Είστε κουραστικοί ως πολιτισμός

Το ξέρω και καταλαβαίνω που επαναπαύεστε με τις γιορτές, με τις ανούσιες εκδηλώσεις εορτασμών για τους  φανταστικούς (όχι πραγματικούς) θεούς σας ή λόγω της παράδοσης που σας κρατάει δέσμιους με το παρελθόν σας και συμβάλει στον τόσο ωραία έμφυτο διαχωρισμό και ανταγωνισμό που εκδηλώνεται σε όλες τις κοινωνικές σας δραστηριότητες. Ιδίως οι «αγωνιστές», ακτιβιστές της πλάκας που κρύβονται πίσω από φανφάρες ονομασίες με δήθεν ανθρωπιστικά συνθήματα, με δήθεν κουλτούρα που περιορίζεται στις αξίες που πρεσβεύουν, με δήθεν γνώση της πραγματικότητας και της «σωτηρίας», που στην ουσία το μόνο που ξέρουν είναι να εναντιώνονται στα επιφανειακά στρώματα των προβληματικών συστημάτων εξουσίας και παρασυρόμενοι από το «ένστικτο επιβίωσης» επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη που οι παλιότεροι εργατοπατέρες έκαναν στο παρελθόν.

Σας έχω βαρεθεί και εσάς και τον Πολιτισμό σας!

 

Ποια παράδοση? Για ποια κουλτούρα μιλάτε? Χώρια που μπερδέψατε τις θρησκείες και ξεχάσατε σε ποιο σημείο τελείωσε ο Ελληνικός πολιτισμός, το μόνο που περιμένετε είναι να πείτε πεταχτά τις λέξεις που συνηθίζεται να λένε οι άνθρωποι σε τέτοιες περιπτώσεις, χωρίς να εννοείτε τίποτα απ’ όλα αυτά και χωρίς να έχουν καμία πραγματική ουσία και μετά τι?… Να επιδοθείτε στα πάρτι με φαγητό και χορούς, με την υπόκρουση της τόσο αποκρουστική «μουσικής» (όπως την ονομάζετε) ξεχνώντας ή καλύτερα «αποβάλλοντας» τα προβλήματα που σας επιβαρύνουν καθημερινά. Τις υπόλοιπες μέρες το μόνο που κάνετε είναι να προετοιμάζεστε για την επόμενη γιορτή… Όλη η ζωή σας κυλάει ανάμεσα στις γιορτές, ως σταθμός χρονομέτρησης της ζωής σας, όπως τα γενέθλια, τις υπόλοιπες μέρες απλούστατα υποβάλετε τον εαυτό σου στον συμβιβασμό με την μετριότητα.
Καμιά φορά το αναφέρεις όλα αυτά, είναι τόσο ανούσιο, αν το σκεφτείς – ο τοίχος ανάμεσά μας είναι σαν από μόλυβδο ενάντια στην ραδιενέργεια.

Και τώρα τι? Επιστροφή στην πραγματικότητα? Στον αγώνα? Οι δούλοι στην δουλειά και οι δούλοι στον αγώνα ενάντια στην δουλεία? Οι πρώτοι επιβεβαιώνουν στους δεύτερους το πόσο μάταιος είναι ο αγώνας τους και οι δεύτεροι χτυπάνε το κεφάλι στον τοίχο στην προσπάθεια να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο και των μεν και των δε… Αποτέλεσμα? Μια μεγάλη τρύπα στο νερό. Και «κάποιοι άλλοι»… στα παπαράκια τους και για εσάς και για τους άλλους και για μένα που το γράφω.

Κάποιο λένε ότι «ξύπνησαν» και πρέπει να ξυπνήσουμε και τους άλλους… Και μετά τι? Το έχουν σκεφτεί? Ή πάλι θα έχουμε 1000 προτάσεις και θα στηρίζουμε ως μοναδική ο καθένας την δική του?

Μην ξεχνάμε κάτι… Δεν έχει αλλάξει τίποτα και δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν σκεφτείτε λίγο διαφορετικά και έξω από τα συνηθισμένα. Α ναι! Ήμαστε όλοι δούλοι στην κυριολεξία και αυτό δεν θα αλλάξει μετά το πάσχα ή καμιά άλλη θρησκευτική γιορτή, ούτε μετά το θάνατο υπάρχει παράδεισος και τώρα ζείτε τις δοκιμασίες… αυτά είναι μαλακίες2

Rate this item
(0 votes)


Add comment


Security code
Refresh

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo