Το αδιέξοδο είναι η έξοδος

Tuesday, 23 September 2014
Published in My World

Ναι...μπορείς να φιλοσοφείς για την ζωή, την πολιτική, την κοινωνία, θρησκεία ή πνευματισμό, να αναλύεις και να βγάζεις νέες ιδέες...αλλά ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι δεν μπορείς να υπερβείς το οριοθετημένο πλαίσιο μέσα από το οποίο αντλείς τις πληροφορίες και από το οποίο πηγάζουν οι σκέψεις σου. Δεν εξελίσσεσαι, απλά αναλώνεσαι στα ίδια, λες το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις...τίποτα παραπάνω.

Untagιστρώσου

Thursday, 27 March 2014
Published in Your World

Βάλε ταμπέλα, κρέμασε την ετικέτα, το tag στον εαυτό σου, παίξε το παιχνιδάκι...ναι, πρέπει να ανήκεις σε κάποιο κύκλο πολιτικό - κοινωνικό ή ξέρω'γω τι άλλο. Όλοι το κάνουν, γιατί να μην το κάνεις και εσύ?

Αυτός ο αυτοπροσδιορισμός σε κάνει να αισθάνεσαι σημαντικός, αλλά στην ουσία ασπάζεσαι τις ιδεολογίες των άλλων, που βολεύουν την ικανοποίηση των εγωιστικών σου αναγκών και του γνωσιακού σου επιπέδου, λόγω της ανικανότητας ή μη-θέλησης να εξελιχθείς και να αντικρούσεις τις απόψεις σου από μόνος σου. Τώρα ο στόχος είναι άλλος – να αντικρούσεις τις απόψεις των άλλων που προσβάλλουν τα ιερά θεμέλια του κόσμου σου ο οποίος σχηματίζει αυτήν την χαρακτηριστική για έναν ηλίθιο προσωπικότητα.

PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

Ανταγωνισμός…

Tuesday, 25 January 2011
Published in Your World

Αυτή η αναμέτρηση δυνάμεων, εξυπνάδας, ηλιθιότητας είναι κουραστική. Ίσως όχι για εσάς που συμμετέχετε στους συνεχής διαγωνισμούς και το θεωρείτε παιχνίδι και φυσική πορεία, αλλά για μένα είναι.

 

 

 

Και όχι, δεν είμαι αδύναμος να επιλέγω να μην συμμετέχω στα παιχνίδια σας, με φόβο της ήττας, ούτε απαξιώ εσάς ως αντιπάλους μου, απλά από την μια πλευρά δεν με ενδιαφέρει αυτό και από την άλλη… εδώ παίζεται ένα άλλο παιχνίδι το οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί, διότι είναι τόσο πολύ απασχολημένος με το παιχνίδι και το έχει ενσωματώσει στην προσωπική του ζωή που έχει γίνει ανάγκη….εσφαλμένα μεν αλλά εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται αλλιώς…είναι πολλοί οι παίχτες ανταγωνιστές και το παιχνίδι δυστυχώς είναι ατομικό.

Ο απολογισμός 2010…

Friday, 31 December 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να γιορτάζετε, που ξεχνάτε την σημασία των γιορτών, όχι πως έχει καμιά σημασία αυτό ή οι γιορτές. Έτσι απλά να χαρούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας στην μιζέρια που είναι γύρω μας. Όχι, βέβαια, καλό είναι να χαιρόμαστε… ήμαστε όλοι γεμάτοι αισιοδοξία και θετικότητα… κυρίως στις περιόδους εορτών…

Και τι καταφέραμε φέτος? Σίγουρα τα πράγματα ως προς τον τρόπο διαβίωσής μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Συμβάλαμε όλοι μαζί στην διαιώνιση και συνέχιση των ίδιων καταστάσεων που κατά τ’ άλλα μας προβληματίζουν καθημερινώς. Κάναμε τίποτα θετικό? Όχι. Εκτός εάν το να βουλιάζουμε περισσότερο στο μοντέρνο σύστημα δουλείας είναι θετικό.

Κάνατε πολλά φέτος. Βγήκατε στους δρόμους με συνθήματα, απεργήσατε. Κάποιοι άλλοι έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων και έβαζαν φωτιές σε αυτοκίνητα και κτίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων, που μπορούν να χαρακτηριστούν παράπλευρες απώλειες. Καταλήγατε στην Βουλή να εκφράσετε την δυσαρέσκεια σας στον τρόπο διακυβέρνησης από τους πολιτικούς, τους οποίους εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε πριν ένα χρόνο και φέτος συμμετείχατε σ’ αυτό το υπέροχο «Φεστιβάλ Τσίρκου» δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι είστε πολίτες της φαντασιοπληξίας που ονομάζεται Δημοκρατία.

Ψυχοπαραλογία.

Friday, 24 February 2012
Published in My World

Έχει γίνει της μόδας, εδώ και πολύ καιρό βέβαια, να αποδίδουμε τις όποιες διακυμάνσεις στην συμπεριφορά και τις αντιδράσεις μας, σε ψυχολογικές παθήσεις. Η ψυχολογία σαν επάγγελμα ανθεί και τα ψυχοτροπικά φάρμακα υπάρχουν σε πιο ευρύ γκάμα, για κάθε είδους επονομαζόμενη ψυχο-πάθηση. Και ίσως το γεγονός αυτό, της «ποικιλίας» δηλαδή, ωθεί τους περισσότερους για κάθε αδυναμία κατανόησης της προσωπική ψυχοσύνθεσης να αυτοπροσδιορίζουν αυτήν σε κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, με τον τρόπο αυτό απαλλάσσοντας τους εαυτούς τους να αναλάβουν αυτοβούλως την εξήγηση της εκάστοτε ψυχολογικής αντίδρασης.

Ναι αντίδρασης. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Αντιδράμε μέσα στο κοινωνικό σύνολο, ή λόγω της απουσίας αυτού, παίρνοντας τα ερεθίσματα από τους ανθρώπους του γύρω κοινωνικού περιβάλλοντος. Είμαστε κοινωνικά ζώα. Όμως οι αντιδράσεις του καθενός ποικίλουν, και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Δεν χρειάζεται να φέρω παραδείγματα γι’ αυτό, νομίζω ότι είναι κατανοητό. Μεγαλώνοντας μαθαίναμε από τους γονείς μας, αντιγράφοντας τις αντιδράσεις τους και στην συνέχεια αποκτήσαμε τις δικές μας βλέποντας άλλους και σχηματίζοντας προσωπικές απόψεις σύμφωνα με τις δικές μας αντιλήψεις.

PS. Αρχίζουμε από εδώ...

Δεν είσαι καλύτερος από μένα. Μπορεί να είσαι πολλά πράγματα και σε κάποια να υπερτερείς αριθμητικά, για παράδειγμα…είσαι 35% πιο χονδρός από μένα, 15% πιο έξυπνος, 47% ασχημότερος, 1% πιο γρήγορος και πάει λέγοντας… αλλά δεν είσαι καλύτερος από μένα. Ούτε εγώ είμαι… Αλλά αυτό δεν έχει σημασία.

Και για όσους νομίζουν ότι τους ειρωνεύομαι ή γελάω μαζί τους …είναι δικό σας πρόβλημα το τι πιστεύετε και δικαίωμά σας. Όπως και το δικό μου να θεωρώ αρκετούς ανθρώπους ηλίθιους. Αυτό όμως δεν αλλάζει τίποτα. Βέβαια μπορεί να αλλάξει πολλά πράγματα αν μάθετε να δέχεστε οποιεσδήποτε απόψεις και να μην τις απορρίπτετε με το παραμικρό, για παράδειγμα, όταν νιώθετε ότι προσβάλλεστε. Τέλος πάντων…

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας και ας δούμε τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία.

Το ματς

Friday, 13 May 2011
Published in Your World

Τι εβδομάδα και αυτή. Όλο εντάσεις στο εσωτερικό. Πολλές αναμετρήσεις δυνάμενων μεταξύ των αντίπαλων ομάδων που δημιουργήθηκαν από μια ομάδα, στην ουσία διασπάστηκαν από την ομάδα αυτή.

 

Και ξεκινάμε…

 

Το έναν τον σκότωσαν για μια κάμερα: Για λεφτά λέγεται αυτό γιατί θα την πουλήσουν ώστε να μπορέσουν να φάνε μετά. Κατηγορήθηκαν οι μετανάστες για την πράξη αυτή. Και καθόλου περιέργως τα ΜΜΕ προέβαλαν το επεισόδιο αυτό δίνοντάς του τεράστια βαρύτητα, ρίχνοντας το βάρος στις δύο πλευρές… Μια μετανάστες-παράνομοι και μη, η άλλη στην αστυνομία που αδυνατεί να εκτελέσει το καθήκον της. Πολύ βολικό είναι να μιλάμε για ανικανότητα της μιας πλευράς ή την βαρβαρότητα της άλλης. Το αποτέλεσμα, όπως και ο αρχικός στόχος των ενδιαφερόμενων, ήταν και θα είναι η αποπροσανατολισμός του κοινού και ξύπνημα της εθνικής συνείδησης και εθνικισμού, με άλλα λόγια να εξαγριώσουν το πλήθος που τυχαίνει να είναι πολύ ευάλωτο, κάτω από υπάρχουσα δυσμενή κατάσταση που επικρατεί, και λόγω της άγνοιας τους και λόγω της ελλιπής ενημέρωσης από τα ίδια τα μέσα και και και….και να στραφεί ΟΛΗ η προσοχή της μάζας προς αντίθετη από την σωστή κατεύθυνση. Ποια είναι αυτή? Θα το πούμε πιο μετά.

Σφίξου κι’ άλλο!

Wednesday, 02 February 2011
Published in My World

Από την μία μεριά αποφεύγετε τον πόνο, την σκληρή δουλειά, κάθε προσπάθεια να κάνετε κάποια σωματική ή πνευματική άσκηση, γενικώς βαριέστε, είστε φυγόπονοι… Από την άλλη όμως… ?

 

Από την άλλη όμως, δεν σταματάτε να σφίγγεστε, είτε μιλάμε για εργασιακά  είτε για κοινωνικά είτε γενικά σε όλα τα θέματα… Και ποιο είναι το περίεργο? Προτιμάτε να σφίγγεστε όλη σας την ζωή, παρά να σφιχτείτε μια φορά και να τελειώσουν τα βάσανά σας μια και καλή και να χαλαρώσετε…

 

Δεν καταλάβατε? Καλώς... Για δείτε λοιπόν την ζωή σας. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις ανθρώπινες σχέσεις…

Ελπίδα πεθαίνει τελευταία

Friday, 18 September 2015
Published in Your World

Πως με εκνευρίζει αυτή η έκφραση, όπως και άλλες παρόμοιες εκφράσεις των στερεοτύπων της οπισθοδρομικής κοινωνίας ΜΑΣ! Και μιλώντας για εκφράσεις δεν αναφέρομαι μόνο σε λεκτικά quotations, κατάλοιπα των παλαιότερων εποχών, δύσκολων, όταν ο άνθρωπος δεν είχε ακόμα όλα αυτά τα υπέροχα εργαλεία επικοινωνίας που έχουμε και εμείς σήμερα, αλλά προτιμάμε να σπαταλάμε την ενέργεια που μεταφράζεται με τα bitesτων πληροφοριών που εισρέουν και βρωμίζουν το διαδίκτυο, αντί να…καταλαβαίνετε για τι πράμα μιλάω…(άλλη μια υπέροχη ιστορία…), αναφέρομαι και στις συμπεριφοριστικές εκφράσεις – εθελοδουλίας, εθελοτυφλίας, μόνιμης κατάστασης πνευματικής (όχι θρησκευτικού τύπου) ανεπάρκειας, εκδηλώσεις δειλίας της μάζας και άλλων πολλών που λίγο πολύ όλοι τις έχουν βιώσει ή αναγνωρίσει…

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo