PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

Το αδιέξοδο είναι η έξοδος

Tuesday, 23 September 2014
Published in My World

Ναι...μπορείς να φιλοσοφείς για την ζωή, την πολιτική, την κοινωνία, θρησκεία ή πνευματισμό, να αναλύεις και να βγάζεις νέες ιδέες...αλλά ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι δεν μπορείς να υπερβείς το οριοθετημένο πλαίσιο μέσα από το οποίο αντλείς τις πληροφορίες και από το οποίο πηγάζουν οι σκέψεις σου. Δεν εξελίσσεσαι, απλά αναλώνεσαι στα ίδια, λες το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις...τίποτα παραπάνω.

Απομυθοποίηση

Sunday, 23 October 2011
Published in My World

Ναι…η ζωή μας είναι πανέμορφη! Ζούμε ένα παραμύθι, που ο καθένας είναι  πρίγκιπας ή από σταχτοπούτα θέλει να φτάσει στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα… Η πλύση εγκεφάλου ξεκινάει από μικρή ηλικία και φτάνοντας σε ενηλικίωση σπάνια κάποιος καταφέρνει να απεγκλωβιστεί από τις φαντασιώσεις που τώρα έχουν γίνει ένα με τα πρότυπα του και τους στόχους του.

 

Όλοι θέλουν να γίνουν πλούσιοι με ότι συνεπάγεται αυτό και να απολαμβάνουν τους καρπούς της παραμυθένιας ζωής. Άλλοι δε, μην έχοντας όλα τα μέσα, περιορίζονται σε κάποια μικρότερα ποσοστά «ευτυχίας» και «ελευθερίας» που αντιστοιχούν σ’αυτούς αναλόγως του εισοδήματος ή των καταθέσεων που έχουν στην τράπεζα .

 

Όλοι όμως ανεξαιρέτως, έχουν αποβάλει την ανάγκη να δουν την πραγματικότητα κατάματα και με τα παραμύθια απονευρώνουν τον εγκέφαλό τους, μέσα στην αποχαύνωση που προσφέρεται ελεύθερα από όλα τα μέσα που απαρτίζει αυτόν τον πολιτισμένο πολιτισμό μας.

 

Κανείς δεν θέλει την απομυθοποίηση γιατί τον βγάζει έξω από μόνιμη πολύχρωμη νιρβάνα στον, ούτε ασπρόμαυρο δεν μπορείς πια να τον πεις, κόσμο της πραγματικότητας. Και οι μύθοι αυτοί έχουν διαβάθμιση, δεν είναι απαραίτητο να είναι πολύ σημαντικοί, κάποιους τους φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι, επηρεαζόμενοι από την γενική κατάσταση.

Όλη η κοινωνία μας, ο τρόπος που λειτουργεί και το πώς συμπεριφέροντε τα άτομα που την αποτελούν, μοιάζει με μια τεράστια θεατρική παράσταση. Στην κυριολεξία, ο καθένας έχει ασπαστεί έναν ιδανικό με τα κριτήρια του καθενός, ρόλο, σύμφωνα με την προσωπικότητά του και τις δυνατότητες.

Η προσωπικότητα του καθενός διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο και στην τριβή ανάμεσα στις προσωπικότητες των άλλων ανθρώπων μέσα στο κοντινό περιβάλλον. Μαθαίνεις το ρόλο σου, μαθαίνοντας και αντιγράφοντας τους ρόλους των γονιών σου, τον συγγενών και των φίλων. Είσαι τόσο στενά συνδεδεμένος με το γύρω περιβάλλον που δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια να καταλάβεις ότι συμμετέχεις, άθελά σου, σ’ αυτήν την τεραστίων διαστάσεων θεατρική παράσταση.

Περί ελευθερίας

Thursday, 14 October 2010
Published in My World

Θα πολεμούσατε για την ελευθερία σας? Ή ας βγάλουμε την έννοια του πολέμου, που προϋποθέτει σχεδόν πάντοτε θάνατο και να διαμορφώσουμε αλλιώς την πρόταση… Τι θα κάνατε για την ελευθερία σας? Αλλά και από την άλλη μεριά, πως ορίζεται η ελευθερία σας. Που αρχίζει και που σταματάει? Γιατί τελευταία δεν βλέπω και καμιά ουσιώδη προσπάθεια απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Πολεμάτε για να έχουμε την ελευθερία του λόγου.Για να μπορείτε να εκφράζεστε ελεύθερα, να μιλάτε για όλα τα θέματα, να κριτικάρετε τους πάντες, ιδίως για τα πολιτικά πρόσωπα…Ναι δεν λέω σημαντικό κατόρθωμα οι αγώνες των προγόνων μας, που με το αίμα τους κατάφεραν και εναντιώθηκαν σε όλους αυτούς τους κυβερνώντες και απέσπασαν δικαιώματα τα οποία εμείς σήμερα εκμεταλλευόμαστε. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου κάποια ομάδα ανθρώπων, ειδικεύεται στο να δημοσιεύει διάφορα άρθρα για τους πολιτικούς μας κριτικάροντας τους, για τον τρόπο διαχείρισης, διοίκησης, κατάχρησης και εκμετάλλευσης. Σκοπός είναι να ενημερώσουν τις μάζες για το τι συμβαίνει πίσω από τις πόρτες τις βουλής και στα μυαλά των πολιτικών μας καθοδηγητών…

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

Everybody Lies

Tuesday, 01 April 2014
Published in My World

Αφιερωμένο στην σημερινή μέρα των ηλιθίων και ηλιθίων ψεμάτων.

Για αρκετούς αυτή η γιορτή είναι επαγγελματική....

Αν και...αν αναρωτηθεί κανείς, θα καταλάβει ότι ακριβώς τα ψέματα μας κάνουν πολιτισμένους...αυτό απαιτούν οι κοινωνικοί μας κανόνες άλλωστε...όσο και τραγικό να ακούγεται αυτό....

Φιλοσοφία

Tuesday, 29 March 2011
Published in My World

Έχω να ομολογήσω ότι δεν είναι καθόλου φαν της σύγχρονης έννοιας της φιλοσοφίας. Και ενδεχομένως κάποια κοντινά μου πρόσωπα να διαφωνήσουν με μένα, κάτι που βρίσκω εντελώς φυσιολογικό από πολλές απόψεις, ακόμα και από εκείνες που κρύβονται πίσω από τις λέξεις των αγαπημένων τους φιλοσόφων, αλλά για μένα αυτή η διαφωνία είναι εποικοδομητική. Ως γνωστό, πάντα μαθαίνεις και συνήθως μαθαίνεις από την διαφορετικότητα, σύγκριση και σύγκρουση απόψεων, από κάτι νέο. Και η μάθηση είναι πάντα ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ, είναι σημαντικό αυτό, άσχετα αν κάποιοι δάσκαλοι ξεχνάνε το γεγονός ότι και με την άσκηση της διδασκαλίας βελτιώνονται, και δεν υπάρχει κορεσμός γνώσης.

 

 

Οι περισσότεροι γνώστες, δεν μπορώ να τους πω φιλοσόφους για τους δικούς μου λόγους, είναι υπερόπτες και ως γνωστό παρασυρόμενοι από την προσωπική αντίληψη του επιπέδου γνώσεων, πολλές φορές φτάνουν σε σημείο να καταρρίπτουν τις ίδιες αξίες που υπερασπίζονται. Εντάξει, ανθρώπινος παράγοντας. Λογικό είναι όταν προσβάλλεται το «είναι» σου να μπαίνει ο αυτόματος μηχανισμός αυτοσυντήρησης, αντίστοιχος του μηχανισμού επιβίωσης.

Σκάστε επιτέλους…

Wednesday, 10 November 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να φωνάζετε που δεν ακούτε τις σκέψεις σας. Πάνω στην οργή δεν μπορείτε να ελέγξετε τον εαυτό σας και τις πράξεις σας, ξεχάστε το.

Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ σας, τι χρειάζεται να γίνει ώστε να αλλάξουν οι ζωές σας προς το καλύτερο? Δεν είστε ειδήμωνες να γνωρίζετε τα πάντα, ούτε έχετε τις δυνατότητες να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Βάλτε το καλά στο κεφάλι σας. Και όχι οι προσωπικές επιδιώξεις δεν είναι αυτό που πρέπει να κυνηγάτε, αυτές μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Εκτός βέβαια αν συμβιβάζεστε με τις μετριώτητες. Αλλά όχι, εσείς τα θέλετε όλα! Και εδώ που τα λέμε έχετε απόλυτο δικαίωμα να τα θέλετε όλα.

Οι φίλοι μου και άλλα ζώα

Saturday, 11 December 2010
Published in My World

Ο τίτλος να μην σας προσβάλει (για να ξεκαθαρίζουμε), δεν έχει αυτό το σκοπό. Παρεμπιπτόντως τον δανείστηκα από ένα φίλο μου, και μου φαίνεται πως ταιριάζει πάρα πολύ σε πολλές περιπτώσεις.

Το ξέρω ότι σας αρέσει να τα προσαρμόζετε όλα πάντα σύμφωνα με το επίπεδο κατανόησης και της γνώσης σας + κέρδος είτε συναισθηματικό είτε υλικό είτε οτιδήποτε άλλο + τωρινή σας κατάσταση διαβίωσης + κοντινός κοινωνικός περίγυρος + κάποιες άλλες παραμέτρους που χαρακτηρίζουν την προσωπικότητά σας, όπως οι πεποιθήσεις σας τα πιστεύω σας.

Θεωρητικά είστε ο καθένας σας μια προσωπική θεότητα, στην οποία θέλετε να πιστεύουν οι άλλοι. Κάποιοι δε αρκετά «αχόρταγοι» δεν δέχονται να συνυπάρχουν με άλλες θεότητες και νομίζουν ότι όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από την δική τους τόσο ιδιαίτερη προσωπικότητα.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo