Είμαι ευτυχισμένος?

Το "είμαι ευτυχισμένος" προσδιορίζεται μέσω σύγκρισης μέσα σ'ένα φάσμα καταστάσεων. Η αξιολόγηση της ευτυχίας απαιτεί την προηγουμένως παραμονή στην αποτυχία και μιζέρια, συν τον υπολογισμό του κόστους των προϋποθέσεων που απαιτούνται για να φτάσετε στην ευτυχία ή σε κάποιο μέρος αυτής.

Με άλλα λόγια είναι, λες και είστε εξαρτημένοι από τα γεγονότα αυτά και η παραμονή σας στο φάσμα καταστάσεων αυτών είναι η απαραίτητη προϋπόθεση. Αυτό που κατά την δική μου άποψη ονομάζεται μετριότητα. Το θλιβερό της υπόθεσης είναι ότι μέσω των ξεπερασμάτων των δυσκολιών αυτών προσδιορίζεστε ως άτομα και κατατάσσετε τους εαυτούς σας σε «ήρωες» του κοινωνικού συνόλου, αναλόγως βέβαια του κόστους της ευτυχίας.

Το φάσμα αυτό των καταστάσεων, προκύπτει από την λειτουργία της κοινωνίας, τις κοινωνικές διαβαθμίσεις και άλλα κοινωνικά κριτήρια. Εσείς, όλοι εμείς δηλαδή, βάσει των πεποιθήσεών μας για την καλύτερη ζωή, δημιουργούμε το προσωπικό μας φάσμα, που λόγω της ομοιογένειας του κοινωνικού συνόλου δεν διαφέρει και πολύ από το φάσμα των άλλων.

Η κοινωνία λειτουργεί με κάποιους κανόνες, κάποιους νόμους, που είτε τους δεχτήκαμε ως δεδομένο εδώ και χρόνια ή απλά τους διαμορφώνουμε προσαρμόζοντάς τους στις συνεχώς προοδευτικούς ρυθμούς των κοινωνικών δραστηριοτήτων μας.

Ο νόμος όμως είναι στην ουσία περιορισμός, είναι απαγόρευση ή προειδοποίηση για να μην ξεφύγεις. Δηλαδή η κοινωνία μας, από μας τους ίδιους που την αποτελούμε περιορίζετε στην εξέλιξή της.

Η εξέλιξη είναι αναπόφευκτη, οφείλεται και στην τεχνολογική πρόοδο που έχει την τάση να απελευθερώνει τον άνθρωπο από την ανάγκη του καθημερινού αγώνα για επιβίωση. Στην ουσία κάνουμε τα πάντα έτσι ώστε να έχουμε περισσότερο προσωπικό χρόνο, να δουλεύουμε λιγότερο και να αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο στα πράγματα που μας ευχαριστούν και μας εξελίσσουν.

Αν τώρα σκεφτούμε το γεγονός ότι η κοινωνία έχει την τάση να εξελίσσεται συνεχώς, δηλαδή να μην πισωγυρίζει αλλά να προοδεύει καλυτερεύοντας, και την τάση του ανθρώπου (που αποτελεί την κοινωνία) να είναι εξαρτημένος από τις άσχημες συνθήκες ώστε να επιβεβαιώνει και να αξιολογεί την ευτυχία του…θα δούμε ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά.

Που είναι το πρόβλημα? Το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι η κοινωνία μας έχει ηλίθιους κανόνες και μηχανισμούς. Κάποια, απ’αυτά μας επιβλήθηκαν, όπως το χρήμα που αξιολογεί πολλές φορές το επίπεδο ευτυχίας και το χρήμα ελέγχεται απ’αυτούς που το παράγουν, συνεπώς αυτοί ελέγχουν την ευτυχία σας. Και το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι πεισματικά αρνούνται να δουν την πραγματικότητα και πολλές φορές αντιδρούν αγνοώντας εσκεμμένα την αλήθεια που τους δίνεται, ώστε να μην ξεβολευτούν.

Το πρόβλημα είμαστε όλοι εμείς και κανείς δεν είναι πραγματικά ευτυχισμένος. Το καλό όμως είναι ότι όλα δείχνουν πως έχετε τρομερή δυνατότητα το να πείθεται τους εαυτούς σας. Κάντε το τότε, προς κατεύθυνση της αλλαγής.

Last modified on Thursday, 23 August 2012 16:40
Rate this item
(0 votes)