Μεγάλο παιχνίδι

Thursday, 25 August 2011
Published in My World

Δεν ξέρω πραγματικά αν όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι πιόνια… Ίσως για άλλους δεν είναι τόσο φανερό, για κάποιους άλλους έχει γίνει συνήθεια και συμβιβασμός… Δεν ξέρω…

Το παιχνίδι πάντως συνεχίζεται και οι παίχτες δεν είστε εσείς, ούτε εγώ, τουλάχιστον στον βαθμό που θα έπρεπε να ήμαστε. Η ζωή δεν είναι παιχνίδι, αλλά η ζωή μας έχει καταντήσει να είναι αναλώσιμο «υλικό» στα χέρια αυτών που έστησαν το μεγάλο παιχνίδι που διεξάγεται εις βάρος μας.

Πως είναι να θυσιάζεις ένα πιόνι σε ένα παιχνίδι σκακιέρας, για να φας τον αξιωματικό ή κάποιον άλλον, το ίδιο είναι και στα μεγάλα στρατιωτικά παιχνίδια, όπου ο απλός στρατιώτης δεν είναι παρά μια μονάδα. Οι απώλειες σε ένα πόλεμο είναι αποδεκτές ως προς την επίτευξη της νίκης. Ο νικητής όμως δεν θα είναι εκείνος που έχασε την ζωή του. Και η ζωή του ήταν αναλώσιμη. Κάποιος θα είναι στην πρώτη γραμμή της επίθεσης και με το σώμα του θα προστατέψει τους άλλους πίσω του, τρώγοντας την σφαίρα. Αυτοί που δεν χάνουν τίποτα είναι εκείνοι που κρύβονται χιλιόμετρα μακριά στα χαρακώματα και σχεδιάζουν τις επιθέσεις. Γι αυτούς μια ήττα είναι απλούστατα μια ήττα και τίποτε το παραπάνω. Θα πεις τώρα τύψεις και στεναχώριες για τους νεκρούς… Ε και? Αυτοί παραμένουν ζωντανοί.

Ο κόσμος σας

Monday, 28 March 2011
Published in Your World

Δυστυχώς τυχαίνει να αναγκάζομαι να ζω στον δικό σας κόσμο. Το «σας» δεν αντιστοιχεί στον μικρόκοσμο του καθενός αλλά στο σύνολο μικρόκοσμων οι οποίοι τείνουν να έχουν τις περισσότερες κοινές συντεταγμένες, δηλαδή κατά πλειοψηφία. Στην ουσία ζείτε σ’ έναν κοινά-διαμορφωμένο χώρο-χρόνο, που αν το δούμε μεταφορικά θα μπορούσε κανείς να το παρομοιάσει με παράλληλο σύμπαν, παράλληλο με το δικό μου. Ας αφήσουμε όμως τις παρομοιώσεις, διότι δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο ώστε να μπορείς να το αντισταθμίσεις στην κατάσταση που επικρατεί και την οποία την αντιλαμβάνομαι εγώ από την δική μου οπτική γωνία.

 

Ο κόσμος σας είναι άθλιος! Δεν θέλω να είμαι μέρος αυτού! Δεν θέλω ούτε να υποκρίνομαι, διότι αυτό μόνο μου μένει ως λύση ώστε να προσαρμοστώ στους κανόνες, και να μπορώ να ενσωματωθώ στον κοινωνικό σύνολό σας. Είναι πλέον αργά για υποκρισίες και συμβιβασμούς. Η αντίληψη και αυτοσεβασμός μου δεν μου αφήνουν πολλά περιθώρια ώστε να ξεπέσω στο επίπεδό ατόμων αυτού του κόσμου. Συνειδητά συνυπάρχω και από την στιγμή που ζω, το εκμεταλλεύομαι όσο μπορώ. Ξέρω ποια είναι η κατάληξη και ξέρω ποιες θα είναι οι σκέψεις τις τελευταίες στιγμές της ζωής μου: ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ.

Είμαστε ακόμα πρωτόγονοι

Wednesday, 01 September 2010
Published in Your World

Θα δούμε πόσο πολύ σημαντικό είναι να επιτευχθεί, στον ανθρώπινο νου, η ριζική επανάσταση. Η κρίση, είναι κρίση συνείδησης. Μια κρίση που δεν μπορεί πια, να αποδεχθεί τα παλιές νόρμες, τα παλιά πρότυπα, τις αρχαίες παραδόσεις. Και, λαμβάνοντας υπόψη αυτό που ο κόσμος είναι σήμερα, με όλα τα βάσανα, τις συγκρούσεις, καταστροφική βαρβαρότητα, την επιθετικότητα, και ούτω καθεξής … Ο άνθρωπος εξακολουθεί να είναι όπως ήταν. Εξακολουθεί να είναι ωμός, βίαιος, επιθετικός, άπληστος, ανταγωνιστικός. Και, αυτός έκτισε μια κοινωνία βάση αυτών των κατευθύνσεων.

J. Krishnamurti

Το ματς

Friday, 13 May 2011
Published in Your World

Τι εβδομάδα και αυτή. Όλο εντάσεις στο εσωτερικό. Πολλές αναμετρήσεις δυνάμενων μεταξύ των αντίπαλων ομάδων που δημιουργήθηκαν από μια ομάδα, στην ουσία διασπάστηκαν από την ομάδα αυτή.

 

Και ξεκινάμε…

 

Το έναν τον σκότωσαν για μια κάμερα: Για λεφτά λέγεται αυτό γιατί θα την πουλήσουν ώστε να μπορέσουν να φάνε μετά. Κατηγορήθηκαν οι μετανάστες για την πράξη αυτή. Και καθόλου περιέργως τα ΜΜΕ προέβαλαν το επεισόδιο αυτό δίνοντάς του τεράστια βαρύτητα, ρίχνοντας το βάρος στις δύο πλευρές… Μια μετανάστες-παράνομοι και μη, η άλλη στην αστυνομία που αδυνατεί να εκτελέσει το καθήκον της. Πολύ βολικό είναι να μιλάμε για ανικανότητα της μιας πλευράς ή την βαρβαρότητα της άλλης. Το αποτέλεσμα, όπως και ο αρχικός στόχος των ενδιαφερόμενων, ήταν και θα είναι η αποπροσανατολισμός του κοινού και ξύπνημα της εθνικής συνείδησης και εθνικισμού, με άλλα λόγια να εξαγριώσουν το πλήθος που τυχαίνει να είναι πολύ ευάλωτο, κάτω από υπάρχουσα δυσμενή κατάσταση που επικρατεί, και λόγω της άγνοιας τους και λόγω της ελλιπής ενημέρωσης από τα ίδια τα μέσα και και και….και να στραφεί ΟΛΗ η προσοχή της μάζας προς αντίθετη από την σωστή κατεύθυνση. Ποια είναι αυτή? Θα το πούμε πιο μετά.

You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Έχουμε μια τόσο πλούσια σε λεξιλόγιο γλώσσα, μια από τις πιο πλούσιες ίσως στον κόσμο, αλλά ήμαστε ή καταντήσαμε τόσο άχρηστοι που όταν χρησιμοποιούμε τις λέξεις δεν εμβαθύνουμε στις έννοιές των. 

Πάραυτα προσβάλλεστε από κάποιες και κάποιες προσβλητικές τις θεωρείτε αποδεκτές. Για παράδειγμα «μαλάκας» που έχει άπειρες χρήσεις και αποδόσεις. Βέβαια συνήθως κάποιος προσβάλλεται από την προσωπική επεξεργασία της κάθε φράσης ή λέξης που του απευθύνουν οι άλλοι. Για παράδειγμα «είσαι ζώον», φαντάζεσαι τα ζώα που είναι βρώμικα και ηλίθια…αλλά ξεχνάς ότι όλοι εμείς ήμαστε ζώα στην πραγματικότητα, απλά αποδώσαμε την λέξη «Άνθρωπος» σε μας.

Προσβάλλεστε εύκολα και υπερασπίζεστε το «εγώ» σας σε κάθε τέτοια περίπτωση. Δεν σας αρέσει να σας μειώνουν. Όμως…μειώνεται συνεχώς τον εαυτό σας. Πως?

Everybody Lies

Tuesday, 01 April 2014
Published in My World

Αφιερωμένο στην σημερινή μέρα των ηλιθίων και ηλιθίων ψεμάτων.

Για αρκετούς αυτή η γιορτή είναι επαγγελματική....

Αν και...αν αναρωτηθεί κανείς, θα καταλάβει ότι ακριβώς τα ψέματα μας κάνουν πολιτισμένους...αυτό απαιτούν οι κοινωνικοί μας κανόνες άλλωστε...όσο και τραγικό να ακούγεται αυτό....

Take you psycho-happy-pill and fuck off!

Sunday, 20 February 2011
Published in My World

Το πως εγώ βλέπω και αντιμετωπίζω τον κόσμο δεν έχει καμιά σημασία για κανέναν. Όχι πως αποποιούμαι των ευθυνών να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου. Καμία σχέση. Περνάω τον εαυτό μου από την κριτική μου καθημερινώς και εκλαμβάνω κάθε εξωγενής παρέμβαση, χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς να εξυψώνω τον εαυτό μου πιο πάνω από άλλους – κάτι που δεν έχει νόημα. Όχι μόνο από την εγωιστικής απόψεως, αλλά πραγματικά δεν έχει κανένα νόημα. Δεν αλλάζει κάτι ώστε να πετύχω κάτι μ’ αυτήν την συμπεριφορά μου. Είμαι καλά έτσι όπως είμαι χωρίς να προσποιούμαι κάτι το οποίο δεν είμαι ή και θα μπορούσα να είμαι …αλλά γιατί να πιέζομαι? Γιατί να μπαίνω σε μια πιεστική κατάσταση, τύπου μην κλάσω στο λεωφορείο να με καταλάβουν όλοι… Όχι πως θα το κάνω, δεν θέλω να μοιραστώ τον «εσωτερικό μου κόσμο» με άλλους χαχαχα…

PS1. Η αρχή

PS2. Προηγούμενο

 

 

Θέλω να κλείσω το θέμα αυτό με το να προσπαθήσω να δώσω τον δικό μου ορισμό στην Ηλιθιότητα.

Ηληθιότητα είναι: Να κάνεις το ίδιο λάθος επαναλλαμβανόμενα, χωρίς να μαθαίνεις από τα λάθη που κάνεις και να μην προσπαθείς να διορθωθείς. Να αγνοείς, γνωρίζοντας όμως, την εναλλακτική σωστή λύση, επιλέγοντας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων λανθασμένων. Να γκρινιάζεις και εκτός αυτού, να περιμένεις κάποιον άλλον να τα κάνει όλα σωστά για σένα.

Οι λύσεις είναι μπροστά σας. Τις γνωρίζετε, αλλά βαριέστε να κουνηθείτε. Προτιμάτε την μετριότητα, που δεν απαιτεί σημαντική προσπάθεια από την μεριά σας. Αποφεύγετε τις άσχημες καταστάσεις, οι οποίες ομως μπορεί να πέσουν στις πλάτες των άλλων, με την γνωστή ατάκα…”Θα το κάνει κάποιος άλλος”.

Και που το είδατε? Ξυπνάτε με χαμόγελο, βλέποντας τον ήλιο να ανατέλλει, για άλλη μια ωραία εργάσιμη μέρα. Πίνετε τον καφέ σας και τρέχετε να προλάβετε να είστε στην ώρα σας στην θέση εργασίας σας. Κάθε μέρα ίδια ιστορία. «Μην αργήσω στην δουλειά, γιατί δεν πρέπει. Δεν μπορώ να μην πάω, γιατί θα χάσω το μεροκάματο. Θα αντέξω άλλο ένα περίπου χρόνο μέχρι να φτάσει καλοκαίρι για να πάω διακοπές, όπως κάνει και ο υπόλοιπος κόσμος.» Σκέψεις που περνάνε κάθε μέρα από το μυαλό σας….

Δεν έχετε καμία διαφορά με κάποιον άλλον σε κάποια άλλη «πολιτισμένη» χώρα αυτού του κόσμου.

Το «Αμερικάνικο όνειρο» σε Ελληνική έκδοση. Πολύ καλά ειπώθηκε..Όνειρο! Ζείτε μια «ονειρική» ζωή. Ή καλύτερα να πούμε «ονειρεύεστε». Κοιμάστε δηλαδή και βλέπετε στα όνειρά σας την επίτευξη του στόχου σας. Πως θα ήταν η ζωή σας αν φτάνατε κάποια στιγμή εκεί, όταν θα είχατε όλα αυτά που θέλετε, να ζείτε μια άνετη ζωή… Ποια είναι τα δεδομένα σας δηλαδή για άνετη ζωή? Σταθερή δουλειά και εισόδημα? Σπίτι και εξοχικό? Οικογένεια με παιδιά? Λεφτά? Όλα μαζί αυτά?

Τόσο κοντόφθαλμοι είστε όλοι?!

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo