24,7,52,12,365

Friday, 20 August 2010
Published in Alternative Reality

Άλλη μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας: ο χρόνος.

 

Καταρχάς ποιος είπε ότι το 0 (μηδέν) είναι εκεί που το βάλανε κάποιοι πριν από 2010 χρόνια? Συμβολικό θα πει κανείς, μιας και όλα περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό το «ιδανικό» μηδέν. Πριν πηγαίναμε ανάποδα? Δηλαδή στην αρχαιότητα μετράγαμε τον χρόνο ανάποδα, έχοντας ορίσει το 0 κάπου συγκεκριμένα στο μέλλον? Μόλις δηλαδή χτύπησε το ηλιακό ρολόι στις 12 το βράδυ και μεταφερθήκαμε στον νέο αιώνα? Φανταστείτε την σύγχυση των επιστημόνων τότε, όπως όταν στην δική μας εποχή όταν πήγαμε από το 1999 στο 2000, αλλά σε χειρότερη μορφή.

Σκάστε επιτέλους…

Wednesday, 10 November 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να φωνάζετε που δεν ακούτε τις σκέψεις σας. Πάνω στην οργή δεν μπορείτε να ελέγξετε τον εαυτό σας και τις πράξεις σας, ξεχάστε το.

Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ σας, τι χρειάζεται να γίνει ώστε να αλλάξουν οι ζωές σας προς το καλύτερο? Δεν είστε ειδήμωνες να γνωρίζετε τα πάντα, ούτε έχετε τις δυνατότητες να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Βάλτε το καλά στο κεφάλι σας. Και όχι οι προσωπικές επιδιώξεις δεν είναι αυτό που πρέπει να κυνηγάτε, αυτές μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Εκτός βέβαια αν συμβιβάζεστε με τις μετριώτητες. Αλλά όχι, εσείς τα θέλετε όλα! Και εδώ που τα λέμε έχετε απόλυτο δικαίωμα να τα θέλετε όλα.

Αγαπητά μου παράσιτα

Tuesday, 17 August 2010
Published in My World

Τις εκφράσεις “έτσι είναι η ζωή” ή “τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα” και παρόμοιες να τα πείτε αλλού! Αυτή η ηττοπάθεια, που πάσχει σχεδόν 100% πληθυσμού, έχει μπει τόσο καλά στο μυαλό του καθενός, που πλέον θεωρείται αποδεκτή και αυτονόητη. Όλες οι καταστάσεις δεν εξηγούνται επιστημονικά? Στην συγκεκριμένη περίπτωση από μια τόσο δύσκολη επιστήμη όπως η ψυχολογία. Για ρωτήστε τον ψυχολόγο σας σχετικά μ’ αυτή την πάθηση. Θα ήθελα να ακούσετε την άποψή του και να την εμπεδώσετε.

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

Όλα είναι θέμα αποφάσεων που παίρνουμε στην ζωή μας. Όταν εσείς παίρνετε τις αποφάσεις, στο μυαλό σας κάνετε την διεργασία εξέτασης για να υπολογίσετε τι αντίκτυπο θα έχει η όποια απόφασή σας και τι θα εισπράξετε απ’ αυτήν. Και εφόσον οι αποφάσεις μας έμμεσα αφορούν τους τρίτους, αναπόφευκτα, αλλά πολλές φορές και ασυναίσθητα, συνυπολογίζουμε τις αντιδράσεις που θα έχουμε από το γύρω μας περιβάλλον.

Άρα όποια απόφαση παίρνουμε, εξαρτάται από το περιβάλλον, και σε μεγάλο μάλιστα βαθμό, από την κοινωνία δηλαδή.

Σκεφτείτε τώρα αυτό το γεγονός: Η κοινωνία μας, όπως συνειδητοποιούμε οι περισσότεροι και γι’ αυτό και ήμαστε στην συνεχή αναζήτηση είτε πνευματική (δεν ισχύει για μένα) είτε του λόγου που είναι έτσι τα πράγματα, δεν λειτουργεί σωστά. Υπάρχουν χίλια προβλήματα, που κυρίως είναι κοινωνικής φύσεως. Όπως ανταγωνισμός για παράδειγμα, που υπάρχει στην καθημερινή μας ζωή σε όλους τους τομείς. Ανταγωνιζόμαστε τους πάντες (αν και εγώ το έχω ξεπεράσει προ πολλού το θέμα αυτό) είτε για εργασιακά θέματα για να μην χάσουμε δουλειά ή πχ. Ιδιωτικοί υπάλληλοι με τους δημόσιους, κυνήγι της διευθυντικής καρέκλας, προϊστάμενοι και υφιστάμενοι και άλλα παραδείγματα. Είτε στο θέμα εμφάνισης, χοντρός, αδύνατη, μεγάλα βυζιά, μικρός κώλος, μάρκες ρούχων, αξεσουάρ, καλλυντικά και άλλες τέτοιου είδους μαλακίες που υπολογίζετε για να επιβληθείτε των άλλων. Ανταγωνισμός στο θέμα περιουσίας, αυτοκίνητα πολυτελείας, σπίτια στην εξοχή, γιότ, κότερα και λοιπά που αναδεικνύουν το στάτους σας. Ανταγωνισμός στην κοινωνική θέση, καταξίωση, το παιδί σας στο καλύτερο ιδιωτικό σχολείο, βραδινές εμφανίσεις σε κλαμπ, γνωριμίες με πολιτικά και κοινωνικά πρόσωπα και άλλα πολλά….πάρα πολλά.

Δηλαδή τι? Γεννιόμαστε με όλες εκείνες τις ιδιότητες που συναντάμε στην καθημερινή μας αλληλεπίδραση με άλλους? Όλα αυτά που εισπράττετε από τους ανθρώπους στο περιβάλλον σας και σας προκαλούν αντίστοιχες αντιδράσεις νομίζετε ότι έμφυτες ιδιότητες που μεταδίδονται μέσω των γονιδίων?

Μάλιστα…

Και εγώ που νόμιζα ότι αρκετές συμπεριφορές τις αντιγράφουμε από τους γονείς μας και έπειτα τσιμπάμε διάφορα άλλα στο σχολείο και πάει λέγοντας…

Όλες εκείνες οι συμπεριφορές, ή να πούμε ιδιότητες που μας χαρακτηρίζουν ανθρώπους, όπως ζήλια, αδιαφορία, απληστία, εκδικητικότητα, περηφάνια, ηλιθιότητα, ακόμη και αγάπη και άλλες όπως αυτές που συνηθίζετε να τις προσάπτετε στους διάφορους ανθρώπους, είναι απλά επίκτητες συμπεριφορές. Δεν γεννιέται κανένας έτσι, δεν υπάρχει πουθενά κωδικοποίηση στα γονίδια μας για τις συγκεκριμένες αντιδράσεις ως προς τον εξωτερικό παράγοντα.

Όλοι, μάλλον, έχουμε καταλάβει τον ρόλο μας, ως είδος-άνθρωπος. Έτσι δεν είναι?

Να θυμίσω? Οκ.

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας, τις επιδιώξεις σας, τα θέλω σας, τις προσδοκίες σας … όλα όσα νομίζεται ότι αποτελούν την προσωπικότητα σας. Διαλογισμός και διάφορα άλλα είδη, ανατολίτικων μεθοδολογιών της ανεύρεσης του πραγματικού στόχου ως άνθρωποι είναι μια παραπλάνηση σ’ αυτό το θέμα. Όλα όσα κάνετε στην ζωή σας συγκλίνουν σε έναν και μοναδικό ρόλο, είτε το θέλετε είτε όχι, είναι ένας και μοναδικός, και είναι…

ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Δηλαδή, συμβάλουμε στην ανάπτυξη και δημιουργία του σύγχρονου πιο βελτιωμένου ανθρώπου, δοκιμάζοντας συνεχώς διαφορετικούς συνδυασμούς γονιδίων, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πιο πολύ συμβατό με το περιβάλλον γύρω μας.

PS1. Η αρχή

PS2. Προηγούμενο

 

 

Θέλω να κλείσω το θέμα αυτό με το να προσπαθήσω να δώσω τον δικό μου ορισμό στην Ηλιθιότητα.

Ηληθιότητα είναι: Να κάνεις το ίδιο λάθος επαναλλαμβανόμενα, χωρίς να μαθαίνεις από τα λάθη που κάνεις και να μην προσπαθείς να διορθωθείς. Να αγνοείς, γνωρίζοντας όμως, την εναλλακτική σωστή λύση, επιλέγοντας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων λανθασμένων. Να γκρινιάζεις και εκτός αυτού, να περιμένεις κάποιον άλλον να τα κάνει όλα σωστά για σένα.

Οι λύσεις είναι μπροστά σας. Τις γνωρίζετε, αλλά βαριέστε να κουνηθείτε. Προτιμάτε την μετριότητα, που δεν απαιτεί σημαντική προσπάθεια από την μεριά σας. Αποφεύγετε τις άσχημες καταστάσεις, οι οποίες ομως μπορεί να πέσουν στις πλάτες των άλλων, με την γνωστή ατάκα…”Θα το κάνει κάποιος άλλος”.

Όλη η κοινωνία μας, ο τρόπος που λειτουργεί και το πώς συμπεριφέροντε τα άτομα που την αποτελούν, μοιάζει με μια τεράστια θεατρική παράσταση. Στην κυριολεξία, ο καθένας έχει ασπαστεί έναν ιδανικό με τα κριτήρια του καθενός, ρόλο, σύμφωνα με την προσωπικότητά του και τις δυνατότητες.

Η προσωπικότητα του καθενός διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο και στην τριβή ανάμεσα στις προσωπικότητες των άλλων ανθρώπων μέσα στο κοντινό περιβάλλον. Μαθαίνεις το ρόλο σου, μαθαίνοντας και αντιγράφοντας τους ρόλους των γονιών σου, τον συγγενών και των φίλων. Είσαι τόσο στενά συνδεδεμένος με το γύρω περιβάλλον που δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια να καταλάβεις ότι συμμετέχεις, άθελά σου, σ’ αυτήν την τεραστίων διαστάσεων θεατρική παράσταση.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo