Ο απολογισμός 2010…

Friday, 31 December 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να γιορτάζετε, που ξεχνάτε την σημασία των γιορτών, όχι πως έχει καμιά σημασία αυτό ή οι γιορτές. Έτσι απλά να χαρούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας στην μιζέρια που είναι γύρω μας. Όχι, βέβαια, καλό είναι να χαιρόμαστε… ήμαστε όλοι γεμάτοι αισιοδοξία και θετικότητα… κυρίως στις περιόδους εορτών…

Και τι καταφέραμε φέτος? Σίγουρα τα πράγματα ως προς τον τρόπο διαβίωσής μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Συμβάλαμε όλοι μαζί στην διαιώνιση και συνέχιση των ίδιων καταστάσεων που κατά τ’ άλλα μας προβληματίζουν καθημερινώς. Κάναμε τίποτα θετικό? Όχι. Εκτός εάν το να βουλιάζουμε περισσότερο στο μοντέρνο σύστημα δουλείας είναι θετικό.

Κάνατε πολλά φέτος. Βγήκατε στους δρόμους με συνθήματα, απεργήσατε. Κάποιοι άλλοι έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων και έβαζαν φωτιές σε αυτοκίνητα και κτίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων, που μπορούν να χαρακτηριστούν παράπλευρες απώλειες. Καταλήγατε στην Βουλή να εκφράσετε την δυσαρέσκεια σας στον τρόπο διακυβέρνησης από τους πολιτικούς, τους οποίους εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε πριν ένα χρόνο και φέτος συμμετείχατε σ’ αυτό το υπέροχο «Φεστιβάλ Τσίρκου» δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι είστε πολίτες της φαντασιοπληξίας που ονομάζεται Δημοκρατία.

Τυχαίνει να συμφωνώ αν όχι με όλες τότε με σχεδόν όλες τις απόψεις του Mr. Freeman. Ακόμα και ο τρόπος μετάδοσης του «δημιουργικού ιού», με επιθετικό, κυνικό και έντονο ύφος μου ταιριάζει απόλυτα, και είναι ένας από τους τρόπους προσέγγισης. Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι στο ότι ο αποδέκτης, όπως άλλωστε συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις, άνθρωπος έτοιμος να δεχτεί κάτι νέο και επαναστατικό, παθιάζεται στην αρχή και μετά σβήνει σιγά σιγά επιστρέφοντας στην προσωπική του ρουτίνα, από την οποία προσπαθεί να απεγκλωβιστεί. Ένας προσωπικός φαύλος κύκλος… «Εσείς διχάζεστε μεταξύ του ρομαντισμού της αντίστασης και της ανάγκης προσαρμογής για την επιβίωση.»

NWO

Thursday, 09 January 2014
Published in Alternative Reality

Αφήστε τους Illuminaty και άλλες μυστικές υπαρκτές-ανύπαρκτες οργανώσεις...το πρόβλημα είναι μπροστά στα μάτια σας και δεν κρύβεται.

1 - Η Ελευθερία είναι άμεσα εξαρτημένη από το ποσοστό χρήματος που διαθέτει κανείς.
2 - Οι επιμέρους ελευθερίες όπως λόγου, ιδεολογίας, θρησκείας, είναι αυταπάτη η οποία δεν σας κάνει πραγματικά ελεύθερους.
3 - Το χρήμα έπαψε να είναι μέσον συναλλαγής και πλέον αποτελεί μέσον ελέγχου, είτε στο ατομικό επίπεδο είτε στο επίπεδο χωρών.
4 - Η πολιτική και η θρησκεία είναι εργαλεία του χρήματος. Πολιτική μέσω της ψευδαίσθησης της δημοκρατίας - δηλαδή μέσω της ψευδαίσθησης ότι ο πολίτης αποφασίζει για τον εαυτό του. Η θρησκεία μέσω του αποπροσανατολισμού, προσφοράς ψευδών ελπίδων και εγκαθίδρυση της υπακοής στα μυαλά των ανθρώπων.
5 - Τα ΜΜΕ είναι εργαλείο εξάπλωσης της ψευδής τεχνητής κοινής γνώμης που εξυπηρετεί την πολιτική και το χρήμα.
6 - Το χρήμα παράγεται και ανήκει στο τραπεζικό σύστημα που δεν υπάγεται σε νόμους κράτους.
7 - Το τραπεζικό σύστημα είναι σύμπραξη των ιδιωτικών τραπεζικών οίκων οι οποίοι ανήκουν σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Αυτά τα πρόσωπα είναι οι ιδιοκτήτες του χρήματος.
Άρα?

Χορεύουμε?

{youtube}ffkg1Qdzt-A{/youtube}

You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Περί ελευθερίας

Thursday, 14 October 2010
Published in My World

Θα πολεμούσατε για την ελευθερία σας? Ή ας βγάλουμε την έννοια του πολέμου, που προϋποθέτει σχεδόν πάντοτε θάνατο και να διαμορφώσουμε αλλιώς την πρόταση… Τι θα κάνατε για την ελευθερία σας? Αλλά και από την άλλη μεριά, πως ορίζεται η ελευθερία σας. Που αρχίζει και που σταματάει? Γιατί τελευταία δεν βλέπω και καμιά ουσιώδη προσπάθεια απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Πολεμάτε για να έχουμε την ελευθερία του λόγου.Για να μπορείτε να εκφράζεστε ελεύθερα, να μιλάτε για όλα τα θέματα, να κριτικάρετε τους πάντες, ιδίως για τα πολιτικά πρόσωπα…Ναι δεν λέω σημαντικό κατόρθωμα οι αγώνες των προγόνων μας, που με το αίμα τους κατάφεραν και εναντιώθηκαν σε όλους αυτούς τους κυβερνώντες και απέσπασαν δικαιώματα τα οποία εμείς σήμερα εκμεταλλευόμαστε. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου κάποια ομάδα ανθρώπων, ειδικεύεται στο να δημοσιεύει διάφορα άρθρα για τους πολιτικούς μας κριτικάροντας τους, για τον τρόπο διαχείρισης, διοίκησης, κατάχρησης και εκμετάλλευσης. Σκοπός είναι να ενημερώσουν τις μάζες για το τι συμβαίνει πίσω από τις πόρτες τις βουλής και στα μυαλά των πολιτικών μας καθοδηγητών…

Wake the fuck UP!

Wednesday, 16 May 2012
Published in My World

Από πού να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις?! Όταν σκεφτόμενος το γεγονός αυτό το μόνο που μου έρχεται είναι να βρίζω με τις πιο χυδαίες λέξεις που μπορεί να σκαρφιστεί το μυαλό μου!!! Να βρίζω όλους εμάς τους απλούς πολίτες! Όπου η λέξη πολίτης έχει γίνει συνώνυμο με την λέξη δούλος!

Βλέπεις όλους αυτούς τους ανθρώπους, εκατομμύρια σ’αυτή τη χώρα, και μόνο ένα μικρό ποσοστό απ’ όλους αυτούς κατανοούν το τι πραγματικά συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Μόνο λίγοι βλέπουν πίσω απ’ όλο αυτό το βρώμικο παραπέτασμα που μας πλασάρεται και ονομάζεται κοινωνία, πολιτισμός, ήθη και έθιμα, ΖΩΗ! Ακόμα λιγότεροι, και είμαι ένας απ’ αυτούς, που δεν μπορούν να το αποβάλλουν από το μυαλό τους έστω για μια στιγμή, δεν μπορούν να δεχτούν όλο αυτό το ψέμα, όλη αυτή την εικονική πραγματικότητα που ονομάζεται ζωή, αλλά που αναγκάζονται να ζουν με την «πληροφορία» αυτή μόνιμα καρφωμένη στο μυαλό τους!

Δεν βλέπει κανείς ότι η Ελευθερία ισούται με την ποσότητα του χρήματος που έχει στην διάθεσή του ο καθένας?! Τόσο κοντόφθαλμοι είναι όλοι?! Τι θα γίνει αν χάσεις όλα τα λεφτά που έχεις? Που θα καταλήξει η Ελευθερία σου?

Η Δημοκρατία είναι το παιχνίδι που μας έδωσαν ώστε να παραπλανόμαστε ότι έχουμε την πραγματική δύναμη. ΝΑΙ! Έχουμε την δύναμη να εκλέγουμε τον βοσκό μας! Βοσκό, ειδικά διορισμένο.

Ξέρει όμως κανείς τι θα πει πραγματική δύναμη? Δύναμη είναι να μπορέσεις να τα αλλάξεις όλα αυτά. Δύναμη σημαίνει να μπορείς να σταθείς ενάντια σ’ αυτό που μας επιβλήθηκε με πολλές μεθόδους ως δεδομένο και μας αναγκάζει να προσαρμοζόμαστε σ’αυτό. Αυτός ο συμβιβασμός με την μετριότητα, που φανερά γίνεται κάθε φορά ακόμα πιο δυσβάσταχτη, είναι σαν να παραδίνεσαι, σαν να παρατάς την μάχη αρκεί να σε αφήσουν σε ησυχία. Αυτό είναι η χειρότερη μορφή θανάτου. Το να πεθάνεις στην μάχη είναι τιμή, μην το ξεχνάμε, εφόσον παλεύεις για την δική σου και την ελευθερία των άλλων.

Και που καταλήγουμε? Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το Σύστημα, μετά από τόσα χρόνια συνεχής έρευνας και πειραμάτων πάνω στην ψυχολογία της μάζας, έχει εφεύρε τέτοιους μηχανισμούς που λειτουργούν όντως… εις βάρος μας μεν…αλλά όπως κάθε εργαλείο έχει πολλές χρήσεις και διαφορετικά αποτελέσματα, χρησιμοποιείται στο να παράγει υπάκουους τυφλά καθοδηγούμενους δούλους, που οι ίδιοι συντηρούν όλο αυτό το «κατασκεύασμα».

Λοιπόν?

Αφού τόσο πολύ σας αρέσει αυτός ο ανταγωνισμός, αυτή η πάλη, γιατί δεν επικεντρώνεστε στον πραγματικό στόχο? Η κατανόηση της δουλείας είναι το πρώτο βήμα στην απελευθέρωση. Αρχίστε να ετοιμάζετε τα βήματα αυτά.

Μεγάλο παιχνίδι

Thursday, 25 August 2011
Published in My World

Δεν ξέρω πραγματικά αν όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι πιόνια… Ίσως για άλλους δεν είναι τόσο φανερό, για κάποιους άλλους έχει γίνει συνήθεια και συμβιβασμός… Δεν ξέρω…

Το παιχνίδι πάντως συνεχίζεται και οι παίχτες δεν είστε εσείς, ούτε εγώ, τουλάχιστον στον βαθμό που θα έπρεπε να ήμαστε. Η ζωή δεν είναι παιχνίδι, αλλά η ζωή μας έχει καταντήσει να είναι αναλώσιμο «υλικό» στα χέρια αυτών που έστησαν το μεγάλο παιχνίδι που διεξάγεται εις βάρος μας.

Πως είναι να θυσιάζεις ένα πιόνι σε ένα παιχνίδι σκακιέρας, για να φας τον αξιωματικό ή κάποιον άλλον, το ίδιο είναι και στα μεγάλα στρατιωτικά παιχνίδια, όπου ο απλός στρατιώτης δεν είναι παρά μια μονάδα. Οι απώλειες σε ένα πόλεμο είναι αποδεκτές ως προς την επίτευξη της νίκης. Ο νικητής όμως δεν θα είναι εκείνος που έχασε την ζωή του. Και η ζωή του ήταν αναλώσιμη. Κάποιος θα είναι στην πρώτη γραμμή της επίθεσης και με το σώμα του θα προστατέψει τους άλλους πίσω του, τρώγοντας την σφαίρα. Αυτοί που δεν χάνουν τίποτα είναι εκείνοι που κρύβονται χιλιόμετρα μακριά στα χαρακώματα και σχεδιάζουν τις επιθέσεις. Γι αυτούς μια ήττα είναι απλούστατα μια ήττα και τίποτε το παραπάνω. Θα πεις τώρα τύψεις και στεναχώριες για τους νεκρούς… Ε και? Αυτοί παραμένουν ζωντανοί.