Ο απολογισμός 2010…

Σας αρέσει τόσο πολύ να γιορτάζετε, που ξεχνάτε την σημασία των γιορτών, όχι πως έχει καμιά σημασία αυτό ή οι γιορτές. Έτσι απλά να χαρούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας στην μιζέρια που είναι γύρω μας. Όχι, βέβαια, καλό είναι να χαιρόμαστε… ήμαστε όλοι γεμάτοι αισιοδοξία και θετικότητα… κυρίως στις περιόδους εορτών…

Και τι καταφέραμε φέτος? Σίγουρα τα πράγματα ως προς τον τρόπο διαβίωσής μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Συμβάλαμε όλοι μαζί στην διαιώνιση και συνέχιση των ίδιων καταστάσεων που κατά τ’ άλλα μας προβληματίζουν καθημερινώς. Κάναμε τίποτα θετικό? Όχι. Εκτός εάν το να βουλιάζουμε περισσότερο στο μοντέρνο σύστημα δουλείας είναι θετικό.

Κάνατε πολλά φέτος. Βγήκατε στους δρόμους με συνθήματα, απεργήσατε. Κάποιοι άλλοι έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων και έβαζαν φωτιές σε αυτοκίνητα και κτίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων, που μπορούν να χαρακτηριστούν παράπλευρες απώλειες. Καταλήγατε στην Βουλή να εκφράσετε την δυσαρέσκεια σας στον τρόπο διακυβέρνησης από τους πολιτικούς, τους οποίους εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε πριν ένα χρόνο και φέτος συμμετείχατε σ’ αυτό το υπέροχο «Φεστιβάλ Τσίρκου» δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι είστε πολίτες της φαντασιοπληξίας που ονομάζεται Δημοκρατία.

 

Το περίεργο είναι ότι αυτά τα κάνατε κάθε χρόνο… Που είναι το περίεργο? Στα αποτελέσματα… Με τόση ενέργεια που χαλάσατε… ΔΕΝ καταφέρατε τίποτα! Σπατάλη ενέργειας! Αποτέλεσμα = 0 Ένα μεγάλο μηδενικό. Μπράβο σας! Και μετά τσαντίζεστε όταν σας αποκαλούν ηλίθιους. Γιατί δεν παραδέχεστε ότι οι ενέργειες σας, ο τρόπος με τον οποίον εκφράζετε την δυσαρέσκειά σας είναι μάταιος, και σε πολλές περιπτώσεις επιβλαβής για τους υπολοίπους?

Τόσα χρόνια – ίδια καραμέλα – κανένα αποτέλεσμα – χειροτέρευση της κατάστασης… Μήπως όλα αυτά πρέπει να σας ταρακουνήσουν λίγο? Μήπως… λέω τώρα… να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας? Μήπως να βρούμε άλλους αποδοτικούς τρόπους? Υπάρχουν και τους αγνοείτε. Προτιμάτε τα στάνταρ που «επιτρέπονται» από τις κυβερνήσεις και μετά «μεταλλάσσονται» σε ότι θέλουν αυτοί. Και εσείς σαν πρόβατα στην σφαγή.

Μεγαλώσαμε και μυαλό δεν βάλαμε! Αν και εγώ ποτέ δεν συμμετείχα σ’ αυτού του είδους «κοινά». Οπότε αυτό πάει σε σας. Μου φαίνεται θα περάσει ακόμα πολύς καιρός μέχρι να καταλάβετε ότι ήμαστε όλοι δούλοι. Στην κυριολεξία όμως.

Σε τι διαφέρουμε? Στο ότι δεν το αντιλαμβανόμαστε. Έχει περάσει τόσο καλά, με χρήση αυτών των όμορφων λέξεων όπως Δημοκρατία και Λαϊκή Κυριαρχία, η ηττοπαθής και μετριοπαθής νοοτροπία μέσα στο μυαλό σας, που δέχεστε αυτό που ζείτε ως αναπόφευκτο και δεδομένο. Λες και δεν υπάρχουν άλλων μορφών κοινωνικά συστήματα, που κατά περίεργο τρόπο τα έχετε χαρακτηρίσει ως πρωτόγονα… και τα θεωρείτε οπισθοδρομικά.

Το μόνο πράγμα που μας ξεχωρίζει απ’ αυτούς είναι η τεχνολογία. Η χρήση της οποίας μας έχει διευκολύνει αρκετά ώστε να απολαμβάνουμε τα απαραίτητα χωρίς να ιδρώνουμε και πολύ. Μόνο που λόγω της αφέλειάς μας, συνεχίζουμε να βάζουμε ετικέτες σ’ αυτά τα απαραίτητα με σήματα € και $… Για να δυσκολευόμαστε να τα αποκτήσουμε.

Η πρόοδος μας ως ανθρώπινο γένος, δεν συμβαδίζει καθόλου με την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας. Φρενάρουμε με όλα τα μέσα… Γιατί μας αρέσει προφανώς να ήμαστε πρωτόγονοι. Μας αρέσει ο ανταγωνισμός που δίνει κίνητρο σε κάποιους. Αντιφάσκουμε σε όλα. Ναι μεν θέλουμε να ήμαστε μια κοινωνία με ίσα δικαιώματα για όλους ανθρώπους, αλλά με το να ανταγωνιζόμαστε με τους άλλους το καταρρίπτουμε αυτό. Και συντηρούμε αυτόν τον διαχωρισμό και κλιμακωτή κοινωνική δομή.

Κυρίως οι παράγοντες που ευθύνονται για τα προβλήματα είναι εξωγενείς. Και οι πραγματικοί «αφέντες του κόσμου», δεν βγαίνουν να πουν τα ονόματά τους σε μας. Γι’ αυτό υπάρχουν οι κυβερνήσεις που λειτουργούν ως προκάλυμμα. Το μαστίγιο ως μέθοδος επιβολής κινήτρου αντικαταστάθηκε από το χρήμα που δεν πονάει. Το χρήμα αυτό το δημιούργησαν αυτοί οι «αφέντες» και το επιβάλουν ως μοναδικό κίνητρο. Χωρίς αυτό εσείς δεν δέχεστε να κάνετε τίποτα. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Αντί να έχετε τον έλεγχο, συμβιβάζεστε με το να σας ελέγχουν μέσω χρήματος που δεν έχει καμία αντικειμενική αξία, παρά μόνο αυτή που δόθηκε και συνεχίζει να δίνεται μέσω του συστήματος.

Αλλά εσείς δεν κάνετε τίποτα. Ή… κάνετε μαλακίες στην κυριολεξία! Και για να εξηγουμέθα… το μικρό παιδί μια φορά θα βάλει το δαχτυλό του στην πρίζα, την άλλη φορά ξέρει ότι πονάει…μαθαίνει. Κάτι με το οποίο αρκετοί δεν πάνε και τόσο καλά… με την μάθηση εννοώ.

Και επειδή έτυχε να δεχτείτε την μέτρηση του ημερολογίου έτσι όπως καθιερώθηκε πριν από 2011 χρόνια, να θυμάστε! Το νούμερο αυτό αντιπροσωπεύει τα χρόνια που περάσαμε ως ανθρωπότητα στο σύστημα δουλείας και δεν κάναμε τίποτα γι’ αυτό.

Ελπίζω σύντομα να ξεκινήσουμε να ξαναμετράμε από το 0 (μηδέν), αφήνοντας αυτό το παρελθόν να γραφτεί στα βιβλία η ηλεκτρονικά μέσα ως παράδειγμα προς αποφυγή για τις επερχόμενες γενιές.

ΒΑΛΤΕ ΜΥΑΛΟ!!!

Last modified on Saturday, 26 November 2011 11:07
Rate this item
(0 votes)


Add comment


Security code
Refresh

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo