Τι είναι ταυτότητα?

Saturday, 12 February 2011
Published in Alternative Reality

Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει τέτοια «πιστοποίηση» πολίτη. Ειδικά σήμερα με την τεχνολογία που έχουμε η καταγραφή κάθε «καινούργιου ατόμου», που «εισέρχεται» σ’ αυτό τον κόσμο, στην βάση δεδομένων γίνεται πολύ εύκολα. Το προνόμιο να θεωρηθείς  Έλληνας ή γενικά πολίτης της χώρας, το αποκτάς μερικά χρονάκια αργότερα, κοντά στην ενηλικίωση… κατά περίεργο τρόπο.

Και βέβαια με την πλύση εγκεφάλου, είστε περήφανοι να αυτοαποκαλείστε Έλληνες, απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, του Λεωνίδα και άλλων μεταγενέστερων προσωπικοτήτων που τα ονόματά τους έμειναν στην Ιστορία. Κουβαλάς περήφανα  στο πορτοφόλι σου ένα αποδεικτικό ντοκουμέντο που σε κατατάσσει στα μέλη αυτής την υπέροχης Ελληνικής φυλής (όχι δεν μιλάω ειρωνικά). Είσαι υποχρεωμένος να την έχεις μαζί σου. Χωρίς την ταυτότητα δεν θεωρείσαι πολίτης της χώρας στην οποία ζεις, είσαι άγνωστος, δεν είσαι εγγεγραμμένος στα μητρώα, δεν ανήκεις πουθενά. Και πολύ εύκολα μπορεί να βρεθείς σε κάποιο αστυνομικό τμήμα, όπου θα προσπαθήσουν να εξακριβώσουν σε ποιο ΜΑΝΤΡΙ ανήκεις… και ακολουθούν οι απαραίτητες διαδικασίες (αν και αμφιβάλλω αν συμβαίνει συχνά αυτό).

Ανταγωνισμός…

Tuesday, 25 January 2011
Published in Your World

Αυτή η αναμέτρηση δυνάμεων, εξυπνάδας, ηλιθιότητας είναι κουραστική. Ίσως όχι για εσάς που συμμετέχετε στους συνεχής διαγωνισμούς και το θεωρείτε παιχνίδι και φυσική πορεία, αλλά για μένα είναι.

 

 

 

Και όχι, δεν είμαι αδύναμος να επιλέγω να μην συμμετέχω στα παιχνίδια σας, με φόβο της ήττας, ούτε απαξιώ εσάς ως αντιπάλους μου, απλά από την μια πλευρά δεν με ενδιαφέρει αυτό και από την άλλη… εδώ παίζεται ένα άλλο παιχνίδι το οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί, διότι είναι τόσο πολύ απασχολημένος με το παιχνίδι και το έχει ενσωματώσει στην προσωπική του ζωή που έχει γίνει ανάγκη….εσφαλμένα μεν αλλά εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται αλλιώς…είναι πολλοί οι παίχτες ανταγωνιστές και το παιχνίδι δυστυχώς είναι ατομικό.

Το Ψέμα είναι το θεμέλιο του πολιτισμού μας, των ανθρωπίνων σχέσεων, των στερεοτύπων, των κοινωνικών σταθερών, της πολιτικής. Όλος ο πολιτισμός μας, αυτό που δηλαδή αντιλαμβανόμαστε ως σύγχρονο και «πολιτισμένο», βασίζεται σε πολλά μικρά ή μεγάλα ψέματα.

Είναι πιο πολιτισμένο να λες ψέματα για να μην βλάψεις τα συναισθήματα του άλλου. Είναι πιο εύκολο να πείθεις τον εαυτό σου με ένα ψέμα παρά να αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε αλήθεια. Κάποιοι άλλοι στις θέσεις εξουσίας, συμπεριλαμβανομένου και της πνευματικής εξουσίας – την θρησκεία, έχουν εφεύρει και τελειοποιούν τις μεθόδους μαζικής χειραγώγησης για να συντηρούν αυτές τις θέσεις τους, ταΐζοντας τεραστίων διαστάσεων ψέματα στις μάζες που πρώτα τις υποβαθμίσουν πνευματικά, ώστε να τα δέχονται όλα χωρίς αμφισβήτηση.

Με το ψέμα έχουν χτιστεί κράτη και έχουν γίνει αμέτρητοι πόλεμοι. Οι άνθρωποι πεθαίνουν, νομίζοντας ότι εξυπηρετούν τον ιερό σκοπό, αλλά στην πραγματικότητα είναι θύματα τρομερής απάτης και θύματα εκμετάλλευσης ενός ατόμου ή κάποιας ομάδας που έχουν την δυνατότητα να επιβάλλουν την άποψη τους.

Πλέον οι άνθρωποι μετά από τόσα χρόνια μεθοδευμένης χειραγώγησης, ασχέτως με την όποια πρόοδο έχει γίνει στον επιστημονικό τομέα των κοινωνικών δραστηριοτήτων, έχουν μάθει να διαπαιδαγωγούν τις επόμενες γενιές, αυτοβούλως και υποσυνείδητα, να προσαρμόζονται στις ίδιες συνθήκες που προϋπάρχουν χιλιάδες χρόνια, χωρίς να τις αμφισβητούν και χωρίς να υπάρχει μεγάλη ή μακρόχρονη αντίδραση. Και αυτό θα συνεχιστεί…εκτός εάν…

Το ψέμα, αρκετοί νομίζω καταλαβαίνουν, γεννιέται μέσα από την αδυναμία αντιμετώπισης του αγνώστου, των αγνώστων καταστάσεων, του φόβου και της αμφιβολίας του καθενός για τον εαυτό του, μέσω της παραίτησης από οποιαδήποτε προσπάθεια αντίδρασης. Γενικώς το ψέμα γεννιέται μέσα από την δειλία. Και επομένως οι άνθρωποι που λένε ψέματα πιο συχνά απ’ όλους, είναι οι πιο δειλοί.

Οπότε ο πολιτικός, ο ιερέας, ο τραπεζίτης και όλοι οι άλλοι που θέλουν να σας εξουσιάζουν είναι οι πιο δειλοί.

Μας φοβούνται…ασχέτως που η πλειοψηφία των ανθρώπων έχουν μάθει να ζουν στον φόβο και σε μια εικονική σύγκρουση 100 φοβισμένων ανθρώπων εναντίον 1 φοβισμένου «εξουσιαστή» οι χαμένοι είναι οι 100. Γιατί, εκτός του ότι φοβούνται, έχουν πλέον την ισχυρή πεποίθηση ότι χωρίς αυτόν τον έναν φοβισμένο άχρηστο παράσιτο της κοινωνίας, δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν. Είναι η δικλείδα ασφαλείας του συστήματος. Τα πράγματα είναι απλά.

Επομένως? Νομίζω όλοι γνωρίζετε τι πρέπει να γίνει…και ΟΧΙ δεν μιλάω καν για αιματηρές συγκρούσεις, αυτές εξυπηρετούν μόνο αυτούς που φοβάστε.

Κοινωνικοί κανόνες

Wednesday, 29 August 2012
Published in Alternative Reality

Κοινωνικοί κανόνες είναι περιορισμοί. Έτσι? Κανόνες συμπεριφοράς αναλόγως του χώρου και περίστασης, ομιλίας και έκφρασης στον γραπτό και προφορικό λόγο, ντυσίματος σύμφωνα με κάποια κοινωνικά κριτήρια....και άλλα πάρα πολλά. Άρα χωρίς να περιορίζετε συνέχεια τον εαυτό σας δεν μπορείτε να ζήσετε και να συνυπάρξετε? Δεν μπορείτε να λειτουργήσετε αυτόνομα με κατανόηση και σεβασμό προς τους άλλους? Οκ δεκτό, ας πούμε... Κάποιοι προφανώς χρειάζονται μια καθοδήγηση.

Το γεγονός όμως είναι...για να προστατευτείτε από τους άλλους που ενδεχομένως μπορούν να σας βλάψουν και να σας προσβάλουν με τους τρόπους συμπεριφοράς τους, δημιουργείτε αυτούς τους κοινωνικούς κανόνες.

Είναι μια παθολογία που χτυπάει μπορούμε να πούμε 100% πληθυσμού. Σε όλους τους τομείς. Αδυνατείτε να αποδεχτείτε τα πάντα. Ξεκινώντας από τον εαυτό σας καταλήγοντας σε μικροπράγματα της καθημερινότητας. Παρόλο αυτά καταφέρνετε να συμβιώνετε με όλους… αν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό συμβίωση. Εκτός αν θεωρήσουμε αυτήν την μετριότητα συμβίωση.

Δεν μπορείτε να δεχτείτε τους άλλους γι’ αυτό που είναι. Και ναι, πώς να τους δεχτεί κανείς, εφόσον δεν εμπίπτουν στα δικά σας προσωπικά κριτήρια αποδοχής, είτε είναι ομορφιά, είτε η δυνατότητα επικοινωνίας, είτε ο τρόπος έκφρασής τους ξεκινώντας από το σωματικό, φραστικό, μέχρι και  ρουχισμό ή οτιδήποτε άλλο…

24,7,52,12,365

Friday, 20 August 2010
Published in Alternative Reality

Άλλη μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας: ο χρόνος.

 

Καταρχάς ποιος είπε ότι το 0 (μηδέν) είναι εκεί που το βάλανε κάποιοι πριν από 2010 χρόνια? Συμβολικό θα πει κανείς, μιας και όλα περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό το «ιδανικό» μηδέν. Πριν πηγαίναμε ανάποδα? Δηλαδή στην αρχαιότητα μετράγαμε τον χρόνο ανάποδα, έχοντας ορίσει το 0 κάπου συγκεκριμένα στο μέλλον? Μόλις δηλαδή χτύπησε το ηλιακό ρολόι στις 12 το βράδυ και μεταφερθήκαμε στον νέο αιώνα? Φανταστείτε την σύγχυση των επιστημόνων τότε, όπως όταν στην δική μας εποχή όταν πήγαμε από το 1999 στο 2000, αλλά σε χειρότερη μορφή.

Απολογισμός 2013

Thursday, 09 January 2014
Published in My World

Καιρό σκεφτόμουν να γράψω τον καθιερωμένο απολογισμό της χρονιάς… λίγοι θα το διαβάσουν, λίγοι θα συμμεριστούν την άποψή μου και σχεδόν κανένας δεν θα κάνει τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση… Και να γράφω τα ίδια κάθε χρόνο καταντάει βαρετό και μη αποδοτικό…σαν ψυχοθεραπεία για να τα βγάλω όλα έξω από το μυαλό μου που έχει μαζευτεί και πιέζει… ούτε θέλω να νιώθω ο γαμάτος μπλόγκερ που με τον γραπτό του λόγο θα «ξυπνήσει» τις μάζες…παπαριές…και όποιος το κάνει ή νομίζει ότι το κάνει, ζει σε μια ψευδαίσθηση. Ο γραπτός λόγος δεν μένει, τα βιβλία καίγονται και τα ψηφιακά αρχεία καταστρέφονται, μόνο η πληροφορία, σκέψη και η γνώση μπορεί να μεταδοθεί μέσω των μυαλών των άλλων ανθρώπων που κατά κάποιο τρόπο καταλαβαίνουν…

Σχηματίζεται εντύπωση ότι σας αρέσει αυτοί που ζείτε. Το ξέρουμε και εγώ και εσείς ότι αυτό είναι ψέμα. Δεν σας αρέσει αλλά το τρώτε, γιατί (θα έλεγε κανείς) δεν έχετε άλλη επιλογή. Υπό άλλες περιπτώσεις, όπου σας παίρνει δηλαδή, θα αντιδρούσατε και θα γινόταν της πουτάνας (μάλλον η πουτάνα ξέρει καλύτερα από σας) και ίσως και να δικαιωνόσασταν…αλλά εδώ στο παγκόσμιο μπουρδέλο νιώθετε αδύναμοι. Σας καταλαβαίνω…

Τι είχαμε αυτή τη χρονιά? Α ναι, τους χρυσαυγίτες, τους θαυμαστές του ναζισμού ή του φασισμού…οι έννοιες μπορεί να διαφέρουν και να δίνουν το πάτημα σε κάποιον να αρνείται το πρώτο ή το δεύτερο, αλλά η ουσία παραμένει. Τελοσπάντων, δεν θα μπω σε διαδικασία να εξηγώ το συνειρμό των σκέψεών μου. Ένας αρκετά ελεύθερος από ιδεολογικά σκουπίδια άνθρωπος, θα μπορέσει να βγάλει το δικό του συμπέρασμα, ένα γενικό…για την συμπεριφορά του ατόμου σε μια κοινωνία, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες πίεσης πάνω στην σχηματισμένη προσωπικότητά του. Δεν είναι δύσκολο και αν είναι δεν πειράζει, λίγη εξάσκηση για τα εγκεφαλικά του κύτταρα δεν θα επιφέρει ηλεκτροπληξία.

Τι άλλο? Α ναι! Ακόμα οι ίδιοι μαλάκες κυβερνάνε. Τι πρωτότυπο?! Οι ελπίδες ολόκληρου λαού στα χέρια αυτών των …. δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη…. Που εξυπηρετούν τις ελπίδες των άλλων ακατονόμαστων €παϊστών τραπεζικών, «κώλος και βρακί» φίλων τους. Κάπου εδώ πάσχετε, νομίζω, από την λανθασμένη κρίση και κατανόηση. Επιλέγετε τους ίδιους κάθε φορά και μετά γκρινιάζετε για τα ίδια κάθε φορά. Τι μαλακία είναι αυτή?! Θα μου το εξηγήσει κανένας? Ή σας αρέσει αυτός ο αγωνιστικός τρόπος ζωής του «ΠουΤσέ Και Βάρα»? Επαναστάτες του κώλου, που όταν δεν υπάρχει λόγος επανάστασης μάλλον δεν υπάρχει και ο λόγος ύπαρξής σας και σας ενοχλεί αυτό το γεγονός…σας προσφέρει το νόημα στην ζωή σας… Ε?!

Συμπέρασμα της χρονιάς (γιατί βαριέμαι αφάνταστα να περιγράφω τα γεγονότα): τα κοινωνικά ζώα είναι σαν βακτηρίδια, σαν ιοί, προσαρμόζονται σε κάθε «αντιβίωση» (όλες οι πολιτικές αποφάσεις ήταν ενάντια στην ζωή σας, στην ευημερία και στην ποιότητά της) και συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο…το οποίο είναι: η πλήρη καταστροφή του «οργανισμού»-περιβάλλοντος (κοινωνικού στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και οικολογικού σε πιο μεγάλη κλίμακα) μέχρι που δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο να φάνε και εν τέλη θα φάνε και ο ένας τον άλλον στην προσπάθεια να επιβιώσουν… και στο τέλος ο θάνατος όλων… σαπίλα.

Δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ τελικά από τα μικρά μας αδέρφια τους ιούς.

Σκάστε επιτέλους…

Wednesday, 10 November 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να φωνάζετε που δεν ακούτε τις σκέψεις σας. Πάνω στην οργή δεν μπορείτε να ελέγξετε τον εαυτό σας και τις πράξεις σας, ξεχάστε το.

Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ σας, τι χρειάζεται να γίνει ώστε να αλλάξουν οι ζωές σας προς το καλύτερο? Δεν είστε ειδήμωνες να γνωρίζετε τα πάντα, ούτε έχετε τις δυνατότητες να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Βάλτε το καλά στο κεφάλι σας. Και όχι οι προσωπικές επιδιώξεις δεν είναι αυτό που πρέπει να κυνηγάτε, αυτές μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Εκτός βέβαια αν συμβιβάζεστε με τις μετριώτητες. Αλλά όχι, εσείς τα θέλετε όλα! Και εδώ που τα λέμε έχετε απόλυτο δικαίωμα να τα θέλετε όλα.

PS1. Η αρχή

PS2. Προηγούμενο

 

 

Θέλω να κλείσω το θέμα αυτό με το να προσπαθήσω να δώσω τον δικό μου ορισμό στην Ηλιθιότητα.

Ηληθιότητα είναι: Να κάνεις το ίδιο λάθος επαναλλαμβανόμενα, χωρίς να μαθαίνεις από τα λάθη που κάνεις και να μην προσπαθείς να διορθωθείς. Να αγνοείς, γνωρίζοντας όμως, την εναλλακτική σωστή λύση, επιλέγοντας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων λανθασμένων. Να γκρινιάζεις και εκτός αυτού, να περιμένεις κάποιον άλλον να τα κάνει όλα σωστά για σένα.

Οι λύσεις είναι μπροστά σας. Τις γνωρίζετε, αλλά βαριέστε να κουνηθείτε. Προτιμάτε την μετριότητα, που δεν απαιτεί σημαντική προσπάθεια από την μεριά σας. Αποφεύγετε τις άσχημες καταστάσεις, οι οποίες ομως μπορεί να πέσουν στις πλάτες των άλλων, με την γνωστή ατάκα…”Θα το κάνει κάποιος άλλος”.

Απολογισμός 2012

Wednesday, 19 December 2012
Published in My World

Συγχαρητήρια! Regressάρουμε πανηγυρικά! Μπράβο! Και εις ανώτερα! Εις…«υγείαν» θα έλεγα, αλλά αυτό μάλλον είναι ανούσιο από πολλές απόψεις…Καλωσήρθατε στην νέα 2013 χρονιά της σκλαβιάς!

Εδώ θα μπορούσα να σταματήσω να γράφω και να αφήσω τον καθένα να βγάλει τα δικά του όχι και τόσο δύσκολα συμπεράσματα…

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo