Untagιστρώσου

Thursday, 27 March 2014
Published in Your World

Βάλε ταμπέλα, κρέμασε την ετικέτα, το tag στον εαυτό σου, παίξε το παιχνιδάκι...ναι, πρέπει να ανήκεις σε κάποιο κύκλο πολιτικό - κοινωνικό ή ξέρω'γω τι άλλο. Όλοι το κάνουν, γιατί να μην το κάνεις και εσύ?

Αυτός ο αυτοπροσδιορισμός σε κάνει να αισθάνεσαι σημαντικός, αλλά στην ουσία ασπάζεσαι τις ιδεολογίες των άλλων, που βολεύουν την ικανοποίηση των εγωιστικών σου αναγκών και του γνωσιακού σου επιπέδου, λόγω της ανικανότητας ή μη-θέλησης να εξελιχθείς και να αντικρούσεις τις απόψεις σου από μόνος σου. Τώρα ο στόχος είναι άλλος – να αντικρούσεις τις απόψεις των άλλων που προσβάλλουν τα ιερά θεμέλια του κόσμου σου ο οποίος σχηματίζει αυτήν την χαρακτηριστική για έναν ηλίθιο προσωπικότητα.

Περί ελευθερίας

Thursday, 14 October 2010
Published in My World

Θα πολεμούσατε για την ελευθερία σας? Ή ας βγάλουμε την έννοια του πολέμου, που προϋποθέτει σχεδόν πάντοτε θάνατο και να διαμορφώσουμε αλλιώς την πρόταση… Τι θα κάνατε για την ελευθερία σας? Αλλά και από την άλλη μεριά, πως ορίζεται η ελευθερία σας. Που αρχίζει και που σταματάει? Γιατί τελευταία δεν βλέπω και καμιά ουσιώδη προσπάθεια απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Πολεμάτε για να έχουμε την ελευθερία του λόγου.Για να μπορείτε να εκφράζεστε ελεύθερα, να μιλάτε για όλα τα θέματα, να κριτικάρετε τους πάντες, ιδίως για τα πολιτικά πρόσωπα…Ναι δεν λέω σημαντικό κατόρθωμα οι αγώνες των προγόνων μας, που με το αίμα τους κατάφεραν και εναντιώθηκαν σε όλους αυτούς τους κυβερνώντες και απέσπασαν δικαιώματα τα οποία εμείς σήμερα εκμεταλλευόμαστε. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου κάποια ομάδα ανθρώπων, ειδικεύεται στο να δημοσιεύει διάφορα άρθρα για τους πολιτικούς μας κριτικάροντας τους, για τον τρόπο διαχείρισης, διοίκησης, κατάχρησης και εκμετάλλευσης. Σκοπός είναι να ενημερώσουν τις μάζες για το τι συμβαίνει πίσω από τις πόρτες τις βουλής και στα μυαλά των πολιτικών μας καθοδηγητών…

Ανταγωνισμός…

Tuesday, 25 January 2011
Published in Your World

Αυτή η αναμέτρηση δυνάμεων, εξυπνάδας, ηλιθιότητας είναι κουραστική. Ίσως όχι για εσάς που συμμετέχετε στους συνεχής διαγωνισμούς και το θεωρείτε παιχνίδι και φυσική πορεία, αλλά για μένα είναι.

 

 

 

Και όχι, δεν είμαι αδύναμος να επιλέγω να μην συμμετέχω στα παιχνίδια σας, με φόβο της ήττας, ούτε απαξιώ εσάς ως αντιπάλους μου, απλά από την μια πλευρά δεν με ενδιαφέρει αυτό και από την άλλη… εδώ παίζεται ένα άλλο παιχνίδι το οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί, διότι είναι τόσο πολύ απασχολημένος με το παιχνίδι και το έχει ενσωματώσει στην προσωπική του ζωή που έχει γίνει ανάγκη….εσφαλμένα μεν αλλά εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται αλλιώς…είναι πολλοί οι παίχτες ανταγωνιστές και το παιχνίδι δυστυχώς είναι ατομικό.

Απολογισμός 2013

Thursday, 09 January 2014
Published in My World

Καιρό σκεφτόμουν να γράψω τον καθιερωμένο απολογισμό της χρονιάς… λίγοι θα το διαβάσουν, λίγοι θα συμμεριστούν την άποψή μου και σχεδόν κανένας δεν θα κάνει τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση… Και να γράφω τα ίδια κάθε χρόνο καταντάει βαρετό και μη αποδοτικό…σαν ψυχοθεραπεία για να τα βγάλω όλα έξω από το μυαλό μου που έχει μαζευτεί και πιέζει… ούτε θέλω να νιώθω ο γαμάτος μπλόγκερ που με τον γραπτό του λόγο θα «ξυπνήσει» τις μάζες…παπαριές…και όποιος το κάνει ή νομίζει ότι το κάνει, ζει σε μια ψευδαίσθηση. Ο γραπτός λόγος δεν μένει, τα βιβλία καίγονται και τα ψηφιακά αρχεία καταστρέφονται, μόνο η πληροφορία, σκέψη και η γνώση μπορεί να μεταδοθεί μέσω των μυαλών των άλλων ανθρώπων που κατά κάποιο τρόπο καταλαβαίνουν…

Σχηματίζεται εντύπωση ότι σας αρέσει αυτοί που ζείτε. Το ξέρουμε και εγώ και εσείς ότι αυτό είναι ψέμα. Δεν σας αρέσει αλλά το τρώτε, γιατί (θα έλεγε κανείς) δεν έχετε άλλη επιλογή. Υπό άλλες περιπτώσεις, όπου σας παίρνει δηλαδή, θα αντιδρούσατε και θα γινόταν της πουτάνας (μάλλον η πουτάνα ξέρει καλύτερα από σας) και ίσως και να δικαιωνόσασταν…αλλά εδώ στο παγκόσμιο μπουρδέλο νιώθετε αδύναμοι. Σας καταλαβαίνω…

Τι είχαμε αυτή τη χρονιά? Α ναι, τους χρυσαυγίτες, τους θαυμαστές του ναζισμού ή του φασισμού…οι έννοιες μπορεί να διαφέρουν και να δίνουν το πάτημα σε κάποιον να αρνείται το πρώτο ή το δεύτερο, αλλά η ουσία παραμένει. Τελοσπάντων, δεν θα μπω σε διαδικασία να εξηγώ το συνειρμό των σκέψεών μου. Ένας αρκετά ελεύθερος από ιδεολογικά σκουπίδια άνθρωπος, θα μπορέσει να βγάλει το δικό του συμπέρασμα, ένα γενικό…για την συμπεριφορά του ατόμου σε μια κοινωνία, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες πίεσης πάνω στην σχηματισμένη προσωπικότητά του. Δεν είναι δύσκολο και αν είναι δεν πειράζει, λίγη εξάσκηση για τα εγκεφαλικά του κύτταρα δεν θα επιφέρει ηλεκτροπληξία.

Τι άλλο? Α ναι! Ακόμα οι ίδιοι μαλάκες κυβερνάνε. Τι πρωτότυπο?! Οι ελπίδες ολόκληρου λαού στα χέρια αυτών των …. δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη…. Που εξυπηρετούν τις ελπίδες των άλλων ακατονόμαστων €παϊστών τραπεζικών, «κώλος και βρακί» φίλων τους. Κάπου εδώ πάσχετε, νομίζω, από την λανθασμένη κρίση και κατανόηση. Επιλέγετε τους ίδιους κάθε φορά και μετά γκρινιάζετε για τα ίδια κάθε φορά. Τι μαλακία είναι αυτή?! Θα μου το εξηγήσει κανένας? Ή σας αρέσει αυτός ο αγωνιστικός τρόπος ζωής του «ΠουΤσέ Και Βάρα»? Επαναστάτες του κώλου, που όταν δεν υπάρχει λόγος επανάστασης μάλλον δεν υπάρχει και ο λόγος ύπαρξής σας και σας ενοχλεί αυτό το γεγονός…σας προσφέρει το νόημα στην ζωή σας… Ε?!

Συμπέρασμα της χρονιάς (γιατί βαριέμαι αφάνταστα να περιγράφω τα γεγονότα): τα κοινωνικά ζώα είναι σαν βακτηρίδια, σαν ιοί, προσαρμόζονται σε κάθε «αντιβίωση» (όλες οι πολιτικές αποφάσεις ήταν ενάντια στην ζωή σας, στην ευημερία και στην ποιότητά της) και συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο…το οποίο είναι: η πλήρη καταστροφή του «οργανισμού»-περιβάλλοντος (κοινωνικού στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και οικολογικού σε πιο μεγάλη κλίμακα) μέχρι που δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο να φάνε και εν τέλη θα φάνε και ο ένας τον άλλον στην προσπάθεια να επιβιώσουν… και στο τέλος ο θάνατος όλων… σαπίλα.

Δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ τελικά από τα μικρά μας αδέρφια τους ιούς.

ΣΕΞ

Friday, 29 November 2013
Published in Your World

Είναι πολλοί αυτοί που αναρωτιούνται για το νόημα της ζωής, αγνοώντας το πιο αυτονόητο νόημα όλων των ζωντανών οργανισμών…αναπαραγωγή ή με άλλα λόγια ΣΕΞ.

Το πιο αυτονόητο και ό,τι πιο φυσιολογικό στον κόσμο όλον είναι το σεξ. Το κάνουν όλοι. Οι άνθρωποι, τα ζώα, τα δέντρα, οι μικροοργανισμοί… ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως. Εκτός βέβαια από τους αντιπροσώπους της πίστεως! ;) Για τους οποίους ακόμα και ο αυνανισμός είναι αμαρτία… Ρε γαμώτο! Το πρώτο πράγμα που πιάνει στα χέρια του ένας άνδρας είναι η πούτσα του… ωχ συγγνώμη για τους τρόπους μου και για τις επιπτώσεις στις υπερευαίσθητες συνειδήσεις σας… έπρεπε να πω πέος… Και για να μην διαμαρτυρηθούν οι γυναίκες, η κλειτορίδα είναι αντίστοιχη απόφυση, η οποία μπαίνει πολύ σύντομα στο στόχαστρο των περίεργων και «εξερευνητικών» σκέψεων των νεανικών μυαλών….

 

Στο θέμα μας…

24,7,52,12,365

Friday, 20 August 2010
Published in Alternative Reality

Άλλη μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας: ο χρόνος.

 

Καταρχάς ποιος είπε ότι το 0 (μηδέν) είναι εκεί που το βάλανε κάποιοι πριν από 2010 χρόνια? Συμβολικό θα πει κανείς, μιας και όλα περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό το «ιδανικό» μηδέν. Πριν πηγαίναμε ανάποδα? Δηλαδή στην αρχαιότητα μετράγαμε τον χρόνο ανάποδα, έχοντας ορίσει το 0 κάπου συγκεκριμένα στο μέλλον? Μόλις δηλαδή χτύπησε το ηλιακό ρολόι στις 12 το βράδυ και μεταφερθήκαμε στον νέο αιώνα? Φανταστείτε την σύγχυση των επιστημόνων τότε, όπως όταν στην δική μας εποχή όταν πήγαμε από το 1999 στο 2000, αλλά σε χειρότερη μορφή.

Γουστάρεις να βγεις την Παρασκευή στα σκυλάδικα στην παραλιακή…να πετάς στον τραγουδιστή ή τραγουδίστρια που δεν ξέρει ούτε να τραγουδάει και πολύ περισσότερο να γράφει μουσική, λουλούδια και να σπας πιάτα στην πίστα. Οι λουλουδούδες, επάγγελμα και αυτό, να σου φέρνουν δίσκους με αποκεφαλισμένα λουλούδια και εσύ κουνώντας τα χαρτονομίσματα μπροστά στην μούρη των δήθεν φίλων σου, που σε ξεχέζουν πίσω από την πλάτη σου και σου εύχονται ότι χειρότερο, και της γκομεντίτσας που βρήκε τον σωτήρα της, περηφανεύεσαι το πόσο γαμάτος και γενναιόδωρος είσαι.

Αγαπητά μου παράσιτα

Tuesday, 17 August 2010
Published in My World

Τις εκφράσεις “έτσι είναι η ζωή” ή “τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα” και παρόμοιες να τα πείτε αλλού! Αυτή η ηττοπάθεια, που πάσχει σχεδόν 100% πληθυσμού, έχει μπει τόσο καλά στο μυαλό του καθενός, που πλέον θεωρείται αποδεκτή και αυτονόητη. Όλες οι καταστάσεις δεν εξηγούνται επιστημονικά? Στην συγκεκριμένη περίπτωση από μια τόσο δύσκολη επιστήμη όπως η ψυχολογία. Για ρωτήστε τον ψυχολόγο σας σχετικά μ’ αυτή την πάθηση. Θα ήθελα να ακούσετε την άποψή του και να την εμπεδώσετε.

Ο απολογισμός 2010…

Friday, 31 December 2010
Published in My World

Σας αρέσει τόσο πολύ να γιορτάζετε, που ξεχνάτε την σημασία των γιορτών, όχι πως έχει καμιά σημασία αυτό ή οι γιορτές. Έτσι απλά να χαρούμε, να κλείσουμε τα μάτια μας στην μιζέρια που είναι γύρω μας. Όχι, βέβαια, καλό είναι να χαιρόμαστε… ήμαστε όλοι γεμάτοι αισιοδοξία και θετικότητα… κυρίως στις περιόδους εορτών…

Και τι καταφέραμε φέτος? Σίγουρα τα πράγματα ως προς τον τρόπο διαβίωσής μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Συμβάλαμε όλοι μαζί στην διαιώνιση και συνέχιση των ίδιων καταστάσεων που κατά τ’ άλλα μας προβληματίζουν καθημερινώς. Κάναμε τίποτα θετικό? Όχι. Εκτός εάν το να βουλιάζουμε περισσότερο στο μοντέρνο σύστημα δουλείας είναι θετικό.

Κάνατε πολλά φέτος. Βγήκατε στους δρόμους με συνθήματα, απεργήσατε. Κάποιοι άλλοι έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων και έβαζαν φωτιές σε αυτοκίνητα και κτίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων ανθρώπων, που μπορούν να χαρακτηριστούν παράπλευρες απώλειες. Καταλήγατε στην Βουλή να εκφράσετε την δυσαρέσκεια σας στον τρόπο διακυβέρνησης από τους πολιτικούς, τους οποίους εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε πριν ένα χρόνο και φέτος συμμετείχατε σ’ αυτό το υπέροχο «Φεστιβάλ Τσίρκου» δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι είστε πολίτες της φαντασιοπληξίας που ονομάζεται Δημοκρατία.

...και τώρα?

Tuesday, 04 June 2013
Published in My World

Δεν είναι ότι κουράζεσαι κάποια στιγμή με όλη αυτή την ανθρωπότητα, που συνεχώς προσαρμόζει προς τα κάτω τον δείκτη της μετριότητας που αλλιώς μπορείς να το ονομάσεις επιτρεπτό όριο διαβίωσης… Όντας ολίγον επαναστατικό μυαλό, όχι του καναπέ – όπως σε ονομάζουν εάν δεν μετέχεις σε πορείες και άλλου είδους «επιτρεπόμενη μορφή έκφρασης δυσανασχέτησης προς την πολιτική εξουσία», αλλά εναλλακτικής μορφής αγώνα, κάτι που εσύ ο ίδιος θεωρείς (και όχι πιστεύεις) ότι θα αποδώσει έστω μακροχρόνια κάποιους καρπούς… Έχοντας δοκιμάσει τα πάντα, σύμφωνα με τις δυνατότητές σου, φτάνεις σε σημείο κορεσμού, όπου καμία μέθοδος δεν μοιάζει αποτελεσματική και το βήμα που κάποτε έκανες μπροστά χτύπησε σε αδιέξοδο ή απροσπέραστη αδυναμία του ανθρώπου να εναντιωθεί σ’ αυτό που υποβαθμίζει την αξιοπρέπειά του…χαμένη υπόθεση… Αναγκαστικά κάνεις πίσω, για να μην πέσεις…

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo