Περί ελευθερίας

Thursday, 14 October 2010
Published in My World

Θα πολεμούσατε για την ελευθερία σας? Ή ας βγάλουμε την έννοια του πολέμου, που προϋποθέτει σχεδόν πάντοτε θάνατο και να διαμορφώσουμε αλλιώς την πρόταση… Τι θα κάνατε για την ελευθερία σας? Αλλά και από την άλλη μεριά, πως ορίζεται η ελευθερία σας. Που αρχίζει και που σταματάει? Γιατί τελευταία δεν βλέπω και καμιά ουσιώδη προσπάθεια απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Πολεμάτε για να έχουμε την ελευθερία του λόγου.Για να μπορείτε να εκφράζεστε ελεύθερα, να μιλάτε για όλα τα θέματα, να κριτικάρετε τους πάντες, ιδίως για τα πολιτικά πρόσωπα…Ναι δεν λέω σημαντικό κατόρθωμα οι αγώνες των προγόνων μας, που με το αίμα τους κατάφεραν και εναντιώθηκαν σε όλους αυτούς τους κυβερνώντες και απέσπασαν δικαιώματα τα οποία εμείς σήμερα εκμεταλλευόμαστε. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου κάποια ομάδα ανθρώπων, ειδικεύεται στο να δημοσιεύει διάφορα άρθρα για τους πολιτικούς μας κριτικάροντας τους, για τον τρόπο διαχείρισης, διοίκησης, κατάχρησης και εκμετάλλευσης. Σκοπός είναι να ενημερώσουν τις μάζες για το τι συμβαίνει πίσω από τις πόρτες τις βουλής και στα μυαλά των πολιτικών μας καθοδηγητών…

Γουστάρεις να βγεις την Παρασκευή στα σκυλάδικα στην παραλιακή…να πετάς στον τραγουδιστή ή τραγουδίστρια που δεν ξέρει ούτε να τραγουδάει και πολύ περισσότερο να γράφει μουσική, λουλούδια και να σπας πιάτα στην πίστα. Οι λουλουδούδες, επάγγελμα και αυτό, να σου φέρνουν δίσκους με αποκεφαλισμένα λουλούδια και εσύ κουνώντας τα χαρτονομίσματα μπροστά στην μούρη των δήθεν φίλων σου, που σε ξεχέζουν πίσω από την πλάτη σου και σου εύχονται ότι χειρότερο, και της γκομεντίτσας που βρήκε τον σωτήρα της, περηφανεύεσαι το πόσο γαμάτος και γενναιόδωρος είσαι.

Σφίξου κι’ άλλο!

Wednesday, 02 February 2011
Published in My World

Από την μία μεριά αποφεύγετε τον πόνο, την σκληρή δουλειά, κάθε προσπάθεια να κάνετε κάποια σωματική ή πνευματική άσκηση, γενικώς βαριέστε, είστε φυγόπονοι… Από την άλλη όμως… ?

 

Από την άλλη όμως, δεν σταματάτε να σφίγγεστε, είτε μιλάμε για εργασιακά  είτε για κοινωνικά είτε γενικά σε όλα τα θέματα… Και ποιο είναι το περίεργο? Προτιμάτε να σφίγγεστε όλη σας την ζωή, παρά να σφιχτείτε μια φορά και να τελειώσουν τα βάσανά σας μια και καλή και να χαλαρώσετε…

 

Δεν καταλάβατε? Καλώς... Για δείτε λοιπόν την ζωή σας. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις ανθρώπινες σχέσεις…

Το “κάντε έρωτα και όχι πόλεμο” ως λόζουνγκ δεν μου άρεσε ποτέ, δεν μου έλεγε τίποτα. Ήταν μια ανούσια έκφραση των μαστουρωμένων χίππιδων της δεκαετίας του 70. Έτσι λοιπόν τις εκφράσεις των καμμένων εγκεφαλικά ατόμων δεν θα μπορούσα να δεχτώ ποτέ. Τα παιδιά εκείνης της εποχής όπως και τώρα μαλακίζονταν. Δεν ήταν συνειδοποιημένοι, όχι όλοι τουλάχιστον ή απ’όσο γνωρίζω, για να μπορούσε να τους δεχτεί η κοινή γνώμη η οποία παρεπιπτώντως και αυτή μαλακιζόταν συστηματικά και ακατάπαυστα.

Είναι ακόμα πάρα πολύ νωρίς για να μιλάμε για κάποια αλλαγή στην συνείδηση του ανθρώπου. Κοιμούνται όλοι! Και η λέξη αυτή “κοιμούνται” δεν με εκφράζει για το τι πραγματικά θα ήθελα να πω, για όλους αυτούς που υπάρχουν γύρω μου, όλους αυτούς που βλέπω καθημερινά…Ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω την λέξη “μαλάκες” αλλά και αυτή, εκτός του ότι την χρησιμοποιούν ευρέως για πολλούς και διάφορους λόγους, δεν είναι ικανή να με ικανοποιήσει.

Οι περισσότεροι μάλλον έχουν ξεχάσει το γεγονός ότι όλα εξελίσσονται, ακόμα και ο εγκέφαλος μας. Είναι μια συνεχής διαδικασία, θα έλεγα αναπόφευκτη… Αλλά γιατί προτιμάτε να την σταματάτε? Είναι πιο εύκολο ή βολικό? Γιατί οι περισσότεροι είστε τόσο φυγόπονοι?!

Το ξέρω ότι δεν σας βολεύει αντιμετωπίζετε την αλήθεια έτσι όπως είναι. Οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει πολλά παραμύθια για να ομορφαίνουν την μίζερη ζωή τους, και τα λένε καθημερινά στον εαυτό τους, έτσι….για να μην πονάνε. Ψέματα παντού και σε όλους. «Όλοι λένε ψέματα» λέει ο Dr. House από την ομώνυμη σειρά. Και πόσο δίκιο έχει.  Ή η άλλη αντιμετώπιση: Αν δεν πεις την αλήθεια, δεν μετράει ως ψέμα. Κρύψε τα σκουπίδια κάτω από το χαλάκι, κανείς δεν θα τα βρει με την πρώτη. Όλη σας η ζωή είναι ένα μεγάλο ψέμα.

 

Εντάξει, ας θεωρήσουμε την σταθερά που χρησιμοποιούμε καθημερινός και αναπόφευκτα, ως αποδεκτή. Ας πούμε το χρήμα είναι το παν, είναι η κινητήρια δύναμη, που γυρνάει τα γρανάζια της κοινωνίας. Όλα λειτουργούν με χρήμα, και δεν μιλάω μεταφορικά. Κανένας δεν κάνει κάτι αν δεν πληρωθεί πρώτα. Και αυτό το κάτι αυτός ο κανένας νομίζει ότι το κάνει για τον εαυτό του και μόνο. Το κάνει για να κερδίσει κάτι. Αφήνει απ’ έξω το γεγονός ότι η πράξη που θα κάνει θα ωφελήσει τους άλλους. Δεν έχει συνηθίσει να σκέφτεται ότι η πράξη του είναι καλή κατά μια έννοια, κάνει καλό σε κάποιον, ασχέτως με το κόστος. Αφήνει απ’ έξω και το άλλο γεγονός, ότι ζει με αυτά που έχουν δημιουργήσει κάποιοι άλλοι. Όλα αυτά θεωρούνται ως «Έτσι είναι».

24,7,52,12,365

Friday, 20 August 2010
Published in Alternative Reality

Άλλη μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας: ο χρόνος.

 

Καταρχάς ποιος είπε ότι το 0 (μηδέν) είναι εκεί που το βάλανε κάποιοι πριν από 2010 χρόνια? Συμβολικό θα πει κανείς, μιας και όλα περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό το «ιδανικό» μηδέν. Πριν πηγαίναμε ανάποδα? Δηλαδή στην αρχαιότητα μετράγαμε τον χρόνο ανάποδα, έχοντας ορίσει το 0 κάπου συγκεκριμένα στο μέλλον? Μόλις δηλαδή χτύπησε το ηλιακό ρολόι στις 12 το βράδυ και μεταφερθήκαμε στον νέο αιώνα? Φανταστείτε την σύγχυση των επιστημόνων τότε, όπως όταν στην δική μας εποχή όταν πήγαμε από το 1999 στο 2000, αλλά σε χειρότερη μορφή.

Όλα είναι θέμα αποφάσεων που παίρνουμε στην ζωή μας. Όταν εσείς παίρνετε τις αποφάσεις, στο μυαλό σας κάνετε την διεργασία εξέτασης για να υπολογίσετε τι αντίκτυπο θα έχει η όποια απόφασή σας και τι θα εισπράξετε απ’ αυτήν. Και εφόσον οι αποφάσεις μας έμμεσα αφορούν τους τρίτους, αναπόφευκτα, αλλά πολλές φορές και ασυναίσθητα, συνυπολογίζουμε τις αντιδράσεις που θα έχουμε από το γύρω μας περιβάλλον.

Άρα όποια απόφαση παίρνουμε, εξαρτάται από το περιβάλλον, και σε μεγάλο μάλιστα βαθμό, από την κοινωνία δηλαδή.

Σκεφτείτε τώρα αυτό το γεγονός: Η κοινωνία μας, όπως συνειδητοποιούμε οι περισσότεροι και γι’ αυτό και ήμαστε στην συνεχή αναζήτηση είτε πνευματική (δεν ισχύει για μένα) είτε του λόγου που είναι έτσι τα πράγματα, δεν λειτουργεί σωστά. Υπάρχουν χίλια προβλήματα, που κυρίως είναι κοινωνικής φύσεως. Όπως ανταγωνισμός για παράδειγμα, που υπάρχει στην καθημερινή μας ζωή σε όλους τους τομείς. Ανταγωνιζόμαστε τους πάντες (αν και εγώ το έχω ξεπεράσει προ πολλού το θέμα αυτό) είτε για εργασιακά θέματα για να μην χάσουμε δουλειά ή πχ. Ιδιωτικοί υπάλληλοι με τους δημόσιους, κυνήγι της διευθυντικής καρέκλας, προϊστάμενοι και υφιστάμενοι και άλλα παραδείγματα. Είτε στο θέμα εμφάνισης, χοντρός, αδύνατη, μεγάλα βυζιά, μικρός κώλος, μάρκες ρούχων, αξεσουάρ, καλλυντικά και άλλες τέτοιου είδους μαλακίες που υπολογίζετε για να επιβληθείτε των άλλων. Ανταγωνισμός στο θέμα περιουσίας, αυτοκίνητα πολυτελείας, σπίτια στην εξοχή, γιότ, κότερα και λοιπά που αναδεικνύουν το στάτους σας. Ανταγωνισμός στην κοινωνική θέση, καταξίωση, το παιδί σας στο καλύτερο ιδιωτικό σχολείο, βραδινές εμφανίσεις σε κλαμπ, γνωριμίες με πολιτικά και κοινωνικά πρόσωπα και άλλα πολλά….πάρα πολλά.

Ο απολογισμός 2010…

Friday, 31 December 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να γιορτάζετε, που ξεχνάτε την σημασία των γιορτών, όχι πως έχει καμιά σημασία αυτό ή οι γιορτές. Έτσι απλά να χαρούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας στην μιζέρια που είναι γύρω μας. Όχι, βέβαια, καλό είναι να χαιρόμαστε… ήμαστε όλοι γεμάτοι αισιοδοξία και θετικότητα… κυρίως στις περιόδους εορτών…

Και τι καταφέραμε φέτος? Σίγουρα τα πράγματα ως προς τον τρόπο διαβίωσής μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Συμβάλαμε όλοι μαζί στην διαιώνιση και συνέχιση των ίδιων καταστάσεων που κατά τ’ άλλα μας προβληματίζουν καθημερινώς. Κάναμε τίποτα θετικό? Όχι. Εκτός εάν το να βουλιάζουμε περισσότερο στο μοντέρνο σύστημα δουλείας είναι θετικό.

Κάνατε πολλά φέτος. Βγήκατε στους δρόμους με συνθήματα, απεργήσατε. Κάποιοι άλλοι έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων και έβαζαν φωτιές σε αυτοκίνητα και κτίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων, που μπορούν να χαρακτηριστούν παράπλευρες απώλειες. Καταλήγατε στην Βουλή να εκφράσετε την δυσαρέσκεια σας στον τρόπο διακυβέρνησης από τους πολιτικούς, τους οποίους εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε πριν ένα χρόνο και φέτος συμμετείχατε σ’ αυτό το υπέροχο «Φεστιβάλ Τσίρκου» δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι είστε πολίτες της φαντασιοπληξίας που ονομάζεται Δημοκρατία.

Ανταγωνισμός…

Tuesday, 25 January 2011
Published in Your World

Αυτή η αναμέτρηση δυνάμεων, εξυπνάδας, ηλιθιότητας είναι κουραστική. Ίσως όχι για εσάς που συμμετέχετε στους συνεχής διαγωνισμούς και το θεωρείτε παιχνίδι και φυσική πορεία, αλλά για μένα είναι.

 

 

 

Και όχι, δεν είμαι αδύναμος να επιλέγω να μην συμμετέχω στα παιχνίδια σας, με φόβο της ήττας, ούτε απαξιώ εσάς ως αντιπάλους μου, απλά από την μια πλευρά δεν με ενδιαφέρει αυτό και από την άλλη… εδώ παίζεται ένα άλλο παιχνίδι το οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί, διότι είναι τόσο πολύ απασχολημένος με το παιχνίδι και το έχει ενσωματώσει στην προσωπική του ζωή που έχει γίνει ανάγκη….εσφαλμένα μεν αλλά εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται αλλιώς…είναι πολλοί οι παίχτες ανταγωνιστές και το παιχνίδι δυστυχώς είναι ατομικό.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo