Τυχαίνει να συμφωνώ αν όχι με όλες τότε με σχεδόν όλες τις απόψεις του Mr. Freeman. Ακόμα και ο τρόπος μετάδοσης του «δημιουργικού ιού», με επιθετικό, κυνικό και έντονο ύφος μου ταιριάζει απόλυτα, και είναι ένας από τους τρόπους προσέγγισης. Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι στο ότι ο αποδέκτης, όπως άλλωστε συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις, άνθρωπος έτοιμος να δεχτεί κάτι νέο και επαναστατικό, παθιάζεται στην αρχή και μετά σβήνει σιγά σιγά επιστρέφοντας στην προσωπική του ρουτίνα, από την οποία προσπαθεί να απεγκλωβιστεί. Ένας προσωπικός φαύλος κύκλος… «Εσείς διχάζεστε μεταξύ του ρομαντισμού της αντίστασης και της ανάγκης προσαρμογής για την επιβίωση.»