Το αδιέξοδο είναι η έξοδος

Ναι...μπορείς να φιλοσοφείς για την ζωή, την πολιτική, την κοινωνία, θρησκεία ή πνευματισμό, να αναλύεις και να βγάζεις νέες ιδέες...αλλά ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι δεν μπορείς να υπερβείς το οριοθετημένο πλαίσιο μέσα από το οποίο αντλείς τις πληροφορίες και από το οποίο πηγάζουν οι σκέψεις σου. Δεν εξελίσσεσαι, απλά αναλώνεσαι στα ίδια, λες το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις...τίποτα παραπάνω.

 

Κάποιοι, φιλοσοφώντας, φτάνουν σε αδιέξοδο… Όπου το αδιέξοδο είναι η έξοδος από το πλαίσιο αυτό, είναι η υπέρβαση, είσοδος σε άπειρο όπου υπάρχουν άπειρες, εντελώς νέες ιδέες και όπου απουσιάζει η λέξη «δεδομένο». Λίγοι το αντιλαμβάνονται αυτό…

Περισσότεροι, δεν έχοντας την ικανότητα ανάλυσης και εκλογίκευσης, ούτε την ικανότητα παρουσίασης και εμπέδωσης αυτών των νέων ιδεών, παραιτούνται της προσπάθειας. Κάπου και όλη αυτή η πολιτισμική σαβούρα, που ονομάζεται ήθη και έθιμα, κοινωνικοί κανόνες, τα πρέπει και τα μη, τα «έτσι κάνουν οι άλλοι» και άλλα πολλά, όπως θρησκεία, ιδεολογίες, πολιτική, λειτουργεί ως βαρίδιο και ως πνευματικά (όχι με την θρησκευτική έννοια) αδύναμος αδυνατείς να απαλλαγείς από την σαβούρα.

Η πολιτισμική σαβούρα είναι αυτή που σε προσδιορίζει σ’ αυτόν τον κόσμο, που κατά λανθασμένη σου αντίληψη, νομίζεις ότι πρέπει να ανήκεις κάπου. Το να ανήκεις σημαίνει να προσδιορίζεσαι στις ήδη υπάρχουσες αντιλήψεις περί κοινωνικών ομάδων. Και πάλι περιστρέφεσαι στο ίδιο πλαίσιο… δεν βγαίνεις απ’ αυτό και ούτε προσπαθείς. Ως παράδειγμα…θεωρείς τις ξεχασμένες φυλές σε κάποιες απομονωμένες περιοχές του κόσμου μη-πολιτισμένους ανθρώπους. Με ποια κριτήρια βγάζεις το συμπέρασμα? Τεχνολογικά και επιστημονικά – ναι,. Κοινωνικά…δεν νομίζω. Αυτές οι δύο γραμμές της ανθρώπινης εξέλιξης σε έναν πίνακα δεν συμβαδίζουν.

Το μυαλό του ανθρώπου κρύβει τεράστιες δυνατότητες, τις οποίες προφανώς δεν πρόκειται να τις ανακαλύψεις ποτέ. Και το μόνο που θα κάνεις είναι να ξεχάσεις την αναπόφευκτη αποτυχία σου και να απασχολήσεις το μυαλό σου με κάτι ευχάριστο και πρόχειρο, κάτι που θα σε κάνει να αισθανθείς σημαντικότητα… Έχεις μάθει να κρίνεις την ευτυχία μέσα από τις κακουχίες, μέσα από την σύγκριση δύο καταστάσεων και δεν καταλαβαίνεις ότι η ευτυχία είναι να εξελίσσεσαι. Εσύ όμως θα επιμένεις να κάνεις το ίδιο λάθος πάντοτε, γιατί απλά σε βολεύει να μην ξεβολεύεσαι.

Το μυαλό σου, δηλαδή η ικανότητα λογικής σκέψης, είναι προγραμματισμένο να κρίνει όλα με τον τρόπο που σου έχουν μάθει. Και ποιος σου εγγυάται ότι ο τρόπος ήταν σωστός? Και ποιος σου είπε ότι αυτό που βλέπεις – αυτό είναι?

Περιορίζεστε! Και περιορίζετε τους άλλους με την δουλική, φυγόπονη συμπεριφορά σας. Θέτετε όρια στους άλλους και αρνείστε τις νέες πληροφορίες να μπουν στο μυαλό σας, γιατί απλούστατα θα χαλάσουν την τόσο όμορφη εικόνα για την διάνοιά σας, θα χαλάσουν τον «όμορφο κόσμο» σας…και μετά θα πρέπει να τα ξαναχτίσετε όλα και δεν θα ξέρετε πως, αφού όλα τα δεδομένα που είχατε δεν θα συναινούν με τα νέα δεδομένα που πήρατε και θα πρέπει να τα αναθεωρήσετε όλα! Δύσκολα τα πράγματα… Γι’ αυτό και ξαναεπιστρέφεις στο δικό σου “comfortzone” και επιλεκτικά διαγράφεις την μνήμη.

Και μετά? Επανάληψη…

Όμως «Θα μπορούσες να κάνεις κάτι πραγματικά αληθινό. Αλλά τι απέγιναν τα όνειρά σου?»

yourdreams

Rate this item
(0 votes)


Add comment


Security code
Refresh

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo