον πεις, κόσμο της πραγματικότητας. Και οι μύθοι αυτοί έχουν διαβάθμιση, δεν είναι απαραίτητο να είναι πολύ σημαντικοί, κάποιους τους φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι, επηρεαζόμενοι από την γενική κατάσταση.

PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

Και που το είδατε? Ξυπνάτε με χαμόγελο, βλέποντας τον ήλιο να ανατέλλει, για άλλη μια ωραία εργάσιμη μέρα. Πίνετε τον καφέ σας και τρέχετε να προλάβετε να είστε στην ώρα σας στην θέση εργασίας σας. Κάθε μέρα ίδια ιστορία. «Μην αργήσω στην δουλειά, γιατί δεν πρέπει. Δεν μπορώ να μην πάω, γιατί θα χάσω το μεροκάματο. Θα αντέξω άλλο ένα περίπου χρόνο μέχρι να φτάσει καλοκαίρι για να πάω διακοπές, όπως κάνει και ο υπόλοιπος κόσμος.» Σκέψεις που περνάνε κάθε μέρα από το μυαλό σας….

Δεν έχετε καμία διαφορά με κάποιον άλλον σε κάποια άλλη «πολιτισμένη» χώρα αυτού του κόσμου.

Το «Αμερικάνικο όνειρο» σε Ελληνική έκδοση. Πολύ καλά ειπώθηκε..Όνειρο! Ζείτε μια «ονειρική» ζωή. Ή καλύτερα να πούμε «ονειρεύεστε». Κοιμάστε δηλαδή και βλέπετε στα όνειρά σας την επίτευξη του στόχου σας. Πως θα ήταν η ζωή σας αν φτάνατε κάποια στιγμή εκεί, όταν θα είχατε όλα αυτά που θέλετε, να ζείτε μια άνετη ζωή… Ποια είναι τα δεδομένα σας δηλαδή για άνετη ζωή? Σταθερή δουλειά και εισόδημα? Σπίτι και εξοχικό? Οικογένεια με παιδιά? Λεφτά? Όλα μαζί αυτά?

Τόσο κοντόφθαλμοι είστε όλοι?!

Αγαπητά μου παράσιτα

Tuesday, 17 August 2010
Published in My World

Τις εκφράσεις “έτσι είναι η ζωή” ή “τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα” και παρόμοιες να τα πείτε αλλού! Αυτή η ηττοπάθεια, που πάσχει σχεδόν 100% πληθυσμού, έχει μπει τόσο καλά στο μυαλό του καθενός, που πλέον θεωρείται αποδεκτή και αυτονόητη. Όλες οι καταστάσεις δεν εξηγούνται επιστημονικά? Στην συγκεκριμένη περίπτωση από μια τόσο δύσκολη επιστήμη όπως η ψυχολογία. Για ρωτήστε τον ψυχολόγο σας σχετικά μ’ αυτή την πάθηση. Θα ήθελα να ακούσετε την άποψή του και να την εμπεδώσετε.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo