Τι είναι ταυτότητα?

Saturday, 12 February 2011
Published in Alternative Reality

Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει τέτοια «πιστοποίηση» πολίτη. Ειδικά σήμερα με την τεχνολογία που έχουμε η καταγραφή κάθε «καινούργιου ατόμου», που «εισέρχεται» σ’ αυτό τον κόσμο, στην βάση δεδομένων γίνεται πολύ εύκολα. Το προνόμιο να θεωρηθείς  Έλληνας ή γενικά πολίτης της χώρας, το αποκτάς μερικά χρονάκια αργότερα, κοντά στην ενηλικίωση… κατά περίεργο τρόπο.

Και βέβαια με την πλύση εγκεφάλου, είστε περήφανοι να αυτοαποκαλείστε Έλληνες, απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, του Λεωνίδα και άλλων μεταγενέστερων προσωπικοτήτων που τα ονόματά τους έμειναν στην Ιστορία. Κουβαλάς περήφανα  στο πορτοφόλι σου ένα αποδεικτικό ντοκουμέντο που σε κατατάσσει στα μέλη αυτής την υπέροχης Ελληνικής φυλής (όχι δεν μιλάω ειρωνικά). Είσαι υποχρεωμένος να την έχεις μαζί σου. Χωρίς την ταυτότητα δεν θεωρείσαι πολίτης της χώρας στην οποία ζεις, είσαι άγνωστος, δεν είσαι εγγεγραμμένος στα μητρώα, δεν ανήκεις πουθενά. Και πολύ εύκολα μπορεί να βρεθείς σε κάποιο αστυνομικό τμήμα, όπου θα προσπαθήσουν να εξακριβώσουν σε ποιο ΜΑΝΤΡΙ ανήκεις… και ακολουθούν οι απαραίτητες διαδικασίες (αν και αμφιβάλλω αν συμβαίνει συχνά αυτό).

Wake the fuck UP!

Wednesday, 16 May 2012
Published in My World

Από πού να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις?! Όταν σκεφτόμενος το γεγονός αυτό το μόνο που μου έρχεται είναι να βρίζω με τις πιο χυδαίες λέξεις που μπορεί να σκαρφιστεί το μυαλό μου!!! Να βρίζω όλους εμάς τους απλούς πολίτες! Όπου η λέξη πολίτης έχει γίνει συνώνυμο με την λέξη δούλος!

Βλέπεις όλους αυτούς τους ανθρώπους, εκατομμύρια σ’αυτή τη χώρα, και μόνο ένα μικρό ποσοστό απ’ όλους αυτούς κατανοούν το τι πραγματικά συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Μόνο λίγοι βλέπουν πίσω απ’ όλο αυτό το βρώμικο παραπέτασμα που μας πλασάρεται και ονομάζεται κοινωνία, πολιτισμός, ήθη και έθιμα, ΖΩΗ! Ακόμα λιγότεροι, και είμαι ένας απ’ αυτούς, που δεν μπορούν να το αποβάλλουν από το μυαλό τους έστω για μια στιγμή, δεν μπορούν να δεχτούν όλο αυτό το ψέμα, όλη αυτή την εικονική πραγματικότητα που ονομάζεται ζωή, αλλά που αναγκάζονται να ζουν με την «πληροφορία» αυτή μόνιμα καρφωμένη στο μυαλό τους!

Δεν βλέπει κανείς ότι η Ελευθερία ισούται με την ποσότητα του χρήματος που έχει στην διάθεσή του ο καθένας?! Τόσο κοντόφθαλμοι είναι όλοι?! Τι θα γίνει αν χάσεις όλα τα λεφτά που έχεις? Που θα καταλήξει η Ελευθερία σου?

Η Δημοκρατία είναι το παιχνίδι που μας έδωσαν ώστε να παραπλανόμαστε ότι έχουμε την πραγματική δύναμη. ΝΑΙ! Έχουμε την δύναμη να εκλέγουμε τον βοσκό μας! Βοσκό, ειδικά διορισμένο.

Ξέρει όμως κανείς τι θα πει πραγματική δύναμη? Δύναμη είναι να μπορέσεις να τα αλλάξεις όλα αυτά. Δύναμη σημαίνει να μπορείς να σταθείς ενάντια σ’ αυτό που μας επιβλήθηκε με πολλές μεθόδους ως δεδομένο και μας αναγκάζει να προσαρμοζόμαστε σ’αυτό. Αυτός ο συμβιβασμός με την μετριότητα, που φανερά γίνεται κάθε φορά ακόμα πιο δυσβάσταχτη, είναι σαν να παραδίνεσαι, σαν να παρατάς την μάχη αρκεί να σε αφήσουν σε ησυχία. Αυτό είναι η χειρότερη μορφή θανάτου. Το να πεθάνεις στην μάχη είναι τιμή, μην το ξεχνάμε, εφόσον παλεύεις για την δική σου και την ελευθερία των άλλων.

Και που καταλήγουμε? Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το Σύστημα, μετά από τόσα χρόνια συνεχής έρευνας και πειραμάτων πάνω στην ψυχολογία της μάζας, έχει εφεύρε τέτοιους μηχανισμούς που λειτουργούν όντως… εις βάρος μας μεν…αλλά όπως κάθε εργαλείο έχει πολλές χρήσεις και διαφορετικά αποτελέσματα, χρησιμοποιείται στο να παράγει υπάκουους τυφλά καθοδηγούμενους δούλους, που οι ίδιοι συντηρούν όλο αυτό το «κατασκεύασμα».

Λοιπόν?

Αφού τόσο πολύ σας αρέσει αυτός ο ανταγωνισμός, αυτή η πάλη, γιατί δεν επικεντρώνεστε στον πραγματικό στόχο? Η κατανόηση της δουλείας είναι το πρώτο βήμα στην απελευθέρωση. Αρχίστε να ετοιμάζετε τα βήματα αυτά.

Έχουμε μια τόσο πλούσια σε λεξιλόγιο γλώσσα, μια από τις πιο πλούσιες ίσως στον κόσμο, αλλά ήμαστε ή καταντήσαμε τόσο άχρηστοι που όταν χρησιμοποιούμε τις λέξεις δεν εμβαθύνουμε στις έννοιές των. 

Πάραυτα προσβάλλεστε από κάποιες και κάποιες προσβλητικές τις θεωρείτε αποδεκτές. Για παράδειγμα «μαλάκας» που έχει άπειρες χρήσεις και αποδόσεις. Βέβαια συνήθως κάποιος προσβάλλεται από την προσωπική επεξεργασία της κάθε φράσης ή λέξης που του απευθύνουν οι άλλοι. Για παράδειγμα «είσαι ζώον», φαντάζεσαι τα ζώα που είναι βρώμικα και ηλίθια…αλλά ξεχνάς ότι όλοι εμείς ήμαστε ζώα στην πραγματικότητα, απλά αποδώσαμε την λέξη «Άνθρωπος» σε μας.

Προσβάλλεστε εύκολα και υπερασπίζεστε το «εγώ» σας σε κάθε τέτοια περίπτωση. Δεν σας αρέσει να σας μειώνουν. Όμως…μειώνεται συνεχώς τον εαυτό σας. Πως?

Το ξέρω και καταλαβαίνω που επαναπαύεστε με τις γιορτές, με τις ανούσιες εκδηλώσεις εορτασμών για τους  φανταστικούς (όχι πραγματικούς) θεούς σας ή λόγω της παράδοσης που σας κρατάει δέσμιους με το παρελθόν σας και συμβάλει στον τόσο ωραία έμφυτο διαχωρισμό και ανταγωνισμό που εκδηλώνεται σε όλες τις κοινωνικές σας δραστηριότητες. Ιδίως οι «αγωνιστές», ακτιβιστές της πλάκας που κρύβονται πίσω από φανφάρες ονομασίες με δήθεν ανθρωπιστικά συνθήματα, με δήθεν κουλτούρα που περιορίζεται στις αξίες που πρεσβεύουν, με δήθεν γνώση της πραγματικότητας και της «σωτηρίας», που στην ουσία το μόνο που ξέρουν είναι να εναντιώνονται στα επιφανειακά στρώματα των προβληματικών συστημάτων εξουσίας και παρασυρόμενοι από το «ένστικτο επιβίωσης» επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη που οι παλιότεροι εργατοπατέρες έκαναν στο παρελθόν.

Σας έχω βαρεθεί και εσάς και τον Πολιτισμό σας!

Η ζώνη των κομφόρ σας

Friday, 27 July 2012
Published in Your World

Πόσο στένεψαν τα όρια της ζώνης των κομφόρ σας την τελευταία περίοδο?

Με τους νέους φόρους, με χαράτσια – που πλέον η λέξη αυτή έχασε το νόημα μιας και την αποδεχτήκατε όπως αποδεχτήκατε αυτόν τον δυσβάσταχτο και εντελώς παράνομο φόρο, με τις μειώσεις στους μισθούς και συντάξεις που ήδη ήταν γελοία σε σχέση με τις τιμές διαβίωσης, με τις αυξήσεις στο πετρέλαιο κίνησης και ειδικά θέρμανσης, με τις αυξήσεις της ΔΕΗ και ότι άλλο σας επιβαρύνει οικονομικά.

Θέλω > Μπορώ

Thursday, 10 February 2011
Published in My World

«Θέλω» είναι η έκφραση που αντιπροσωπεύει την ελευθερία.

Τα «Θέλω» σας είναι: ένα πανέμορφο σπίτι στην εξοχή, και διαμέρισμα στο κέντρο κοντά στον πολιτισμό, ένα πολύ καλό αμάξι ή και μηχανή, να έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο, να πηγαίνω σε διάφορα μέρη του κόσμου, να ασχολούμαι με πράγματα που με ενδιαφέρουν… και άλλα πολλά.

 

Όταν ρωτήσεις κάποιον τι θέλει στην ζωή του, ιδίως ένα παιδί που δεν περιορίζεται ακόμα από τις άσχετες με τα «θέλω» σκέψεις, πολλές φορές δυσκολεύετε να απαντήσει στην ερώτηση. Φαινόμενο που συνήθως οφείλεται στην προσπάθεια να ταξινομηθούν τα «θέλω» με σειρά προτεραιότητας.

Δεν φτάνει απλά να βλέπεις αυτή την αηδία, που με τον χρόνο γίνεται όλο και πιο εμφανής και «δύσοσμη», στην καθημερινότητα, στις συναναστροφές. Παντού! Έρχεται και η τηλεόραση να συμπυκνώσει και να αναδείξει τις χειρότερες πτυχές της ανθρώπινης κατακρεουργίας. Τηλεόραση – Καθρεπτίζουσα αηδία της κοινωνίας!

 

Κοινωνικά εκτρώματα στην Ελληνική τηλεόραση! Πληθαίνουν καθημερινός και προσελκύουν κι’ άλλους όμοιους σαν τις μύγες στα σκατά!

You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Ο απολογισμός 2010…

Friday, 31 December 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να γιορτάζετε, που ξεχνάτε την σημασία των γιορτών, όχι πως έχει καμιά σημασία αυτό ή οι γιορτές. Έτσι απλά να χαρούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας στην μιζέρια που είναι γύρω μας. Όχι, βέβαια, καλό είναι να χαιρόμαστε… ήμαστε όλοι γεμάτοι αισιοδοξία και θετικότητα… κυρίως στις περιόδους εορτών…

Και τι καταφέραμε φέτος? Σίγουρα τα πράγματα ως προς τον τρόπο διαβίωσής μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Συμβάλαμε όλοι μαζί στην διαιώνιση και συνέχιση των ίδιων καταστάσεων που κατά τ’ άλλα μας προβληματίζουν καθημερινώς. Κάναμε τίποτα θετικό? Όχι. Εκτός εάν το να βουλιάζουμε περισσότερο στο μοντέρνο σύστημα δουλείας είναι θετικό.

Κάνατε πολλά φέτος. Βγήκατε στους δρόμους με συνθήματα, απεργήσατε. Κάποιοι άλλοι έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων και έβαζαν φωτιές σε αυτοκίνητα και κτίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων, που μπορούν να χαρακτηριστούν παράπλευρες απώλειες. Καταλήγατε στην Βουλή να εκφράσετε την δυσαρέσκεια σας στον τρόπο διακυβέρνησης από τους πολιτικούς, τους οποίους εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε πριν ένα χρόνο και φέτος συμμετείχατε σ’ αυτό το υπέροχο «Φεστιβάλ Τσίρκου» δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι είστε πολίτες της φαντασιοπληξίας που ονομάζεται Δημοκρατία.

Ελπίδα πεθαίνει τελευταία

Friday, 18 September 2015
Published in Your World

Πως με εκνευρίζει αυτή η έκφραση, όπως και άλλες παρόμοιες εκφράσεις των στερεοτύπων της οπισθοδρομικής κοινωνίας ΜΑΣ! Και μιλώντας για εκφράσεις δεν αναφέρομαι μόνο σε λεκτικά quotations, κατάλοιπα των παλαιότερων εποχών, δύσκολων, όταν ο άνθρωπος δεν είχε ακόμα όλα αυτά τα υπέροχα εργαλεία επικοινωνίας που έχουμε και εμείς σήμερα, αλλά προτιμάμε να σπαταλάμε την ενέργεια που μεταφράζεται με τα bitesτων πληροφοριών που εισρέουν και βρωμίζουν το διαδίκτυο, αντί να…καταλαβαίνετε για τι πράμα μιλάω…(άλλη μια υπέροχη ιστορία…), αναφέρομαι και στις συμπεριφοριστικές εκφράσεις – εθελοδουλίας, εθελοτυφλίας, μόνιμης κατάστασης πνευματικής (όχι θρησκευτικού τύπου) ανεπάρκειας, εκδηλώσεις δειλίας της μάζας και άλλων πολλών που λίγο πολύ όλοι τις έχουν βιώσει ή αναγνωρίσει…

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo