You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Το “κάντε έρωτα και όχι πόλεμο” ως λόζουνγκ δεν μου άρεσε ποτέ, δεν μου έλεγε τίποτα. Ήταν μια ανούσια έκφραση των μαστουρωμένων χίππιδων της δεκαετίας του 70. Έτσι λοιπόν τις εκφράσεις των καμμένων εγκεφαλικά ατόμων δεν θα μπορούσα να δεχτώ ποτέ. Τα παιδιά εκείνης της εποχής όπως και τώρα μαλακίζονταν. Δεν ήταν συνειδοποιημένοι, όχι όλοι τουλάχιστον ή απ’όσο γνωρίζω, για να μπορούσε να τους δεχτεί η κοινή γνώμη η οποία παρεπιπτώντως και αυτή μαλακιζόταν συστηματικά και ακατάπαυστα.

Είναι ακόμα πάρα πολύ νωρίς για να μιλάμε για κάποια αλλαγή στην συνείδηση του ανθρώπου. Κοιμούνται όλοι! Και η λέξη αυτή “κοιμούνται” δεν με εκφράζει για το τι πραγματικά θα ήθελα να πω, για όλους αυτούς που υπάρχουν γύρω μου, όλους αυτούς που βλέπω καθημερινά…Ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω την λέξη “μαλάκες” αλλά και αυτή, εκτός του ότι την χρησιμοποιούν ευρέως για πολλούς και διάφορους λόγους, δεν είναι ικανή να με ικανοποιήσει.

Debilocracy

Saturday, 03 November 2012
Published in What Else?

(Debilocracy: σύνθετη λέξη, από την Ρώσσικη λέξη Дебил (debil = ηλίθιος) και την Ελληνική κράτος.)


Για να εφαρμοστεί Δημοκρατία (όσο το δυνατόν κοντά στην πραγματική της έννοια) σε μια κοινωνία, πρώτα πρέπει να αναβαθμιστεί η Παιδεία και η Μόρφωση. Μόνο τότε θα μπορέσει να εφαρμοστεί και να αναπτυχθεί μέσα στην ίδια κοινωνία. Δεν λέω κάτι καινούργιο...

 

Φαίνεται όμως ότι προχωράμε προς την αντίθετη κατεύθυνση, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Η παιδεία έχει υποβαθμιστεί φανερά. Σχολεία καταργούνται, καθηγητές δεν φτάνουν, το ίδιο και εκπαιδευτικά βιβλία. Αν και τι να λέμε όταν οι γονείς δυσκολεύονται να σπονσοράρουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στα πανεπιστήμια. Και οι γονείς οι ίδιοι δεν έχουν ούτε διάθεση και ούτε τον χρόνο να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, λόγω του ότι πρώτα πρέπει να δουλέψουν.

Ευχές και όνειρα

Thursday, 03 January 2013
Published in My World

Τι γίνεται, ακόμα κάθεσαι!? Και τι θα γίνει με τις ευχές σου?! Θα πραγματοποιηθούν από μόνες τους, ως δια μαγείας ή θα τις πραγματοποιήσει κάποιος άλλος για σένα?! Ή περιμένεις κάποια θεϊκή δύναμη να μεσολαβήσει?! Μήπως θα καταλήξουν όπως και τα παιδικά σου όνειρα, όταν στην ερώτηση «τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις» απαντούσες με υπερηφάνεια αστροναύτης, πυροσβέστης ή ιατρός…

Τι απέγιναν τα όνειρά σου? Ποιο εμπόδιο βρήκαν στον δρόμο ή και γιατί ξαφνικά άλλαξες γνώμη?

Νορμάλ

Wednesday, 21 November 2012
Published in My World

Κάθεσαι και σκέφτεσαι βλέποντας εκατομμύρια ανθρώπους να ξυπνάνε το πρωί και χαρούμενοι μέσα στον πανικό της καθημερινότητας και κίνησης στους δρόμους να τρέχουν στις δουλειές τους, στα γραφεία τους…κάτι σαν το αισιόδοξο τέλος μιας ταινίας, όπου ο πρωταγωνιστής βγαίνει στον δρόμο, η λιακάδα των χτυπάει στα μάτια και αυτός περπατάει με μεγάλα σίγουρα βήματα μέσα στο πλήθος αγνώστων ανθρώπων χαμογελώντας με ένα ηλίθιο χαμόγελο στους περαστικούς… Καινούργια μέρα, τα προβλήματα ξεπεράστηκαν, είναι χαρούμενος και ευτυχισμένος. Νιώθει οικεία ανάμεσά τους… ΜΑΛΑΚΙΕΣ!

Υπάρχεις?

Wednesday, 11 January 2012
Published in Your World

Υπάρχεις?
Αλλά μπορείς να μου το αποδείξεις? Πως?


Μέσα στην καταναλωτική μας κοινωνία, όπου τα κοινωνικό στάτους σου εξαρτάται από την διαφήμιση του εαυτού σου, δηλαδή την προβολή του εαυτού σου. Όμως… επειδή σου λείπει η παιδεία, όχι πάντα λόγω του λάθος σου αλλά λόγω των καταστάσεων για τις οποίες όχι πάντα φταις εσύ αλλά με την απραξία σου συμβάλεις στην διαιώνιση του προβλήματος…αναγκάζεσαι να εκμεταλλευτείς εναλλακτικές μεθόδους «διαφήμισης»…

Απολογισμός 2012

Wednesday, 19 December 2012
Published in My World

Συγχαρητήρια! Regressάρουμε πανηγυρικά! Μπράβο! Και εις ανώτερα! Εις…«υγείαν» θα έλεγα, αλλά αυτό μάλλον είναι ανούσιο από πολλές απόψεις…Καλωσήρθατε στην νέα 2013 χρονιά της σκλαβιάς!

Εδώ θα μπορούσα να σταματήσω να γράφω και να αφήσω τον καθένα να βγάλει τα δικά του όχι και τόσο δύσκολα συμπεράσματα…

Μην επαναπαύεστε!

Thursday, 05 May 2011
Published in Your World

Παρατηρώ μια ηρεμία στην Ελλάδα.
Άλλοι ήταν απασχολημένοι με τις γιορτές που πέρασαν και τώρα προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, κάποιοι άλλοι κάνουν απεργίες, που περνάνε απαρατήρητες στους άλλους που δεν τους απασχολεί το θέμα ή και ενοχλεί,
άλλοι κολλήσανε στις τηλεοράσεις…ο καθένας το χαβά του…
Γενικά…επικρατεί ένα ασυνάρτητο μπάχαλο.

 

Οι μόνοι που δεν κοιμούνται ποτέ σ’ αυτή τη χώρα, και καθημερινά προσπαθούν να φτάσουν πιο βαθιά στις τσέπες μας, πλέον απροκάλυπτα και ευθαρσώς, χωρίς ουδεμία μικρή ένδειξη ντροπής και μετάνοιας είναι οι πολιτικοί μας!

 

Το που πάνε τα λεφτά από τα δάνεια που παίρνει η κυβέρνηση, μετά την «εισαγωγή» του μνημονίου και τώρα πλέον του μεσοπρόθεσμου, παραμένει ένα μυστήριο για τους περισσότερους. Το τι σημαίνει επιβολή των «νομοσχεδίων» αυτών με τα μέτρα λιτότητας και ποιο θα είναι το όφελος για εμάς, νομίζω ότι όλοι αρχίζουν να το καταλαβαίνουν και στις περισσότερες περιπτώσεις να το νιώθουν. Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά και που οδηγούν?

 

Ας υποθέσουμε ότι τα δις ευρώ που πήρανε (δεν πήραμε εμείς) μέχρι σήμερα πάνε για την αποπληρωμή των παλαιών δανείων που επιβαρύνουν την οικονομία μας. Για την ακρίβεια, τα δάνεια του ΔΝΤ πάνε στην αποπληρωμή των τόκων των δανείων που προϋπήρχαν εδώ και καιρό. Με άλλα λόγια επιβαρυνθήκαμε άλλα ποσά, που πρέπει να τα επιστρέψουμε κάποια στιγμή, προσθέτοντας μερικά δις στα χρέη της χώρας ακόμη. Να υπολογίζετε και τους τόκους των ποσών αυτών, μην το ξεχνάμε. Που αυτονόητο είναι ότι το χρέος μας (και πάλι το τονίζω δεν είναι δικό μας αλλά ας το αφήσουμε έτσι) άρχισε να μεγαλώνει πιο γρήγορα και είναι αδύνατον να αποπληρωθεί. Στην πράξη, δεν θα μπορέσει να αποπληρωθεί ΠΟΤΕ.

 

Πως πληρώνουμε τα χρέη μας?
Γιατί τα δάνεια αυτά πρέπει να πληρωθούν στους δανειστές μας. Φανταστείτε την οικονομία μας σε πιο μικρή κλίμακα.

Παιχνίδι που επιτρέπετε ή επιβάλλεται να παίζουν οι πολίτες μιας χώρας, με στόχο την απασχόληση και την διατήρηση της υγιής παραγωγικής δύναμης.

Με άλλα λόγια υγιής ανταγωνισμός μεταξύ των πολιτών μιας χώρας. Ένας παιχνίδι τζόγου, όπου δεν υπάρχουν σημαντικές απώλειες , δεν τίθεται δηλαδή η σωματική ακεραιότητα των τόσο σημαντικών παραγωγικών μονάδων.

Είναι σαν να ποντάρεις σε κάποιο άλογο στον ιππόδρομο, στοιχηματίζοντας στο να σου φέρει πλούτη, παίρνοντας την ίδια στιγμή από τα πλούτη των άλλων. Καταμερισμός περιουσίας.

Εντάξει, αυτή η παρομοίωση δεν είναι και ιδανικότερη. Γιατί το παιχνίδι της πολιτικής είναι πολύ πιο πολύπλοκο από έναν στημένο αγώνα ιππόδρομου. Γιατί στημένο? Μα γιατί κάποιος άλλος επιλέγει τα άλογα για τον αγώνα. Και αυτός ο άλλος είναι εκείνος που στηρίζεται στην αφέλεια του κόσμου και είναι εκείνος που πραγματικά χτίζει μια τεράστια περιουσία, «δημιουργώντας» άλογα που μετά εσείς θα επιλέξετε…

Τι γίνεται στην δική μας περίπτωση?

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo