Φιλοσοφία

Tuesday, 29 March 2011
Published in My World

Έχω να ομολογήσω ότι δεν είναι καθόλου φαν της σύγχρονης έννοιας της φιλοσοφίας. Και ενδεχομένως κάποια κοντινά μου πρόσωπα να διαφωνήσουν με μένα, κάτι που βρίσκω εντελώς φυσιολογικό από πολλές απόψεις, ακόμα και από εκείνες που κρύβονται πίσω από τις λέξεις των αγαπημένων τους φιλοσόφων, αλλά για μένα αυτή η διαφωνία είναι εποικοδομητική. Ως γνωστό, πάντα μαθαίνεις και συνήθως μαθαίνεις από την διαφορετικότητα, σύγκριση και σύγκρουση απόψεων, από κάτι νέο. Και η μάθηση είναι πάντα ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ, είναι σημαντικό αυτό, άσχετα αν κάποιοι δάσκαλοι ξεχνάνε το γεγονός ότι και με την άσκηση της διδασκαλίας βελτιώνονται, και δεν υπάρχει κορεσμός γνώσης.

 

 

Οι περισσότεροι γνώστες, δεν μπορώ να τους πω φιλοσόφους για τους δικούς μου λόγους, είναι υπερόπτες και ως γνωστό παρασυρόμενοι από την προσωπική αντίληψη του επιπέδου γνώσεων, πολλές φορές φτάνουν σε σημείο να καταρρίπτουν τις ίδιες αξίες που υπερασπίζονται. Εντάξει, ανθρώπινος παράγοντας. Λογικό είναι όταν προσβάλλεται το «είναι» σου να μπαίνει ο αυτόματος μηχανισμός αυτοσυντήρησης, αντίστοιχος του μηχανισμού επιβίωσης.

Το αδιέξοδο είναι η έξοδος

Tuesday, 23 September 2014
Published in My World

Ναι...μπορείς να φιλοσοφείς για την ζωή, την πολιτική, την κοινωνία, θρησκεία ή πνευματισμό, να αναλύεις και να βγάζεις νέες ιδέες...αλλά ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι δεν μπορείς να υπερβείς το οριοθετημένο πλαίσιο μέσα από το οποίο αντλείς τις πληροφορίες και από το οποίο πηγάζουν οι σκέψεις σου. Δεν εξελίσσεσαι, απλά αναλώνεσαι στα ίδια, λες το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις...τίποτα παραπάνω.

Είμαστε ακόμα πρωτόγονοι

Wednesday, 01 September 2010
Published in Your World

Θα δούμε πόσο πολύ σημαντικό είναι να επιτευχθεί, στον ανθρώπινο νου, η ριζική επανάσταση. Η κρίση, είναι κρίση συνείδησης. Μια κρίση που δεν μπορεί πια, να αποδεχθεί τα παλιές νόρμες, τα παλιά πρότυπα, τις αρχαίες παραδόσεις. Και, λαμβάνοντας υπόψη αυτό που ο κόσμος είναι σήμερα, με όλα τα βάσανα, τις συγκρούσεις, καταστροφική βαρβαρότητα, την επιθετικότητα, και ούτω καθεξής … Ο άνθρωπος εξακολουθεί να είναι όπως ήταν. Εξακολουθεί να είναι ωμός, βίαιος, επιθετικός, άπληστος, ανταγωνιστικός. Και, αυτός έκτισε μια κοινωνία βάση αυτών των κατευθύνσεων.

J. Krishnamurti

Σκάστε επιτέλους…

Wednesday, 10 November 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να φωνάζετε που δεν ακούτε τις σκέψεις σας. Πάνω στην οργή δεν μπορείτε να ελέγξετε τον εαυτό σας και τις πράξεις σας, ξεχάστε το.

Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ σας, τι χρειάζεται να γίνει ώστε να αλλάξουν οι ζωές σας προς το καλύτερο? Δεν είστε ειδήμωνες να γνωρίζετε τα πάντα, ούτε έχετε τις δυνατότητες να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Βάλτε το καλά στο κεφάλι σας. Και όχι οι προσωπικές επιδιώξεις δεν είναι αυτό που πρέπει να κυνηγάτε, αυτές μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Εκτός βέβαια αν συμβιβάζεστε με τις μετριώτητες. Αλλά όχι, εσείς τα θέλετε όλα! Και εδώ που τα λέμε έχετε απόλυτο δικαίωμα να τα θέλετε όλα.

PS. Αρχίζουμε από εδώ...

Δεν είσαι καλύτερος από μένα. Μπορεί να είσαι πολλά πράγματα και σε κάποια να υπερτερείς αριθμητικά, για παράδειγμα…είσαι 35% πιο χονδρός από μένα, 15% πιο έξυπνος, 47% ασχημότερος, 1% πιο γρήγορος και πάει λέγοντας… αλλά δεν είσαι καλύτερος από μένα. Ούτε εγώ είμαι… Αλλά αυτό δεν έχει σημασία.

Και για όσους νομίζουν ότι τους ειρωνεύομαι ή γελάω μαζί τους …είναι δικό σας πρόβλημα το τι πιστεύετε και δικαίωμά σας. Όπως και το δικό μου να θεωρώ αρκετούς ανθρώπους ηλίθιους. Αυτό όμως δεν αλλάζει τίποτα. Βέβαια μπορεί να αλλάξει πολλά πράγματα αν μάθετε να δέχεστε οποιεσδήποτε απόψεις και να μην τις απορρίπτετε με το παραμικρό, για παράδειγμα, όταν νιώθετε ότι προσβάλλεστε. Τέλος πάντων…

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας και ας δούμε τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία.

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

Δηλαδή τι? Γεννιόμαστε με όλες εκείνες τις ιδιότητες που συναντάμε στην καθημερινή μας αλληλεπίδραση με άλλους? Όλα αυτά που εισπράττετε από τους ανθρώπους στο περιβάλλον σας και σας προκαλούν αντίστοιχες αντιδράσεις νομίζετε ότι έμφυτες ιδιότητες που μεταδίδονται μέσω των γονιδίων?

Μάλιστα…

Και εγώ που νόμιζα ότι αρκετές συμπεριφορές τις αντιγράφουμε από τους γονείς μας και έπειτα τσιμπάμε διάφορα άλλα στο σχολείο και πάει λέγοντας…

Όλες εκείνες οι συμπεριφορές, ή να πούμε ιδιότητες που μας χαρακτηρίζουν ανθρώπους, όπως ζήλια, αδιαφορία, απληστία, εκδικητικότητα, περηφάνια, ηλιθιότητα, ακόμη και αγάπη και άλλες όπως αυτές που συνηθίζετε να τις προσάπτετε στους διάφορους ανθρώπους, είναι απλά επίκτητες συμπεριφορές. Δεν γεννιέται κανένας έτσι, δεν υπάρχει πουθενά κωδικοποίηση στα γονίδια μας για τις συγκεκριμένες αντιδράσεις ως προς τον εξωτερικό παράγοντα.

PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

Περί ελευθερίας

Thursday, 14 October 2010
Published in My World

Θα πολεμούσατε για την ελευθερία σας? Ή ας βγάλουμε την έννοια του πολέμου, που προϋποθέτει σχεδόν πάντοτε θάνατο και να διαμορφώσουμε αλλιώς την πρόταση… Τι θα κάνατε για την ελευθερία σας? Αλλά και από την άλλη μεριά, πως ορίζεται η ελευθερία σας. Που αρχίζει και που σταματάει? Γιατί τελευταία δεν βλέπω και καμιά ουσιώδη προσπάθεια απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Πολεμάτε για να έχουμε την ελευθερία του λόγου.Για να μπορείτε να εκφράζεστε ελεύθερα, να μιλάτε για όλα τα θέματα, να κριτικάρετε τους πάντες, ιδίως για τα πολιτικά πρόσωπα…Ναι δεν λέω σημαντικό κατόρθωμα οι αγώνες των προγόνων μας, που με το αίμα τους κατάφεραν και εναντιώθηκαν σε όλους αυτούς τους κυβερνώντες και απέσπασαν δικαιώματα τα οποία εμείς σήμερα εκμεταλλευόμαστε. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου κάποια ομάδα ανθρώπων, ειδικεύεται στο να δημοσιεύει διάφορα άρθρα για τους πολιτικούς μας κριτικάροντας τους, για τον τρόπο διαχείρισης, διοίκησης, κατάχρησης και εκμετάλλευσης. Σκοπός είναι να ενημερώσουν τις μάζες για το τι συμβαίνει πίσω από τις πόρτες τις βουλής και στα μυαλά των πολιτικών μας καθοδηγητών…

PS1. Η αρχή

PS2. Προηγούμενο

 

 

Θέλω να κλείσω το θέμα αυτό με το να προσπαθήσω να δώσω τον δικό μου ορισμό στην Ηλιθιότητα.

Ηληθιότητα είναι: Να κάνεις το ίδιο λάθος επαναλλαμβανόμενα, χωρίς να μαθαίνεις από τα λάθη που κάνεις και να μην προσπαθείς να διορθωθείς. Να αγνοείς, γνωρίζοντας όμως, την εναλλακτική σωστή λύση, επιλέγοντας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων λανθασμένων. Να γκρινιάζεις και εκτός αυτού, να περιμένεις κάποιον άλλον να τα κάνει όλα σωστά για σένα.

Οι λύσεις είναι μπροστά σας. Τις γνωρίζετε, αλλά βαριέστε να κουνηθείτε. Προτιμάτε την μετριότητα, που δεν απαιτεί σημαντική προσπάθεια από την μεριά σας. Αποφεύγετε τις άσχημες καταστάσεις, οι οποίες ομως μπορεί να πέσουν στις πλάτες των άλλων, με την γνωστή ατάκα…”Θα το κάνει κάποιος άλλος”.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo