Ήμαστε όλοι άρρωστοι

Wednesday, 07 July 2010
Published in My World

Ήμαστε όλοι φορείς ενός περίεργου ‘μικροβίου’ κοινωνικής φύσεως.

Δεν εφαρμόστικε ποτέ η σωστή ‘θεραπεία’ και κάθε προσπάθεια αποτυγχάνει κάθε φορά.

Όσοι νομίζουν ότι το έχουν αντιληφθεί και θεραπεύονται, απλά πάσχουν από εγωιστικό σύνδομο μεγαλομανείας. Κάτι που είναι και αυτό ένα σύμπτωμα. Ο άνθρωπος μπαίνει στην διαδικασία της επίγνωσης του προβλήματος αλλά κάθε φορά που προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους ότι είναι στο στάδιο της ανάρρωσης, αυτή η ‘αρρώστεια’ γίνεται πιο επιθετική και ενδυναμώνεται. Όλες οι ατομικές προσπάθειες είναι μάταιες.
Πιστέψε με.

Το Σύστημα σαπίζει εδώ και χρόνια. Αυτή η δυσωδία δεν είναι η αιθαλομίχλη ή οι ψεκασμοί ή ο μολυσμένος αέρας της βιομηχανικής μας δράσης, είναι η οσμή του πτώματος της Δημοκρατίας, που πριν προλάβει να μεγαλώσει και να εξελιχθεί, πέθανε…

Είμαστε ακόμα πρωτόγονοι

Wednesday, 01 September 2010
Published in Your World

Θα δούμε πόσο πολύ σημαντικό είναι να επιτευχθεί, στον ανθρώπινο νου, η ριζική επανάσταση. Η κρίση, είναι κρίση συνείδησης. Μια κρίση που δεν μπορεί πια, να αποδεχθεί τα παλιές νόρμες, τα παλιά πρότυπα, τις αρχαίες παραδόσεις. Και, λαμβάνοντας υπόψη αυτό που ο κόσμος είναι σήμερα, με όλα τα βάσανα, τις συγκρούσεις, καταστροφική βαρβαρότητα, την επιθετικότητα, και ούτω καθεξής … Ο άνθρωπος εξακολουθεί να είναι όπως ήταν. Εξακολουθεί να είναι ωμός, βίαιος, επιθετικός, άπληστος, ανταγωνιστικός. Και, αυτός έκτισε μια κοινωνία βάση αυτών των κατευθύνσεων.

J. Krishnamurti

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

Είναι μια παθολογία που χτυπάει μπορούμε να πούμε 100% πληθυσμού. Σε όλους τους τομείς. Αδυνατείτε να αποδεχτείτε τα πάντα. Ξεκινώντας από τον εαυτό σας καταλήγοντας σε μικροπράγματα της καθημερινότητας. Παρόλο αυτά καταφέρνετε να συμβιώνετε με όλους… αν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό συμβίωση. Εκτός αν θεωρήσουμε αυτήν την μετριότητα συμβίωση.

Δεν μπορείτε να δεχτείτε τους άλλους γι’ αυτό που είναι. Και ναι, πώς να τους δεχτεί κανείς, εφόσον δεν εμπίπτουν στα δικά σας προσωπικά κριτήρια αποδοχής, είτε είναι ομορφιά, είτε η δυνατότητα επικοινωνίας, είτε ο τρόπος έκφρασής τους ξεκινώντας από το σωματικό, φραστικό, μέχρι και  ρουχισμό ή οτιδήποτε άλλο…

Ξεχάστε για λίγο όλα αυτά που ξέρετε και θεωρείτε δεδομένα, αφήστε τις απόψεις σας, τις πεποιθήσεις, τα πιστεύω και δείτε όλο αυτό που συμβαίνει από μια άλλη εντελώς διαφορετική οπτική γωνία, σαν εντελώς διαφορετικός εξωτερικός παρατηρητής, εξωγήινος...

Και που το είδατε? Ξυπνάτε με χαμόγελο, βλέποντας τον ήλιο να ανατέλλει, για άλλη μια ωραία εργάσιμη μέρα. Πίνετε τον καφέ σας και τρέχετε να προλάβετε να είστε στην ώρα σας στην θέση εργασίας σας. Κάθε μέρα ίδια ιστορία. «Μην αργήσω στην δουλειά, γιατί δεν πρέπει. Δεν μπορώ να μην πάω, γιατί θα χάσω το μεροκάματο. Θα αντέξω άλλο ένα περίπου χρόνο μέχρι να φτάσει καλοκαίρι για να πάω διακοπές, όπως κάνει και ο υπόλοιπος κόσμος.» Σκέψεις που περνάνε κάθε μέρα από το μυαλό σας….

Δεν έχετε καμία διαφορά με κάποιον άλλον σε κάποια άλλη «πολιτισμένη» χώρα αυτού του κόσμου.

Το «Αμερικάνικο όνειρο» σε Ελληνική έκδοση. Πολύ καλά ειπώθηκε..Όνειρο! Ζείτε μια «ονειρική» ζωή. Ή καλύτερα να πούμε «ονειρεύεστε». Κοιμάστε δηλαδή και βλέπετε στα όνειρά σας την επίτευξη του στόχου σας. Πως θα ήταν η ζωή σας αν φτάνατε κάποια στιγμή εκεί, όταν θα είχατε όλα αυτά που θέλετε, να ζείτε μια άνετη ζωή… Ποια είναι τα δεδομένα σας δηλαδή για άνετη ζωή? Σταθερή δουλειά και εισόδημα? Σπίτι και εξοχικό? Οικογένεια με παιδιά? Λεφτά? Όλα μαζί αυτά?

Τόσο κοντόφθαλμοι είστε όλοι?!

«Οι πεποιθήσεις σας και οι βάσεις τους, βρίσκονται στο συνειδητό νου. Εσείς πρέπει να κατανοήσετε το περιεχόμενο του συλλογιστικού σας νου. Το περιβάλλον σας, είναι η φυσική εικόνα των σκέψεων, συναισθημάτων και πεποιθήσεών σας, που έγινε ορατή.»

Με αφορμή αυτή τη δημοσίευση θα ήθελα να θέσουμε ο καθένας στον εαυτό του την εξής ερώτηση: Τι είναι αυτό ακριβώς που σχηματίζει την πραγματικότητά μας?

Οι πεποιθήσεις μας προκύπτουν από τις σκέψεις μας πάνω στα ερεθίσματα που λαμβάνουμε απ’έξω – από την κοινωνία, από την αλληλεπίδραση με τους άλλους, από τα συναισθήματα που αναγκαστικά τρέφουμε λόγω του βασικού μας «προγραμματισμού». Ταυτόχρονα, εμείς οι ίδιοι σχηματίζουμε την κοινωνία και όλους τους κανόνες που την διέπουν . Είναι ένας κύκλος, κλειστός θα έλεγε κανείς. Όμως…υπάρχουν κάποιες σταθερές που στην ουσία αποτελούν τις βάσεις των κοινωνικών κανόνων και μας αναγκάζουν να αυτοπροσδιοριζόμαστε βάσει αυτών.

Τι είναι ταυτότητα?

Saturday, 12 February 2011
Published in Alternative Reality

Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει τέτοια «πιστοποίηση» πολίτη. Ειδικά σήμερα με την τεχνολογία που έχουμε η καταγραφή κάθε «καινούργιου ατόμου», που «εισέρχεται» σ’ αυτό τον κόσμο, στην βάση δεδομένων γίνεται πολύ εύκολα. Το προνόμιο να θεωρηθείς  Έλληνας ή γενικά πολίτης της χώρας, το αποκτάς μερικά χρονάκια αργότερα, κοντά στην ενηλικίωση… κατά περίεργο τρόπο.

Και βέβαια με την πλύση εγκεφάλου, είστε περήφανοι να αυτοαποκαλείστε Έλληνες, απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, του Λεωνίδα και άλλων μεταγενέστερων προσωπικοτήτων που τα ονόματά τους έμειναν στην Ιστορία. Κουβαλάς περήφανα  στο πορτοφόλι σου ένα αποδεικτικό ντοκουμέντο που σε κατατάσσει στα μέλη αυτής την υπέροχης Ελληνικής φυλής (όχι δεν μιλάω ειρωνικά). Είσαι υποχρεωμένος να την έχεις μαζί σου. Χωρίς την ταυτότητα δεν θεωρείσαι πολίτης της χώρας στην οποία ζεις, είσαι άγνωστος, δεν είσαι εγγεγραμμένος στα μητρώα, δεν ανήκεις πουθενά. Και πολύ εύκολα μπορεί να βρεθείς σε κάποιο αστυνομικό τμήμα, όπου θα προσπαθήσουν να εξακριβώσουν σε ποιο ΜΑΝΤΡΙ ανήκεις… και ακολουθούν οι απαραίτητες διαδικασίες (αν και αμφιβάλλω αν συμβαίνει συχνά αυτό).

Κανόνες!

Tuesday, 03 August 2010
Published in My World

Ακολουθούν κάποιοι νέοι κανόνες. Διαβάστε προσεκτικά και δώστε την απαραίτητη σημασία

Κανονας Ν1.
Όταν χρησιμοποιείτε τις καθημερινές εκφράσεις τύπου “καλημέρα”, “τι κανεις” να είστε έτοιμοι να δεχτείτε και τις συνέπειες. Προσεξτε τι ευχεστε (πχ καλημέρα), γιατι το καλο ειναι υποκειμενικη εννοια και το καλο του ενος δεν συμπιπτει με το καλο το δικο σας και μπορειτε να βρεθειτε σε μια δυσαρεστη θεση σκεπτομενοι να μην το ευχοσασταν. Προσέξτε τι ρωτάτε (πχ τι κάνεις) γιατί μπορείτε να πάρετε μια απάντηση τύπου “τι σε νοιάζει” ή και χειρότερη.

(Δεν δίνετε σημασιά στο τι λέτε. Χρησιμοποιείτε τις εκφράσεις άσκοπα, χωρίς κάποιο ουσιαστικό νόημα και δεν εννοείτε ποτέ αυτό πο λέτε. )

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo