Αγαπητά μου παράσιτα

Τις εκφράσεις “έτσι είναι η ζωή” ή “τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα” και παρόμοιες να τα πείτε αλλού! Αυτή η ηττοπάθεια, που πάσχει σχεδόν 100% πληθυσμού, έχει μπει τόσο καλά στο μυαλό του καθενός, που πλέον θεωρείται αποδεκτή και αυτονόητη. Όλες οι καταστάσεις δεν εξηγούνται επιστημονικά? Στην συγκεκριμένη περίπτωση από μια τόσο δύσκολη επιστήμη όπως η ψυχολογία. Για ρωτήστε τον ψυχολόγο σας σχετικά μ’ αυτή την πάθηση. Θα ήθελα να ακούσετε την άποψή του και να την εμπεδώσετε.

 

Σε ατομικό επίπεδο, με μερικές επισκέψεις στον “γιατρό της ψυχής” μπορείτε να φτάσετε σε καλά αποτελέσματα και να ανεβάσετε το ηθικό σας, ιατρεύοντας την ηττοπάθεια και προσαρμόζοντας τις αντιδράσεις σας έτσι ώστε να μην σας ξαναπάρει από κάτω. ΟΚ.

Αλλά τι γίνεται όμως σε κοινωνικό επίπεδο? Τι, είναι δηλαδή νορμάλ? Είναι, δηλαδή, φυσιολογική η ομαδική ηττοπάθεια? Ή θα βρείτε κάποια άλλη λέξη για να μην ακούγεται τόσο άσχημα αυτό, όπως συνηθίζετε να κάνετε σε πολλές περιπτώσεις?

“Άφησε την τελευταία πνοή” – Την κράταγε?
“Έφυγε από την ζωή” – Πού πήγε δηλαδή?
“Δεν είναι πια μαζί μας” – Και με ποιούς είναι?

ΠΕΘΑΝΕ! Αυτή η λέξη που εξηγεί πάρα πολύ απλά μια εντελώς φυσιολογική κατάσταση όπως θάνατος.

Αλλά όχι, για να μην πονάτε βρίσκετε λέξεις και εκφράσεις που θα αντικαταστήσουν μεταφορικά την πραγματικότητα και δεν θα αποδίδουν τόσο καλά. Στα μαλακά, να μην πονέσει ο κώλος σας.

Είστε φυγόπονοι (αρχ) και φυγόπονοι. Αποφεύγετε την εργασία και πόνο. Προτιμάτε να είστε στα σκατά παρά να καταβάλετε την προσπάθεια να βγείτε απο’ κει. Όταν παντού υπάρχει σκατίλα, μην προσποιήστε ότι μυρίζετε φράουλες. Αποδεχτείτε το γεγονός και προσπαθήστε να κλείσετε τη μύτη σας, έστω.

Ζείτε εις βάρος σας και των άλλων! Άλλων, όμοιών σας, στο ίδιο κοπάδι είστε!

Αλλά που είναι οι τσοπάνοι? Τους ξέρετε πολύ καλά. Είναι οι μόνοι που επωφελούνται της κατάστασης αυτής. Σας βάλανε στο μαντρί και πλέον έχουν φτάσει σε σημείο που δεν χρειάζεται να επιτηρούν το κοπάδι. Το κοπάδι αυτό εξελίχθηκε και πλέον συγκρατεί τους λίγους αντιρρησίες, που είδαν πέρα από το μαντρί. Δεν τους αφήνουν ούτε να βγουν απ’ αυτό αλλά δεν θέλουν ούτε καν να τους ακούσουν!

Ζείτε σε πόλεις-φάρμες και σας αρέσει αυτό!

Η ζωή θα μπορούσε να είναι διαφορετική, πολύ καλύτερη! Αλλά εσείς, δεν μπορείτε να ξεκουνηθείτε από τα στενά όρια των κομφόρ σας που κρύβεστε τόσο περίτεχνα!

Δεν θέλετε οι ίδιοι αλλά δεν αφήνεται και τους άλλους να σας βγάλουν από την κατάσταση αυτή, ή δεν βοηθάτε καθόλου με την ηττοπάθειά σας, αγαπητά μου παράσιτα! Ναι, αυτό είστε! Παρασιτικοί οργανισμοί! Καταστρέφετε τα υγιή κύτταρα ζώντας απ’ αυτά και πολλαπλασιάζεστε πολύ γρήγορα…

Θα σταματήσω, μου φαίνεται, να μιλάω με τους ανθρώπους γιατί δεν αντέχω τα ηλίθια επιχειρήματά τους.

Last modified on Friday, 25 November 2011 09:44
Rate this item
(0 votes)


Add comment


Security code
Refresh

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo