Είναι μια παθολογία που χτυπάει μπορούμε να πούμε 100% πληθυσμού. Σε όλους τους τομείς. Αδυνατείτε να αποδεχτείτε τα πάντα. Ξεκινώντας από τον εαυτό σας καταλήγοντας σε μικροπράγματα της καθημερινότητας. Παρόλο αυτά καταφέρνετε να συμβιώνετε με όλους… αν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό συμβίωση. Εκτός αν θεωρήσουμε αυτήν την μετριότητα συμβίωση.

Δεν μπορείτε να δεχτείτε τους άλλους γι’ αυτό που είναι. Και ναι, πώς να τους δεχτεί κανείς, εφόσον δεν εμπίπτουν στα δικά σας προσωπικά κριτήρια αποδοχής, είτε είναι ομορφιά, είτε η δυνατότητα επικοινωνίας, είτε ο τρόπος έκφρασής τους ξεκινώντας από το σωματικό, φραστικό, μέχρι και  ρουχισμό ή οτιδήποτε άλλο…

PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

Ελπίδα πεθαίνει τελευταία

Friday, 18 September 2015
Published in Your World

Πως με εκνευρίζει αυτή η έκφραση, όπως και άλλες παρόμοιες εκφράσεις των στερεοτύπων της οπισθοδρομικής κοινωνίας ΜΑΣ! Και μιλώντας για εκφράσεις δεν αναφέρομαι μόνο σε λεκτικά quotations, κατάλοιπα των παλαιότερων εποχών, δύσκολων, όταν ο άνθρωπος δεν είχε ακόμα όλα αυτά τα υπέροχα εργαλεία επικοινωνίας που έχουμε και εμείς σήμερα, αλλά προτιμάμε να σπαταλάμε την ενέργεια που μεταφράζεται με τα bitesτων πληροφοριών που εισρέουν και βρωμίζουν το διαδίκτυο, αντί να…καταλαβαίνετε για τι πράμα μιλάω…(άλλη μια υπέροχη ιστορία…), αναφέρομαι και στις συμπεριφοριστικές εκφράσεις – εθελοδουλίας, εθελοτυφλίας, μόνιμης κατάστασης πνευματικής (όχι θρησκευτικού τύπου) ανεπάρκειας, εκδηλώσεις δειλίας της μάζας και άλλων πολλών που λίγο πολύ όλοι τις έχουν βιώσει ή αναγνωρίσει…

Είμαστε όλοι προϊόντα (παράγωγα) του κοινωνικού περιβάλλοντος. Με άλλα λόγια μπορεί να πει κανείς ότι είμαστε η αντανάκλαση του κόσμου στον οποίον ζούμε, ζούσαμε πριν, γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Ο καθένας από εμάς είναι καθρέπτης της κοινωνίας.

Η συμπεριφορά σου, αυτό δηλαδή που σε ορίζει ως προσωπικότητα, είναι αποτέλεσμα μακρόχρονης τριβής μέσω της αλληλεπίδρασης σου με το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκεσαι. Κοινωνικό περιβάλλον είναι και το στενό οικογενειακό, σχολικό, εργασιακό, φιλικό και λόγω της επέκτασης της επικοινωνίας, χάρη στο διαδίκτυο, και παγκόσμιο (ως ένα βαθμό).

Likeομανία

Monday, 06 May 2013
Published in Your World

Καινούργια ψυχολογική πάθηση αναπτύσσεται στους "έγκλειστους" του facebook ως συνέπεια παρατεταμένης χρήσης των κοινωνικών δικτύων και ειδικά του συγκεκριμένου. Η βάση της οποίας κρύβεται στην ανθρώπινη αδυναμία για προσοχή που ενδεχομένως να ενισχύεται με την ευκολία της "εικονικής φιλίας" που υπερισχύει του πραγματικού κόσμου.

Γουστάρεις να βγεις την Παρασκευή στα σκυλάδικα στην παραλιακή…να πετάς στον τραγουδιστή ή τραγουδίστρια που δεν ξέρει ούτε να τραγουδάει και πολύ περισσότερο να γράφει μουσική, λουλούδια και να σπας πιάτα στην πίστα. Οι λουλουδούδες, επάγγελμα και αυτό, να σου φέρνουν δίσκους με αποκεφαλισμένα λουλούδια και εσύ κουνώντας τα χαρτονομίσματα μπροστά στην μούρη των δήθεν φίλων σου, που σε ξεχέζουν πίσω από την πλάτη σου και σου εύχονται ότι χειρότερο, και της γκομεντίτσας που βρήκε τον σωτήρα της, περηφανεύεσαι το πόσο γαμάτος και γενναιόδωρος είσαι.

Απομυθοποίηση

Sunday, 23 October 2011
Published in My World

Ναι…η ζωή μας είναι πανέμορφη! Ζούμε ένα παραμύθι, που ο καθένας είναι  πρίγκιπας ή από σταχτοπούτα θέλει να φτάσει στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα… Η πλύση εγκεφάλου ξεκινάει από μικρή ηλικία και φτάνοντας σε ενηλικίωση σπάνια κάποιος καταφέρνει να απεγκλωβιστεί από τις φαντασιώσεις που τώρα έχουν γίνει ένα με τα πρότυπα του και τους στόχους του.

 

Όλοι θέλουν να γίνουν πλούσιοι με ότι συνεπάγεται αυτό και να απολαμβάνουν τους καρπούς της παραμυθένιας ζωής. Άλλοι δε, μην έχοντας όλα τα μέσα, περιορίζονται σε κάποια μικρότερα ποσοστά «ευτυχίας» και «ελευθερίας» που αντιστοιχούν σ’αυτούς αναλόγως του εισοδήματος ή των καταθέσεων που έχουν στην τράπεζα .

 

Όλοι όμως ανεξαιρέτως, έχουν αποβάλει την ανάγκη να δουν την πραγματικότητα κατάματα και με τα παραμύθια απονευρώνουν τον εγκέφαλό τους, μέσα στην αποχαύνωση που προσφέρεται ελεύθερα από όλα τα μέσα που απαρτίζει αυτόν τον πολιτισμένο πολιτισμό μας.

 

Κανείς δεν θέλει την απομυθοποίηση γιατί τον βγάζει έξω από μόνιμη πολύχρωμη νιρβάνα στον, ούτε ασπρόμαυρο δεν μπορείς πια να τον πεις, κόσμο της πραγματικότητας. Και οι μύθοι αυτοί έχουν διαβάθμιση, δεν είναι απαραίτητο να είναι πολύ σημαντικοί, κάποιους τους φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι, επηρεαζόμενοι από την γενική κατάσταση.

Και ποιος σας είπε ότι αυτό που ζείτε είναι ζωή?! Ποιος σας είπε ότι όλα στην ζωή σας, πρέπει να ακολουθούν μια καθορισμένη γραμμή?!

Untagιστρώσου

Thursday, 27 March 2014
Published in Your World

Βάλε ταμπέλα, κρέμασε την ετικέτα, το tag στον εαυτό σου, παίξε το παιχνιδάκι...ναι, πρέπει να ανήκεις σε κάποιο κύκλο πολιτικό - κοινωνικό ή ξέρω'γω τι άλλο. Όλοι το κάνουν, γιατί να μην το κάνεις και εσύ?

Αυτός ο αυτοπροσδιορισμός σε κάνει να αισθάνεσαι σημαντικός, αλλά στην ουσία ασπάζεσαι τις ιδεολογίες των άλλων, που βολεύουν την ικανοποίηση των εγωιστικών σου αναγκών και του γνωσιακού σου επιπέδου, λόγω της ανικανότητας ή μη-θέλησης να εξελιχθείς και να αντικρούσεις τις απόψεις σου από μόνος σου. Τώρα ο στόχος είναι άλλος – να αντικρούσεις τις απόψεις των άλλων που προσβάλλουν τα ιερά θεμέλια του κόσμου σου ο οποίος σχηματίζει αυτήν την χαρακτηριστική για έναν ηλίθιο προσωπικότητα.

Κανόνες!

Tuesday, 03 August 2010
Published in My World

Ακολουθούν κάποιοι νέοι κανόνες. Διαβάστε προσεκτικά και δώστε την απαραίτητη σημασία

Κανονας Ν1.
Όταν χρησιμοποιείτε τις καθημερινές εκφράσεις τύπου “καλημέρα”, “τι κανεις” να είστε έτοιμοι να δεχτείτε και τις συνέπειες. Προσεξτε τι ευχεστε (πχ καλημέρα), γιατι το καλο ειναι υποκειμενικη εννοια και το καλο του ενος δεν συμπιπτει με το καλο το δικο σας και μπορειτε να βρεθειτε σε μια δυσαρεστη θεση σκεπτομενοι να μην το ευχοσασταν. Προσέξτε τι ρωτάτε (πχ τι κάνεις) γιατί μπορείτε να πάρετε μια απάντηση τύπου “τι σε νοιάζει” ή και χειρότερη.

(Δεν δίνετε σημασιά στο τι λέτε. Χρησιμοποιείτε τις εκφράσεις άσκοπα, χωρίς κάποιο ουσιαστικό νόημα και δεν εννοείτε ποτέ αυτό πο λέτε. )

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo