Take you psycho-happy-pill and fuck off!

Sunday, 20 February 2011
Published in My World

Το πως εγώ βλέπω και αντιμετωπίζω τον κόσμο δεν έχει καμιά σημασία για κανέναν. Όχι πως αποποιούμαι των ευθυνών να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου. Καμία σχέση. Περνάω τον εαυτό μου από την κριτική μου καθημερινώς και εκλαμβάνω κάθε εξωγενής παρέμβαση, χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς να εξυψώνω τον εαυτό μου πιο πάνω από άλλους – κάτι που δεν έχει νόημα. Όχι μόνο από την εγωιστικής απόψεως, αλλά πραγματικά δεν έχει κανένα νόημα. Δεν αλλάζει κάτι ώστε να πετύχω κάτι μ’ αυτήν την συμπεριφορά μου. Είμαι καλά έτσι όπως είμαι χωρίς να προσποιούμαι κάτι το οποίο δεν είμαι ή και θα μπορούσα να είμαι …αλλά γιατί να πιέζομαι? Γιατί να μπαίνω σε μια πιεστική κατάσταση, τύπου μην κλάσω στο λεωφορείο να με καταλάβουν όλοι… Όχι πως θα το κάνω, δεν θέλω να μοιραστώ τον «εσωτερικό μου κόσμο» με άλλους χαχαχα…

Σφίξου κι’ άλλο!

Wednesday, 02 February 2011
Published in My World

Από την μία μεριά αποφεύγετε τον πόνο, την σκληρή δουλειά, κάθε προσπάθεια να κάνετε κάποια σωματική ή πνευματική άσκηση, γενικώς βαριέστε, είστε φυγόπονοι… Από την άλλη όμως… ?

 

Από την άλλη όμως, δεν σταματάτε να σφίγγεστε, είτε μιλάμε για εργασιακά  είτε για κοινωνικά είτε γενικά σε όλα τα θέματα… Και ποιο είναι το περίεργο? Προτιμάτε να σφίγγεστε όλη σας την ζωή, παρά να σφιχτείτε μια φορά και να τελειώσουν τα βάσανά σας μια και καλή και να χαλαρώσετε…

 

Δεν καταλάβατε? Καλώς... Για δείτε λοιπόν την ζωή σας. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις ανθρώπινες σχέσεις…

Το ξέρω ότι δεν σας βολεύει αντιμετωπίζετε την αλήθεια έτσι όπως είναι. Οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει πολλά παραμύθια για να ομορφαίνουν την μίζερη ζωή τους, και τα λένε καθημερινά στον εαυτό τους, έτσι….για να μην πονάνε. Ψέματα παντού και σε όλους. «Όλοι λένε ψέματα» λέει ο Dr. House από την ομώνυμη σειρά. Και πόσο δίκιο έχει.  Ή η άλλη αντιμετώπιση: Αν δεν πεις την αλήθεια, δεν μετράει ως ψέμα. Κρύψε τα σκουπίδια κάτω από το χαλάκι, κανείς δεν θα τα βρει με την πρώτη. Όλη σας η ζωή είναι ένα μεγάλο ψέμα.

 

Εντάξει, ας θεωρήσουμε την σταθερά που χρησιμοποιούμε καθημερινός και αναπόφευκτα, ως αποδεκτή. Ας πούμε το χρήμα είναι το παν, είναι η κινητήρια δύναμη, που γυρνάει τα γρανάζια της κοινωνίας. Όλα λειτουργούν με χρήμα, και δεν μιλάω μεταφορικά. Κανένας δεν κάνει κάτι αν δεν πληρωθεί πρώτα. Και αυτό το κάτι αυτός ο κανένας νομίζει ότι το κάνει για τον εαυτό του και μόνο. Το κάνει για να κερδίσει κάτι. Αφήνει απ’ έξω το γεγονός ότι η πράξη που θα κάνει θα ωφελήσει τους άλλους. Δεν έχει συνηθίσει να σκέφτεται ότι η πράξη του είναι καλή κατά μια έννοια, κάνει καλό σε κάποιον, ασχέτως με το κόστος. Αφήνει απ’ έξω και το άλλο γεγονός, ότι ζει με αυτά που έχουν δημιουργήσει κάποιοι άλλοι. Όλα αυτά θεωρούνται ως «Έτσι είναι».

Απομυθοποίηση

Sunday, 23 October 2011
Published in My World

Ναι…η ζωή μας είναι πανέμορφη! Ζούμε ένα παραμύθι, που ο καθένας είναι  πρίγκιπας ή από σταχτοπούτα θέλει να φτάσει στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα… Η πλύση εγκεφάλου ξεκινάει από μικρή ηλικία και φτάνοντας σε ενηλικίωση σπάνια κάποιος καταφέρνει να απεγκλωβιστεί από τις φαντασιώσεις που τώρα έχουν γίνει ένα με τα πρότυπα του και τους στόχους του.

 

Όλοι θέλουν να γίνουν πλούσιοι με ότι συνεπάγεται αυτό και να απολαμβάνουν τους καρπούς της παραμυθένιας ζωής. Άλλοι δε, μην έχοντας όλα τα μέσα, περιορίζονται σε κάποια μικρότερα ποσοστά «ευτυχίας» και «ελευθερίας» που αντιστοιχούν σ’αυτούς αναλόγως του εισοδήματος ή των καταθέσεων που έχουν στην τράπεζα .

 

Όλοι όμως ανεξαιρέτως, έχουν αποβάλει την ανάγκη να δουν την πραγματικότητα κατάματα και με τα παραμύθια απονευρώνουν τον εγκέφαλό τους, μέσα στην αποχαύνωση που προσφέρεται ελεύθερα από όλα τα μέσα που απαρτίζει αυτόν τον πολιτισμένο πολιτισμό μας.

 

Κανείς δεν θέλει την απομυθοποίηση γιατί τον βγάζει έξω από μόνιμη πολύχρωμη νιρβάνα στον, ούτε ασπρόμαυρο δεν μπορείς πια να τον πεις, κόσμο της πραγματικότητας. Και οι μύθοι αυτοί έχουν διαβάθμιση, δεν είναι απαραίτητο να είναι πολύ σημαντικοί, κάποιους τους φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι, επηρεαζόμενοι από την γενική κατάσταση.

Έχουμε μια τόσο πλούσια σε λεξιλόγιο γλώσσα, μια από τις πιο πλούσιες ίσως στον κόσμο, αλλά ήμαστε ή καταντήσαμε τόσο άχρηστοι που όταν χρησιμοποιούμε τις λέξεις δεν εμβαθύνουμε στις έννοιές των. 

Πάραυτα προσβάλλεστε από κάποιες και κάποιες προσβλητικές τις θεωρείτε αποδεκτές. Για παράδειγμα «μαλάκας» που έχει άπειρες χρήσεις και αποδόσεις. Βέβαια συνήθως κάποιος προσβάλλεται από την προσωπική επεξεργασία της κάθε φράσης ή λέξης που του απευθύνουν οι άλλοι. Για παράδειγμα «είσαι ζώον», φαντάζεσαι τα ζώα που είναι βρώμικα και ηλίθια…αλλά ξεχνάς ότι όλοι εμείς ήμαστε ζώα στην πραγματικότητα, απλά αποδώσαμε την λέξη «Άνθρωπος» σε μας.

Προσβάλλεστε εύκολα και υπερασπίζεστε το «εγώ» σας σε κάθε τέτοια περίπτωση. Δεν σας αρέσει να σας μειώνουν. Όμως…μειώνεται συνεχώς τον εαυτό σας. Πως?

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo