Το “κάντε έρωτα και όχι πόλεμο” ως λόζουνγκ δεν μου άρεσε ποτέ, δεν μου έλεγε τίποτα. Ήταν μια ανούσια έκφραση των μαστουρωμένων χίππιδων της δεκαετίας του 70. Έτσι λοιπόν τις εκφράσεις των καμμένων εγκεφαλικά ατόμων δεν θα μπορούσα να δεχτώ ποτέ. Τα παιδιά εκείνης της εποχής όπως και τώρα μαλακίζονταν. Δεν ήταν συνειδοποιημένοι, όχι όλοι τουλάχιστον ή απ’όσο γνωρίζω, για να μπορούσε να τους δεχτεί η κοινή γνώμη η οποία παρεπιπτώντως και αυτή μαλακιζόταν συστηματικά και ακατάπαυστα.

Είναι ακόμα πάρα πολύ νωρίς για να μιλάμε για κάποια αλλαγή στην συνείδηση του ανθρώπου. Κοιμούνται όλοι! Και η λέξη αυτή “κοιμούνται” δεν με εκφράζει για το τι πραγματικά θα ήθελα να πω, για όλους αυτούς που υπάρχουν γύρω μου, όλους αυτούς που βλέπω καθημερινά…Ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω την λέξη “μαλάκες” αλλά και αυτή, εκτός του ότι την χρησιμοποιούν ευρέως για πολλούς και διάφορους λόγους, δεν είναι ικανή να με ικανοποιήσει.

Αγαπητά μου παράσιτα

Tuesday, 17 August 2010
Published in My World

Τις εκφράσεις “έτσι είναι η ζωή” ή “τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα” και παρόμοιες να τα πείτε αλλού! Αυτή η ηττοπάθεια, που πάσχει σχεδόν 100% πληθυσμού, έχει μπει τόσο καλά στο μυαλό του καθενός, που πλέον θεωρείται αποδεκτή και αυτονόητη. Όλες οι καταστάσεις δεν εξηγούνται επιστημονικά? Στην συγκεκριμένη περίπτωση από μια τόσο δύσκολη επιστήμη όπως η ψυχολογία. Για ρωτήστε τον ψυχολόγο σας σχετικά μ’ αυτή την πάθηση. Θα ήθελα να ακούσετε την άποψή του και να την εμπεδώσετε.

Ήρωες…δεν υπάρχουν πια…

Wednesday, 24 November 2010
Published in My World

Ο κόσμος μας, με κάθε μέρα που περνάει, γίνεται όλο και πιο…….δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη να περιγράψω την απογοήτευση που νιώθω βλέποντας γύρω μου αυτήν την κατάσταση!

Οι άνθρωποι…αδιάφοροι ο ένας για τον άλλον. Κλεισμένοι στον εαυτό τους. Αποφεύγουν σχεδόν κάθε επαφή, επιτρέποντας μονάχα πρόσβαση στις περιπτώσεις που με σιγουριά βλέπουν κέρδος. Από την άλλη όμως ψάχνουν για νόημα στην ζωή, προσπαθώντας να δώσουν νόημα στην ύπαρξή τους σ’ αυτόν τον πλανήτη, για να μην αισθανθούν ανασφάλεια και μιζέρια.

Όλη η κοινωνία μας, ο τρόπος που λειτουργεί και το πώς συμπεριφέροντε τα άτομα που την αποτελούν, μοιάζει με μια τεράστια θεατρική παράσταση. Στην κυριολεξία, ο καθένας έχει ασπαστεί έναν ιδανικό με τα κριτήρια του καθενός, ρόλο, σύμφωνα με την προσωπικότητά του και τις δυνατότητες.

Η προσωπικότητα του καθενός διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο και στην τριβή ανάμεσα στις προσωπικότητες των άλλων ανθρώπων μέσα στο κοντινό περιβάλλον. Μαθαίνεις το ρόλο σου, μαθαίνοντας και αντιγράφοντας τους ρόλους των γονιών σου, τον συγγενών και των φίλων. Είσαι τόσο στενά συνδεδεμένος με το γύρω περιβάλλον που δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια να καταλάβεις ότι συμμετέχεις, άθελά σου, σ’ αυτήν την τεραστίων διαστάσεων θεατρική παράσταση.

Περί ελευθερίας

Thursday, 14 October 2010
Published in My World

Θα πολεμούσατε για την ελευθερία σας? Ή ας βγάλουμε την έννοια του πολέμου, που προϋποθέτει σχεδόν πάντοτε θάνατο και να διαμορφώσουμε αλλιώς την πρόταση… Τι θα κάνατε για την ελευθερία σας? Αλλά και από την άλλη μεριά, πως ορίζεται η ελευθερία σας. Που αρχίζει και που σταματάει? Γιατί τελευταία δεν βλέπω και καμιά ουσιώδη προσπάθεια απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Πολεμάτε για να έχουμε την ελευθερία του λόγου.Για να μπορείτε να εκφράζεστε ελεύθερα, να μιλάτε για όλα τα θέματα, να κριτικάρετε τους πάντες, ιδίως για τα πολιτικά πρόσωπα…Ναι δεν λέω σημαντικό κατόρθωμα οι αγώνες των προγόνων μας, που με το αίμα τους κατάφεραν και εναντιώθηκαν σε όλους αυτούς τους κυβερνώντες και απέσπασαν δικαιώματα τα οποία εμείς σήμερα εκμεταλλευόμαστε. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου κάποια ομάδα ανθρώπων, ειδικεύεται στο να δημοσιεύει διάφορα άρθρα για τους πολιτικούς μας κριτικάροντας τους, για τον τρόπο διαχείρισης, διοίκησης, κατάχρησης και εκμετάλλευσης. Σκοπός είναι να ενημερώσουν τις μάζες για το τι συμβαίνει πίσω από τις πόρτες τις βουλής και στα μυαλά των πολιτικών μας καθοδηγητών…

Όλοι, μάλλον, έχουμε καταλάβει τον ρόλο μας, ως είδος-άνθρωπος. Έτσι δεν είναι?

Να θυμίσω? Οκ.

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας, τις επιδιώξεις σας, τα θέλω σας, τις προσδοκίες σας … όλα όσα νομίζεται ότι αποτελούν την προσωπικότητα σας. Διαλογισμός και διάφορα άλλα είδη, ανατολίτικων μεθοδολογιών της ανεύρεσης του πραγματικού στόχου ως άνθρωποι είναι μια παραπλάνηση σ’ αυτό το θέμα. Όλα όσα κάνετε στην ζωή σας συγκλίνουν σε έναν και μοναδικό ρόλο, είτε το θέλετε είτε όχι, είναι ένας και μοναδικός, και είναι…

ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Δηλαδή, συμβάλουμε στην ανάπτυξη και δημιουργία του σύγχρονου πιο βελτιωμένου ανθρώπου, δοκιμάζοντας συνεχώς διαφορετικούς συνδυασμούς γονιδίων, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πιο πολύ συμβατό με το περιβάλλον γύρω μας.

Είμαστε ακόμα πρωτόγονοι

Wednesday, 01 September 2010
Published in Your World

Θα δούμε πόσο πολύ σημαντικό είναι να επιτευχθεί, στον ανθρώπινο νου, η ριζική επανάσταση. Η κρίση, είναι κρίση συνείδησης. Μια κρίση που δεν μπορεί πια, να αποδεχθεί τα παλιές νόρμες, τα παλιά πρότυπα, τις αρχαίες παραδόσεις. Και, λαμβάνοντας υπόψη αυτό που ο κόσμος είναι σήμερα, με όλα τα βάσανα, τις συγκρούσεις, καταστροφική βαρβαρότητα, την επιθετικότητα, και ούτω καθεξής … Ο άνθρωπος εξακολουθεί να είναι όπως ήταν. Εξακολουθεί να είναι ωμός, βίαιος, επιθετικός, άπληστος, ανταγωνιστικός. Και, αυτός έκτισε μια κοινωνία βάση αυτών των κατευθύνσεων.

J. Krishnamurti

Είναι μια παθολογία που χτυπάει μπορούμε να πούμε 100% πληθυσμού. Σε όλους τους τομείς. Αδυνατείτε να αποδεχτείτε τα πάντα. Ξεκινώντας από τον εαυτό σας καταλήγοντας σε μικροπράγματα της καθημερινότητας. Παρόλο αυτά καταφέρνετε να συμβιώνετε με όλους… αν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό συμβίωση. Εκτός αν θεωρήσουμε αυτήν την μετριότητα συμβίωση.

Δεν μπορείτε να δεχτείτε τους άλλους γι’ αυτό που είναι. Και ναι, πώς να τους δεχτεί κανείς, εφόσον δεν εμπίπτουν στα δικά σας προσωπικά κριτήρια αποδοχής, είτε είναι ομορφιά, είτε η δυνατότητα επικοινωνίας, είτε ο τρόπος έκφρασής τους ξεκινώντας από το σωματικό, φραστικό, μέχρι και  ρουχισμό ή οτιδήποτε άλλο…

PS. Αρχίζουμε από εδώ...

Δεν είσαι καλύτερος από μένα. Μπορεί να είσαι πολλά πράγματα και σε κάποια να υπερτερείς αριθμητικά, για παράδειγμα…είσαι 35% πιο χονδρός από μένα, 15% πιο έξυπνος, 47% ασχημότερος, 1% πιο γρήγορος και πάει λέγοντας… αλλά δεν είσαι καλύτερος από μένα. Ούτε εγώ είμαι… Αλλά αυτό δεν έχει σημασία.

Και για όσους νομίζουν ότι τους ειρωνεύομαι ή γελάω μαζί τους …είναι δικό σας πρόβλημα το τι πιστεύετε και δικαίωμά σας. Όπως και το δικό μου να θεωρώ αρκετούς ανθρώπους ηλίθιους. Αυτό όμως δεν αλλάζει τίποτα. Βέβαια μπορεί να αλλάξει πολλά πράγματα αν μάθετε να δέχεστε οποιεσδήποτε απόψεις και να μην τις απορρίπτετε με το παραμικρό, για παράδειγμα, όταν νιώθετε ότι προσβάλλεστε. Τέλος πάντων…

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας και ας δούμε τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία.

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo