Ψέματα - Όλοι λένε ψέματα...

Thursday, 10 November 2011
Published in My World

Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι είναι πιο εύκολο να αγνοείς την Αλήθεια.

Το ψέμα κρατάει ακριβώς αυτήν την ισορροπία του πολιτισμένου κόσμου μας, της κοινωνίας μας. Όλα αυτά που δημιουργήσαμε, μιλάω για την κοινωνική συμπεριφορά, είναι βασισμένα στο ψέμα. Ακόμα και η Αγάπη, βασίζεται στο ψέμα. Όχι ο έρωτας, η φυσιολογική σεξουαλική μας ανάγκη, αλλά κάθε μας κίνηση στο να πετύχουμε το θεμιτό, στρατηγικά μελετάται στα βάθη του μυαλού μας, σχεδιάζοντας προσεκτικά τις επόμενες κινήσεις, λέξεις, εκφράσεις, εκφράσεις του σώματος... όλα...

Είναι παράδοξο αυτό, το να θεωρείς ότι είναι πιο εύκολο να αγνοείς την αλήθεια και ταυτόχρονα...όλη σου τη ζωή...συνέχεια...σε κάθε σου συναναστροφή με άλλους...σε κάθε κατάσταση που αντιμετωπίζεις στην ζωή σου στην δουλειά στην σχέση...παντού...να προσπαθείς να βρεις το καλύτερο ψέμα, να κρύψεις τα πραγματικά σου συναισθήματα, να μην εκφραστείς απρεπώς, να μην προσβάλεις τον άλλον... Δηλαδή είσαι σε μόνιμη προσπάθεια να καλύψεις την αλήθεια...και αυτό είναι ακόμα πιο δύσκολο, χρονοβόρο και ψυχοφθόρο απ'το απλά να είσαι ο εαυτός σου.

Και μη μου πει κανείς ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα!

Από την Απομυθοποίση...(Ν 2)

Όλοι λένε ψέματα. Κανένας δεν εξαιρείται. Όλοι λένε ψέματα και στον εαυτό τους καθημερινά. Παραμυθιάζεις τον εαυτό σου και τους άλλους, προβάλλοντας αυτό που ζητάνε οι άλλοι ή θα ήθελες να είσαι εσύ ο ίδιος. Προσπαθείς να κρύψεις τα μειονεκτήματά σου. Δεν είναι κακό, αποδέξου το και τους άλλους που το κάνουν. Ή αποδέξου τον εαυτό σου και τους άλλους έτσι όπως είναι.

PS. Αρχίζουμε από εδώ...

Δεν είσαι καλύτερος από μένα. Μπορεί να είσαι πολλά πράγματα και σε κάποια να υπερτερείς αριθμητικά, για παράδειγμα…είσαι 35% πιο χονδρός από μένα, 15% πιο έξυπνος, 47% ασχημότερος, 1% πιο γρήγορος και πάει λέγοντας… αλλά δεν είσαι καλύτερος από μένα. Ούτε εγώ είμαι… Αλλά αυτό δεν έχει σημασία.

Και για όσους νομίζουν ότι τους ειρωνεύομαι ή γελάω μαζί τους …είναι δικό σας πρόβλημα το τι πιστεύετε και δικαίωμά σας. Όπως και το δικό μου να θεωρώ αρκετούς ανθρώπους ηλίθιους. Αυτό όμως δεν αλλάζει τίποτα. Βέβαια μπορεί να αλλάξει πολλά πράγματα αν μάθετε να δέχεστε οποιεσδήποτε απόψεις και να μην τις απορρίπτετε με το παραμικρό, για παράδειγμα, όταν νιώθετε ότι προσβάλλεστε. Τέλος πάντων…

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας και ας δούμε τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία.

Everybody Lies

Tuesday, 01 April 2014
Published in My World

Αφιερωμένο στην σημερινή μέρα των ηλιθίων και ηλιθίων ψεμάτων.

Για αρκετούς αυτή η γιορτή είναι επαγγελματική....

Αν και...αν αναρωτηθεί κανείς, θα καταλάβει ότι ακριβώς τα ψέματα μας κάνουν πολιτισμένους...αυτό απαιτούν οι κοινωνικοί μας κανόνες άλλωστε...όσο και τραγικό να ακούγεται αυτό....

Έχουμε μια τόσο πλούσια σε λεξιλόγιο γλώσσα, μια από τις πιο πλούσιες ίσως στον κόσμο, αλλά ήμαστε ή καταντήσαμε τόσο άχρηστοι που όταν χρησιμοποιούμε τις λέξεις δεν εμβαθύνουμε στις έννοιές των. 

Πάραυτα προσβάλλεστε από κάποιες και κάποιες προσβλητικές τις θεωρείτε αποδεκτές. Για παράδειγμα «μαλάκας» που έχει άπειρες χρήσεις και αποδόσεις. Βέβαια συνήθως κάποιος προσβάλλεται από την προσωπική επεξεργασία της κάθε φράσης ή λέξης που του απευθύνουν οι άλλοι. Για παράδειγμα «είσαι ζώον», φαντάζεσαι τα ζώα που είναι βρώμικα και ηλίθια…αλλά ξεχνάς ότι όλοι εμείς ήμαστε ζώα στην πραγματικότητα, απλά αποδώσαμε την λέξη «Άνθρωπος» σε μας.

Προσβάλλεστε εύκολα και υπερασπίζεστε το «εγώ» σας σε κάθε τέτοια περίπτωση. Δεν σας αρέσει να σας μειώνουν. Όμως…μειώνεται συνεχώς τον εαυτό σας. Πως?

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

Σκάστε επιτέλους…

Wednesday, 10 November 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να φωνάζετε που δεν ακούτε τις σκέψεις σας. Πάνω στην οργή δεν μπορείτε να ελέγξετε τον εαυτό σας και τις πράξεις σας, ξεχάστε το.

Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ σας, τι χρειάζεται να γίνει ώστε να αλλάξουν οι ζωές σας προς το καλύτερο? Δεν είστε ειδήμωνες να γνωρίζετε τα πάντα, ούτε έχετε τις δυνατότητες να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Βάλτε το καλά στο κεφάλι σας. Και όχι οι προσωπικές επιδιώξεις δεν είναι αυτό που πρέπει να κυνηγάτε, αυτές μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Εκτός βέβαια αν συμβιβάζεστε με τις μετριώτητες. Αλλά όχι, εσείς τα θέλετε όλα! Και εδώ που τα λέμε έχετε απόλυτο δικαίωμα να τα θέλετε όλα.

Δηλαδή τι? Γεννιόμαστε με όλες εκείνες τις ιδιότητες που συναντάμε στην καθημερινή μας αλληλεπίδραση με άλλους? Όλα αυτά που εισπράττετε από τους ανθρώπους στο περιβάλλον σας και σας προκαλούν αντίστοιχες αντιδράσεις νομίζετε ότι έμφυτες ιδιότητες που μεταδίδονται μέσω των γονιδίων?

Μάλιστα…

Και εγώ που νόμιζα ότι αρκετές συμπεριφορές τις αντιγράφουμε από τους γονείς μας και έπειτα τσιμπάμε διάφορα άλλα στο σχολείο και πάει λέγοντας…

Όλες εκείνες οι συμπεριφορές, ή να πούμε ιδιότητες που μας χαρακτηρίζουν ανθρώπους, όπως ζήλια, αδιαφορία, απληστία, εκδικητικότητα, περηφάνια, ηλιθιότητα, ακόμη και αγάπη και άλλες όπως αυτές που συνηθίζετε να τις προσάπτετε στους διάφορους ανθρώπους, είναι απλά επίκτητες συμπεριφορές. Δεν γεννιέται κανένας έτσι, δεν υπάρχει πουθενά κωδικοποίηση στα γονίδια μας για τις συγκεκριμένες αντιδράσεις ως προς τον εξωτερικό παράγοντα.

PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

Απροσδιόριστο…

Wednesday, 21 September 2011
Published in Your World

Στην φιλοσοφία είσαστε πρώτοι, στην διακωμώδηση των καταστάσεων οι καλύτεροι, στην έκφραση δυσαρέσκειας…εκεί και αν είσαστε τέρατα εφευρετικότητας! Πέρα απ’ αυτό τίποτα!

Κάποιος έχει πει… νομίζω ο τρελός Franky«Αν από μικρός σου έλειπε η δημιουργικότητα, μια ζωή απλά θα μιμείσαι τα πάντα»… Ο Mr. Freeman λέει το εξής και συμφωνώ 100% … «Ο ιός της δημιουργικής ανικανότητας έχει προσβάλει τους πάντες»… Ακόμα και μένα! Αρνούμαι την δημιουργική μου φύση, διότι δεν λαμβάνω τα σωστά ερεθίσματα από εσάς. Δικαιολογία , το ξέρω. Θα μπορούσα να το κάνω έτσι κι’ αλλιώς, αλλά… δεν έχω χάσει τελείως ακόμα την αυτοσυγκράτηση μου και την αίσθηση της ομορφιάς, ώστε να δημιουργήσω το τέρας που γεννιέται μέσα από τα σκατά που πασάρετε και που ζούμε όλοι μας μέσα σ’ αυτά!

 

ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΘΕΛΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ?!

PS1. Η αρχή

PS2. Προηγούμενο

 

 

Θέλω να κλείσω το θέμα αυτό με το να προσπαθήσω να δώσω τον δικό μου ορισμό στην Ηλιθιότητα.

Ηληθιότητα είναι: Να κάνεις το ίδιο λάθος επαναλλαμβανόμενα, χωρίς να μαθαίνεις από τα λάθη που κάνεις και να μην προσπαθείς να διορθωθείς. Να αγνοείς, γνωρίζοντας όμως, την εναλλακτική σωστή λύση, επιλέγοντας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων λανθασμένων. Να γκρινιάζεις και εκτός αυτού, να περιμένεις κάποιον άλλον να τα κάνει όλα σωστά για σένα.

Οι λύσεις είναι μπροστά σας. Τις γνωρίζετε, αλλά βαριέστε να κουνηθείτε. Προτιμάτε την μετριότητα, που δεν απαιτεί σημαντική προσπάθεια από την μεριά σας. Αποφεύγετε τις άσχημες καταστάσεις, οι οποίες ομως μπορεί να πέσουν στις πλάτες των άλλων, με την γνωστή ατάκα…”Θα το κάνει κάποιος άλλος”.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo