Ήμαστε όλοι άρρωστοι

Wednesday, 07 July 2010
Published in My World

Ήμαστε όλοι φορείς ενός περίεργου ‘μικροβίου’ κοινωνικής φύσεως.

Δεν εφαρμόστικε ποτέ η σωστή ‘θεραπεία’ και κάθε προσπάθεια αποτυγχάνει κάθε φορά.

Όσοι νομίζουν ότι το έχουν αντιληφθεί και θεραπεύονται, απλά πάσχουν από εγωιστικό σύνδομο μεγαλομανείας. Κάτι που είναι και αυτό ένα σύμπτωμα. Ο άνθρωπος μπαίνει στην διαδικασία της επίγνωσης του προβλήματος αλλά κάθε φορά που προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους ότι είναι στο στάδιο της ανάρρωσης, αυτή η ‘αρρώστεια’ γίνεται πιο επιθετική και ενδυναμώνεται. Όλες οι ατομικές προσπάθειες είναι μάταιες.
Πιστέψε με.

Ελπίδα πεθαίνει τελευταία

Friday, 18 September 2015
Published in Your World

Πως με εκνευρίζει αυτή η έκφραση, όπως και άλλες παρόμοιες εκφράσεις των στερεοτύπων της οπισθοδρομικής κοινωνίας ΜΑΣ! Και μιλώντας για εκφράσεις δεν αναφέρομαι μόνο σε λεκτικά quotations, κατάλοιπα των παλαιότερων εποχών, δύσκολων, όταν ο άνθρωπος δεν είχε ακόμα όλα αυτά τα υπέροχα εργαλεία επικοινωνίας που έχουμε και εμείς σήμερα, αλλά προτιμάμε να σπαταλάμε την ενέργεια που μεταφράζεται με τα bitesτων πληροφοριών που εισρέουν και βρωμίζουν το διαδίκτυο, αντί να…καταλαβαίνετε για τι πράμα μιλάω…(άλλη μια υπέροχη ιστορία…), αναφέρομαι και στις συμπεριφοριστικές εκφράσεις – εθελοδουλίας, εθελοτυφλίας, μόνιμης κατάστασης πνευματικής (όχι θρησκευτικού τύπου) ανεπάρκειας, εκδηλώσεις δειλίας της μάζας και άλλων πολλών που λίγο πολύ όλοι τις έχουν βιώσει ή αναγνωρίσει…

Είμαστε όλοι προϊόντα (παράγωγα) του κοινωνικού περιβάλλοντος. Με άλλα λόγια μπορεί να πει κανείς ότι είμαστε η αντανάκλαση του κόσμου στον οποίον ζούμε, ζούσαμε πριν, γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Ο καθένας από εμάς είναι καθρέπτης της κοινωνίας.

Η συμπεριφορά σου, αυτό δηλαδή που σε ορίζει ως προσωπικότητα, είναι αποτέλεσμα μακρόχρονης τριβής μέσω της αλληλεπίδρασης σου με το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκεσαι. Κοινωνικό περιβάλλον είναι και το στενό οικογενειακό, σχολικό, εργασιακό, φιλικό και λόγω της επέκτασης της επικοινωνίας, χάρη στο διαδίκτυο, και παγκόσμιο (ως ένα βαθμό).

Untagιστρώσου

Thursday, 27 March 2014
Published in Your World

Βάλε ταμπέλα, κρέμασε την ετικέτα, το tag στον εαυτό σου, παίξε το παιχνιδάκι...ναι, πρέπει να ανήκεις σε κάποιο κύκλο πολιτικό - κοινωνικό ή ξέρω'γω τι άλλο. Όλοι το κάνουν, γιατί να μην το κάνεις και εσύ?

Αυτός ο αυτοπροσδιορισμός σε κάνει να αισθάνεσαι σημαντικός, αλλά στην ουσία ασπάζεσαι τις ιδεολογίες των άλλων, που βολεύουν την ικανοποίηση των εγωιστικών σου αναγκών και του γνωσιακού σου επιπέδου, λόγω της ανικανότητας ή μη-θέλησης να εξελιχθείς και να αντικρούσεις τις απόψεις σου από μόνος σου. Τώρα ο στόχος είναι άλλος – να αντικρούσεις τις απόψεις των άλλων που προσβάλλουν τα ιερά θεμέλια του κόσμου σου ο οποίος σχηματίζει αυτήν την χαρακτηριστική για έναν ηλίθιο προσωπικότητα.

24,7,52,12,365

Friday, 20 August 2010
Published in Alternative Reality

Άλλη μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας: ο χρόνος.

 

Καταρχάς ποιος είπε ότι το 0 (μηδέν) είναι εκεί που το βάλανε κάποιοι πριν από 2010 χρόνια? Συμβολικό θα πει κανείς, μιας και όλα περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό το «ιδανικό» μηδέν. Πριν πηγαίναμε ανάποδα? Δηλαδή στην αρχαιότητα μετράγαμε τον χρόνο ανάποδα, έχοντας ορίσει το 0 κάπου συγκεκριμένα στο μέλλον? Μόλις δηλαδή χτύπησε το ηλιακό ρολόι στις 12 το βράδυ και μεταφερθήκαμε στον νέο αιώνα? Φανταστείτε την σύγχυση των επιστημόνων τότε, όπως όταν στην δική μας εποχή όταν πήγαμε από το 1999 στο 2000, αλλά σε χειρότερη μορφή.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται…εσείς την επαναλαμβάνετε!

Λειτουργείτε σε ένα κλειστό κύκλωμα καθιερωμένων κινήσεων, με ένα περίεργο σκεπτικό που δεν βγαίνει πέρα από το όριο του συνηθισμένου, με μια οπισθοδρομική και περιέργως αυτοκαταστροφική λογική…μάλλον απουσία της πραγματικής λογικής… Έχετε μια διαστρεβλωμένη αντίληψη για το πώς λειτουργεί όλο το πράμα, μάλλον έχετε αποδεχτεί τα πράγματα έτσι όπως σας έμαθαν, με απενεργοποιημένη την λειτουργία της αμφισβήτησης. Καταλαβαίνω για ποιο λόγο είστε έτσι αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την επίκτητη ηλιθιότητα που διαπερνάει όλο το φάσμα των κοινωνικών σας δραστηριοτήτων και την μετάδοση της στις επόμενες γενιές.

Συμπεριφορά είναι αντίδραση στα ερεθίσματα που σου προκαλεί το περιβάλλον και οι αντιδράσεις είναι επίκτητες από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα, μέσω αντιγραφής και προσωπικών "πειραματισμών". Αλλάζοντας το περιβάλλον προκαλείς αυτόματες αλλαγές στην συμπεριφορά του ατόμου. Ο άνθρωπος αναπόφευκτα προσαρμόζεται σε νέα δεδομένα. Οπότε η ζήλια, το μίσος, η έχθρα, η κακία και άλλες αρνητικές συμπεριφορές που κακώς θεωρούνται ανθρώπινη φύση, είναι αντιμετωπίσιμες. Όμως, όχι στο σημερινό περιβάλλον (κοινωνικό και φυσικό).

Γι' αυτό και οι ψυχολόγοι καλό θα ήταν να εστιάσουν τις προσπάθειες τους όχι στην προσαρμογή του ατόμου, που έχει ανάγκη, στο αρρωστημένο κοινωνικό περιβάλλον, λόγω του οποίου το άτομο ζήτησε βοήθεια, αλλά στην αλλαγή του ίδιου περιβάλλοντος. Αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο από τους ίδιους αλλά μόνο σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, που έχουν άμεση σχέση με την διαμόρφωση του χαρακτήρα και προσωπικότητας του ατόμου.

Σκάστε επιτέλους…

Wednesday, 10 November 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να φωνάζετε που δεν ακούτε τις σκέψεις σας. Πάνω στην οργή δεν μπορείτε να ελέγξετε τον εαυτό σας και τις πράξεις σας, ξεχάστε το.

Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ σας, τι χρειάζεται να γίνει ώστε να αλλάξουν οι ζωές σας προς το καλύτερο? Δεν είστε ειδήμωνες να γνωρίζετε τα πάντα, ούτε έχετε τις δυνατότητες να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Βάλτε το καλά στο κεφάλι σας. Και όχι οι προσωπικές επιδιώξεις δεν είναι αυτό που πρέπει να κυνηγάτε, αυτές μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Εκτός βέβαια αν συμβιβάζεστε με τις μετριώτητες. Αλλά όχι, εσείς τα θέλετε όλα! Και εδώ που τα λέμε έχετε απόλυτο δικαίωμα να τα θέλετε όλα.

Και ποιος σας είπε ότι αυτό που ζείτε είναι ζωή?! Ποιος σας είπε ότι όλα στην ζωή σας, πρέπει να ακολουθούν μια καθορισμένη γραμμή?!

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo