Απολογισμός 2014

Wednesday, 10 December 2014
Published in My World

Καθόμαστε και μετράμε τον χρόνο λες και είναι τόσο σημαντικό… Ρολόγια, ημερολόγια για να μην ξεχνιόμαστε για πότε πρέπει να πάμε για δουλειά, πότε παίρνουμε άδεια, πότε είναι οι γιορτές, πότε αλλάζει ο χρόνος…. Ποιο είναι το νόημα? Έχουμε στρώσει την ζωή μας σε περιόδους και στο τέλος αυτών των χρονικών κύκλων περιμένουμε κάτι, χωρίς να κάνουμε στην ουσία τίποτα. Πέρασε το 2012, το τέλος του κόσμου τελικά δεν ήρθε… ή μήπως ήρθε και τώρα ζούμε σε μια μαλακισμένη ψευδαίσθηση ζωής ενώ στην πραγματικότητα βρισκόμαστε μέσα στην μαύρη τρύπα… μαλακίες. Και, τι καταφέρνουμε το να αλλάζουμε κάθε 31 Δεκεμβρίου τον χρόνο?

Απορώ...

Tuesday, 07 August 2012
Published in Your World

Απορώ...

Πώς συμβιβάζεστε με το γεγονός να σας κυβερνούν όλοι αυτοί που σας κλέβουν τόσα χρόνια?

Πως συμβιβάζεστε ότι αυτοί που σας κυβερνούν να αποφασίζουν για τους μισθούς τους από τα δικά σας λεφτά που εσείς τους τα δίνετε?

Μην επαναπαύεστε!

Thursday, 05 May 2011
Published in Your World

Παρατηρώ μια ηρεμία στην Ελλάδα.
Άλλοι ήταν απασχολημένοι με τις γιορτές που πέρασαν και τώρα προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, κάποιοι άλλοι κάνουν απεργίες, που περνάνε απαρατήρητες στους άλλους που δεν τους απασχολεί το θέμα ή και ενοχλεί,
άλλοι κολλήσανε στις τηλεοράσεις…ο καθένας το χαβά του…
Γενικά…επικρατεί ένα ασυνάρτητο μπάχαλο.

 

Οι μόνοι που δεν κοιμούνται ποτέ σ’ αυτή τη χώρα, και καθημερινά προσπαθούν να φτάσουν πιο βαθιά στις τσέπες μας, πλέον απροκάλυπτα και ευθαρσώς, χωρίς ουδεμία μικρή ένδειξη ντροπής και μετάνοιας είναι οι πολιτικοί μας!

 

Ωραία! Εκλέξατε πάλι κάποιους ανθρώπους που θα σας διοικούν. Τους δώσατε την εξουσία να διαχειρίζονται τα προβλήματα του κράτους, τα δικά σας προσωπικά. Η Δημοκρατία δουλεύει!

 

Η πολιτική είναι το μέσον που ελέγχει την ευημερία μας. Αυτό δεν πιστεύετε? Ή κάπου βαθιά μέσα σας αυτό το γεγονός, δεν σας ικανοποιεί? Κάπου λογικά δεν ταιριάζει απόλυτα με τα πιστεύω σας. Κάτι σας βασανίζει.

 

Κοιτάξτε. Την κυβέρνηση, σύμφωνα με τις δημοκρατικές διαδικασίες, την εκλέγετε εσείς. Εσείς (εγώ δεν συμμετέχω να ξεκαθαρίσω) έχετε την εξουσία πάνω στα κόμματα, το ποιος θα βγει και ποιος θα πάρει τα ηνία της διοίκησης της χώρας.

 

Λογικά θα πει κανείς είστε το Αφεντικό μια μεγάλης εταιρείας με πολλά παραρτήματα και τμήματα και μια στις τόσες, ανά 4 χρόνια, προσλαμβάνετε έναν Υπάλληλο για να διαχειρίζεται τα πλούτη σας. Ο Υπάλληλος υποτίθεται τηρεί όλες τις προϋποθέσεις για να φέρει εις πέρας την δύσκολη αρμοδιότητα που αναθέτετε στις πλάτες του. Είναι υπεύθυνος να σας φέρει κέρδη και να κρατήσει αυτήν την εταιρεία ζωντανή. Δεν ανακατεύεστε στις δουλειές του, διότι δεν έχετε την απαραίτητη πείρα και γνώσεις, απλά είστε ο ιδιοκτήτης.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται…εσείς την επαναλαμβάνετε!

Λειτουργείτε σε ένα κλειστό κύκλωμα καθιερωμένων κινήσεων, με ένα περίεργο σκεπτικό που δεν βγαίνει πέρα από το όριο του συνηθισμένου, με μια οπισθοδρομική και περιέργως αυτοκαταστροφική λογική…μάλλον απουσία της πραγματικής λογικής… Έχετε μια διαστρεβλωμένη αντίληψη για το πώς λειτουργεί όλο το πράμα, μάλλον έχετε αποδεχτεί τα πράγματα έτσι όπως σας έμαθαν, με απενεργοποιημένη την λειτουργία της αμφισβήτησης. Καταλαβαίνω για ποιο λόγο είστε έτσι αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την επίκτητη ηλιθιότητα που διαπερνάει όλο το φάσμα των κοινωνικών σας δραστηριοτήτων και την μετάδοση της στις επόμενες γενιές.

Απολογισμός 2013

Thursday, 09 January 2014
Published in My World

Καιρό σκεφτόμουν να γράψω τον καθιερωμένο απολογισμό της χρονιάς… λίγοι θα το διαβάσουν, λίγοι θα συμμεριστούν την άποψή μου και σχεδόν κανένας δεν θα κάνει τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση… Και να γράφω τα ίδια κάθε χρόνο καταντάει βαρετό και μη αποδοτικό…σαν ψυχοθεραπεία για να τα βγάλω όλα έξω από το μυαλό μου που έχει μαζευτεί και πιέζει… ούτε θέλω να νιώθω ο γαμάτος μπλόγκερ που με τον γραπτό του λόγο θα «ξυπνήσει» τις μάζες…παπαριές…και όποιος το κάνει ή νομίζει ότι το κάνει, ζει σε μια ψευδαίσθηση. Ο γραπτός λόγος δεν μένει, τα βιβλία καίγονται και τα ψηφιακά αρχεία καταστρέφονται, μόνο η πληροφορία, σκέψη και η γνώση μπορεί να μεταδοθεί μέσω των μυαλών των άλλων ανθρώπων που κατά κάποιο τρόπο καταλαβαίνουν…

Σχηματίζεται εντύπωση ότι σας αρέσει αυτοί που ζείτε. Το ξέρουμε και εγώ και εσείς ότι αυτό είναι ψέμα. Δεν σας αρέσει αλλά το τρώτε, γιατί (θα έλεγε κανείς) δεν έχετε άλλη επιλογή. Υπό άλλες περιπτώσεις, όπου σας παίρνει δηλαδή, θα αντιδρούσατε και θα γινόταν της πουτάνας (μάλλον η πουτάνα ξέρει καλύτερα από σας) και ίσως και να δικαιωνόσασταν…αλλά εδώ στο παγκόσμιο μπουρδέλο νιώθετε αδύναμοι. Σας καταλαβαίνω…

Τι είχαμε αυτή τη χρονιά? Α ναι, τους χρυσαυγίτες, τους θαυμαστές του ναζισμού ή του φασισμού…οι έννοιες μπορεί να διαφέρουν και να δίνουν το πάτημα σε κάποιον να αρνείται το πρώτο ή το δεύτερο, αλλά η ουσία παραμένει. Τελοσπάντων, δεν θα μπω σε διαδικασία να εξηγώ το συνειρμό των σκέψεών μου. Ένας αρκετά ελεύθερος από ιδεολογικά σκουπίδια άνθρωπος, θα μπορέσει να βγάλει το δικό του συμπέρασμα, ένα γενικό…για την συμπεριφορά του ατόμου σε μια κοινωνία, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες πίεσης πάνω στην σχηματισμένη προσωπικότητά του. Δεν είναι δύσκολο και αν είναι δεν πειράζει, λίγη εξάσκηση για τα εγκεφαλικά του κύτταρα δεν θα επιφέρει ηλεκτροπληξία.

Τι άλλο? Α ναι! Ακόμα οι ίδιοι μαλάκες κυβερνάνε. Τι πρωτότυπο?! Οι ελπίδες ολόκληρου λαού στα χέρια αυτών των …. δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη…. Που εξυπηρετούν τις ελπίδες των άλλων ακατονόμαστων €παϊστών τραπεζικών, «κώλος και βρακί» φίλων τους. Κάπου εδώ πάσχετε, νομίζω, από την λανθασμένη κρίση και κατανόηση. Επιλέγετε τους ίδιους κάθε φορά και μετά γκρινιάζετε για τα ίδια κάθε φορά. Τι μαλακία είναι αυτή?! Θα μου το εξηγήσει κανένας? Ή σας αρέσει αυτός ο αγωνιστικός τρόπος ζωής του «ΠουΤσέ Και Βάρα»? Επαναστάτες του κώλου, που όταν δεν υπάρχει λόγος επανάστασης μάλλον δεν υπάρχει και ο λόγος ύπαρξής σας και σας ενοχλεί αυτό το γεγονός…σας προσφέρει το νόημα στην ζωή σας… Ε?!

Συμπέρασμα της χρονιάς (γιατί βαριέμαι αφάνταστα να περιγράφω τα γεγονότα): τα κοινωνικά ζώα είναι σαν βακτηρίδια, σαν ιοί, προσαρμόζονται σε κάθε «αντιβίωση» (όλες οι πολιτικές αποφάσεις ήταν ενάντια στην ζωή σας, στην ευημερία και στην ποιότητά της) και συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο…το οποίο είναι: η πλήρη καταστροφή του «οργανισμού»-περιβάλλοντος (κοινωνικού στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και οικολογικού σε πιο μεγάλη κλίμακα) μέχρι που δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο να φάνε και εν τέλη θα φάνε και ο ένας τον άλλον στην προσπάθεια να επιβιώσουν… και στο τέλος ο θάνατος όλων… σαπίλα.

Δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ τελικά από τα μικρά μας αδέρφια τους ιούς.

Το Τέλος του Κόσμου

Thursday, 05 April 2012
Published in Your World

Το Τέλος του Κόσμου...μεταφορική έννοια...πλησιάζει όλο και πιο γρήγορα.

Τα σημάδια αυτής της αλλαγής είναι πλέον τόσο φανερά, που δεν μπορείς να τα αγνοείς και να μην τα προσέχεις.

Debilocracy

Saturday, 03 November 2012
Published in What Else?

(Debilocracy: σύνθετη λέξη, από την Ρώσσικη λέξη Дебил (debil = ηλίθιος) και την Ελληνική κράτος.)


Για να εφαρμοστεί Δημοκρατία (όσο το δυνατόν κοντά στην πραγματική της έννοια) σε μια κοινωνία, πρώτα πρέπει να αναβαθμιστεί η Παιδεία και η Μόρφωση. Μόνο τότε θα μπορέσει να εφαρμοστεί και να αναπτυχθεί μέσα στην ίδια κοινωνία. Δεν λέω κάτι καινούργιο...

 

Φαίνεται όμως ότι προχωράμε προς την αντίθετη κατεύθυνση, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Η παιδεία έχει υποβαθμιστεί φανερά. Σχολεία καταργούνται, καθηγητές δεν φτάνουν, το ίδιο και εκπαιδευτικά βιβλία. Αν και τι να λέμε όταν οι γονείς δυσκολεύονται να σπονσοράρουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στα πανεπιστήμια. Και οι γονείς οι ίδιοι δεν έχουν ούτε διάθεση και ούτε τον χρόνο να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, λόγω του ότι πρώτα πρέπει να δουλέψουν.

Παιχνίδι που επιτρέπετε ή επιβάλλεται να παίζουν οι πολίτες μιας χώρας, με στόχο την απασχόληση και την διατήρηση της υγιής παραγωγικής δύναμης.

Με άλλα λόγια υγιής ανταγωνισμός μεταξύ των πολιτών μιας χώρας. Ένας παιχνίδι τζόγου, όπου δεν υπάρχουν σημαντικές απώλειες , δεν τίθεται δηλαδή η σωματική ακεραιότητα των τόσο σημαντικών παραγωγικών μονάδων.

Είναι σαν να ποντάρεις σε κάποιο άλογο στον ιππόδρομο, στοιχηματίζοντας στο να σου φέρει πλούτη, παίρνοντας την ίδια στιγμή από τα πλούτη των άλλων. Καταμερισμός περιουσίας.

Εντάξει, αυτή η παρομοίωση δεν είναι και ιδανικότερη. Γιατί το παιχνίδι της πολιτικής είναι πολύ πιο πολύπλοκο από έναν στημένο αγώνα ιππόδρομου. Γιατί στημένο? Μα γιατί κάποιος άλλος επιλέγει τα άλογα για τον αγώνα. Και αυτός ο άλλος είναι εκείνος που στηρίζεται στην αφέλεια του κόσμου και είναι εκείνος που πραγματικά χτίζει μια τεράστια περιουσία, «δημιουργώντας» άλογα που μετά εσείς θα επιλέξετε…

Τι γίνεται στην δική μας περίπτωση?

Το Σύστημα σαπίζει εδώ και χρόνια. Αυτή η δυσωδία δεν είναι η αιθαλομίχλη ή οι ψεκασμοί ή ο μολυσμένος αέρας της βιομηχανικής μας δράσης, είναι η οσμή του πτώματος της Δημοκρατίας, που πριν προλάβει να μεγαλώσει και να εξελιχθεί, πέθανε…

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo