Τι είναι ταυτότητα?

Saturday, 12 February 2011
Published in Alternative Reality

Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει τέτοια «πιστοποίηση» πολίτη. Ειδικά σήμερα με την τεχνολογία που έχουμε η καταγραφή κάθε «καινούργιου ατόμου», που «εισέρχεται» σ’ αυτό τον κόσμο, στην βάση δεδομένων γίνεται πολύ εύκολα. Το προνόμιο να θεωρηθείς  Έλληνας ή γενικά πολίτης της χώρας, το αποκτάς μερικά χρονάκια αργότερα, κοντά στην ενηλικίωση… κατά περίεργο τρόπο.

Και βέβαια με την πλύση εγκεφάλου, είστε περήφανοι να αυτοαποκαλείστε Έλληνες, απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, του Λεωνίδα και άλλων μεταγενέστερων προσωπικοτήτων που τα ονόματά τους έμειναν στην Ιστορία. Κουβαλάς περήφανα  στο πορτοφόλι σου ένα αποδεικτικό ντοκουμέντο που σε κατατάσσει στα μέλη αυτής την υπέροχης Ελληνικής φυλής (όχι δεν μιλάω ειρωνικά). Είσαι υποχρεωμένος να την έχεις μαζί σου. Χωρίς την ταυτότητα δεν θεωρείσαι πολίτης της χώρας στην οποία ζεις, είσαι άγνωστος, δεν είσαι εγγεγραμμένος στα μητρώα, δεν ανήκεις πουθενά. Και πολύ εύκολα μπορεί να βρεθείς σε κάποιο αστυνομικό τμήμα, όπου θα προσπαθήσουν να εξακριβώσουν σε ποιο ΜΑΝΤΡΙ ανήκεις… και ακολουθούν οι απαραίτητες διαδικασίες (αν και αμφιβάλλω αν συμβαίνει συχνά αυτό).

Η ζώνη των κομφόρ σας

Friday, 27 July 2012
Published in Your World

Πόσο στένεψαν τα όρια της ζώνης των κομφόρ σας την τελευταία περίοδο?

Με τους νέους φόρους, με χαράτσια – που πλέον η λέξη αυτή έχασε το νόημα μιας και την αποδεχτήκατε όπως αποδεχτήκατε αυτόν τον δυσβάσταχτο και εντελώς παράνομο φόρο, με τις μειώσεις στους μισθούς και συντάξεις που ήδη ήταν γελοία σε σχέση με τις τιμές διαβίωσης, με τις αυξήσεις στο πετρέλαιο κίνησης και ειδικά θέρμανσης, με τις αυξήσεις της ΔΕΗ και ότι άλλο σας επιβαρύνει οικονομικά.

Το ξέρω και καταλαβαίνω που επαναπαύεστε με τις γιορτές, με τις ανούσιες εκδηλώσεις εορτασμών για τους  φανταστικούς (όχι πραγματικούς) θεούς σας ή λόγω της παράδοσης που σας κρατάει δέσμιους με το παρελθόν σας και συμβάλει στον τόσο ωραία έμφυτο διαχωρισμό και ανταγωνισμό που εκδηλώνεται σε όλες τις κοινωνικές σας δραστηριότητες. Ιδίως οι «αγωνιστές», ακτιβιστές της πλάκας που κρύβονται πίσω από φανφάρες ονομασίες με δήθεν ανθρωπιστικά συνθήματα, με δήθεν κουλτούρα που περιορίζεται στις αξίες που πρεσβεύουν, με δήθεν γνώση της πραγματικότητας και της «σωτηρίας», που στην ουσία το μόνο που ξέρουν είναι να εναντιώνονται στα επιφανειακά στρώματα των προβληματικών συστημάτων εξουσίας και παρασυρόμενοι από το «ένστικτο επιβίωσης» επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη που οι παλιότεροι εργατοπατέρες έκαναν στο παρελθόν.

Σας έχω βαρεθεί και εσάς και τον Πολιτισμό σας!

Μεγάλο παιχνίδι

Thursday, 25 August 2011
Published in My World

Δεν ξέρω πραγματικά αν όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι πιόνια… Ίσως για άλλους δεν είναι τόσο φανερό, για κάποιους άλλους έχει γίνει συνήθεια και συμβιβασμός… Δεν ξέρω…

Το παιχνίδι πάντως συνεχίζεται και οι παίχτες δεν είστε εσείς, ούτε εγώ, τουλάχιστον στον βαθμό που θα έπρεπε να ήμαστε. Η ζωή δεν είναι παιχνίδι, αλλά η ζωή μας έχει καταντήσει να είναι αναλώσιμο «υλικό» στα χέρια αυτών που έστησαν το μεγάλο παιχνίδι που διεξάγεται εις βάρος μας.

Πως είναι να θυσιάζεις ένα πιόνι σε ένα παιχνίδι σκακιέρας, για να φας τον αξιωματικό ή κάποιον άλλον, το ίδιο είναι και στα μεγάλα στρατιωτικά παιχνίδια, όπου ο απλός στρατιώτης δεν είναι παρά μια μονάδα. Οι απώλειες σε ένα πόλεμο είναι αποδεκτές ως προς την επίτευξη της νίκης. Ο νικητής όμως δεν θα είναι εκείνος που έχασε την ζωή του. Και η ζωή του ήταν αναλώσιμη. Κάποιος θα είναι στην πρώτη γραμμή της επίθεσης και με το σώμα του θα προστατέψει τους άλλους πίσω του, τρώγοντας την σφαίρα. Αυτοί που δεν χάνουν τίποτα είναι εκείνοι που κρύβονται χιλιόμετρα μακριά στα χαρακώματα και σχεδιάζουν τις επιθέσεις. Γι αυτούς μια ήττα είναι απλούστατα μια ήττα και τίποτε το παραπάνω. Θα πεις τώρα τύψεις και στεναχώριες για τους νεκρούς… Ε και? Αυτοί παραμένουν ζωντανοί.

Έχουμε μια τόσο πλούσια σε λεξιλόγιο γλώσσα, μια από τις πιο πλούσιες ίσως στον κόσμο, αλλά ήμαστε ή καταντήσαμε τόσο άχρηστοι που όταν χρησιμοποιούμε τις λέξεις δεν εμβαθύνουμε στις έννοιές των. 

Πάραυτα προσβάλλεστε από κάποιες και κάποιες προσβλητικές τις θεωρείτε αποδεκτές. Για παράδειγμα «μαλάκας» που έχει άπειρες χρήσεις και αποδόσεις. Βέβαια συνήθως κάποιος προσβάλλεται από την προσωπική επεξεργασία της κάθε φράσης ή λέξης που του απευθύνουν οι άλλοι. Για παράδειγμα «είσαι ζώον», φαντάζεσαι τα ζώα που είναι βρώμικα και ηλίθια…αλλά ξεχνάς ότι όλοι εμείς ήμαστε ζώα στην πραγματικότητα, απλά αποδώσαμε την λέξη «Άνθρωπος» σε μας.

Προσβάλλεστε εύκολα και υπερασπίζεστε το «εγώ» σας σε κάθε τέτοια περίπτωση. Δεν σας αρέσει να σας μειώνουν. Όμως…μειώνεται συνεχώς τον εαυτό σας. Πως?

Ο απολογισμός 2010…

Friday, 31 December 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να γιορτάζετε, που ξεχνάτε την σημασία των γιορτών, όχι πως έχει καμιά σημασία αυτό ή οι γιορτές. Έτσι απλά να χαρούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας στην μιζέρια που είναι γύρω μας. Όχι, βέβαια, καλό είναι να χαιρόμαστε… ήμαστε όλοι γεμάτοι αισιοδοξία και θετικότητα… κυρίως στις περιόδους εορτών…

Και τι καταφέραμε φέτος? Σίγουρα τα πράγματα ως προς τον τρόπο διαβίωσής μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Συμβάλαμε όλοι μαζί στην διαιώνιση και συνέχιση των ίδιων καταστάσεων που κατά τ’ άλλα μας προβληματίζουν καθημερινώς. Κάναμε τίποτα θετικό? Όχι. Εκτός εάν το να βουλιάζουμε περισσότερο στο μοντέρνο σύστημα δουλείας είναι θετικό.

Κάνατε πολλά φέτος. Βγήκατε στους δρόμους με συνθήματα, απεργήσατε. Κάποιοι άλλοι έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων και έβαζαν φωτιές σε αυτοκίνητα και κτίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων, που μπορούν να χαρακτηριστούν παράπλευρες απώλειες. Καταλήγατε στην Βουλή να εκφράσετε την δυσαρέσκεια σας στον τρόπο διακυβέρνησης από τους πολιτικούς, τους οποίους εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε πριν ένα χρόνο και φέτος συμμετείχατε σ’ αυτό το υπέροχο «Φεστιβάλ Τσίρκου» δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι είστε πολίτες της φαντασιοπληξίας που ονομάζεται Δημοκρατία.

Wake the fuck UP!

Wednesday, 16 May 2012
Published in My World

Από πού να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις?! Όταν σκεφτόμενος το γεγονός αυτό το μόνο που μου έρχεται είναι να βρίζω με τις πιο χυδαίες λέξεις που μπορεί να σκαρφιστεί το μυαλό μου!!! Να βρίζω όλους εμάς τους απλούς πολίτες! Όπου η λέξη πολίτης έχει γίνει συνώνυμο με την λέξη δούλος!

Βλέπεις όλους αυτούς τους ανθρώπους, εκατομμύρια σ’αυτή τη χώρα, και μόνο ένα μικρό ποσοστό απ’ όλους αυτούς κατανοούν το τι πραγματικά συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Μόνο λίγοι βλέπουν πίσω απ’ όλο αυτό το βρώμικο παραπέτασμα που μας πλασάρεται και ονομάζεται κοινωνία, πολιτισμός, ήθη και έθιμα, ΖΩΗ! Ακόμα λιγότεροι, και είμαι ένας απ’ αυτούς, που δεν μπορούν να το αποβάλλουν από το μυαλό τους έστω για μια στιγμή, δεν μπορούν να δεχτούν όλο αυτό το ψέμα, όλη αυτή την εικονική πραγματικότητα που ονομάζεται ζωή, αλλά που αναγκάζονται να ζουν με την «πληροφορία» αυτή μόνιμα καρφωμένη στο μυαλό τους!

Δεν βλέπει κανείς ότι η Ελευθερία ισούται με την ποσότητα του χρήματος που έχει στην διάθεσή του ο καθένας?! Τόσο κοντόφθαλμοι είναι όλοι?! Τι θα γίνει αν χάσεις όλα τα λεφτά που έχεις? Που θα καταλήξει η Ελευθερία σου?

Η Δημοκρατία είναι το παιχνίδι που μας έδωσαν ώστε να παραπλανόμαστε ότι έχουμε την πραγματική δύναμη. ΝΑΙ! Έχουμε την δύναμη να εκλέγουμε τον βοσκό μας! Βοσκό, ειδικά διορισμένο.

Ξέρει όμως κανείς τι θα πει πραγματική δύναμη? Δύναμη είναι να μπορέσεις να τα αλλάξεις όλα αυτά. Δύναμη σημαίνει να μπορείς να σταθείς ενάντια σ’ αυτό που μας επιβλήθηκε με πολλές μεθόδους ως δεδομένο και μας αναγκάζει να προσαρμοζόμαστε σ’αυτό. Αυτός ο συμβιβασμός με την μετριότητα, που φανερά γίνεται κάθε φορά ακόμα πιο δυσβάσταχτη, είναι σαν να παραδίνεσαι, σαν να παρατάς την μάχη αρκεί να σε αφήσουν σε ησυχία. Αυτό είναι η χειρότερη μορφή θανάτου. Το να πεθάνεις στην μάχη είναι τιμή, μην το ξεχνάμε, εφόσον παλεύεις για την δική σου και την ελευθερία των άλλων.

Και που καταλήγουμε? Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το Σύστημα, μετά από τόσα χρόνια συνεχής έρευνας και πειραμάτων πάνω στην ψυχολογία της μάζας, έχει εφεύρε τέτοιους μηχανισμούς που λειτουργούν όντως… εις βάρος μας μεν…αλλά όπως κάθε εργαλείο έχει πολλές χρήσεις και διαφορετικά αποτελέσματα, χρησιμοποιείται στο να παράγει υπάκουους τυφλά καθοδηγούμενους δούλους, που οι ίδιοι συντηρούν όλο αυτό το «κατασκεύασμα».

Λοιπόν?

Αφού τόσο πολύ σας αρέσει αυτός ο ανταγωνισμός, αυτή η πάλη, γιατί δεν επικεντρώνεστε στον πραγματικό στόχο? Η κατανόηση της δουλείας είναι το πρώτο βήμα στην απελευθέρωση. Αρχίστε να ετοιμάζετε τα βήματα αυτά.

Τρώτε χρήμα κάνει καλό...

Wednesday, 19 January 2011
Published in Your World

Ακούω χτες στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ ένα θέμα για την κατάσταση πείνας που επικρατούσε στην κατοχή κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο… όλα αυτά με αφορμή την σημερινή οικονομική κρίση στην Ελλάδα…  και μου σηκώνεται η τρίχα που απέμεινε μετά από τις χιλιάδες μαλακίες (στην κυριολεξία όμως) που έχω ακούσει όλα αυτά τα χρόνια, από την στιγμή που με εισαγάγανε στο κοινωνικό σύστημα και αντιλήφθηκα ότι περιτριγυρίζομαι από τόσο στενόμυαλους και «πως αλλιώς να τους χαρακτηρίσεις» ανθρώπους, που οι μεν κάθονται πίσω από τα μικρόφωνα και χειραγωγούν την κοινή κοιμισμένη και αποπροσανατολισμένη γνώμη και οι δε τα τρώνε αμάσητα τα σκατά που τους σερβίρονται αγνοώντας όποιο διανοητικό επίπεδο είχαν αποκτήσει κατά την περίοδο που το μυαλό τους ακόμα μπορούσε και αφομοίωνε τις γνώσεις χρησιμοποιώντας την κριτική σκέψη…. (τεράστια πρόταση)… Και μετά μου λες να μην βρίζω… ΠΩΣ?!

Διαβάστε το απλά, δεν θα σας κρατήσω και πολύ, δεν έχουμε χρόνο για «μαλακίες» ούτως ή άλλως…(ο’τι και να σημαίνει αυτό)…

Δεν φτάνει απλά να βλέπεις αυτή την αηδία, που με τον χρόνο γίνεται όλο και πιο εμφανής και «δύσοσμη», στην καθημερινότητα, στις συναναστροφές. Παντού! Έρχεται και η τηλεόραση να συμπυκνώσει και να αναδείξει τις χειρότερες πτυχές της ανθρώπινης κατακρεουργίας. Τηλεόραση – Καθρεπτίζουσα αηδία της κοινωνίας!

 

Κοινωνικά εκτρώματα στην Ελληνική τηλεόραση! Πληθαίνουν καθημερινός και προσελκύουν κι’ άλλους όμοιους σαν τις μύγες στα σκατά!

You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo