Take you psycho-happy-pill and fuck off!

Sunday, 20 February 2011
Published in My World

Το πως εγώ βλέπω και αντιμετωπίζω τον κόσμο δεν έχει καμιά σημασία για κανέναν. Όχι πως αποποιούμαι των ευθυνών να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου. Καμία σχέση. Περνάω τον εαυτό μου από την κριτική μου καθημερινώς και εκλαμβάνω κάθε εξωγενής παρέμβαση, χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς να εξυψώνω τον εαυτό μου πιο πάνω από άλλους – κάτι που δεν έχει νόημα. Όχι μόνο από την εγωιστικής απόψεως, αλλά πραγματικά δεν έχει κανένα νόημα. Δεν αλλάζει κάτι ώστε να πετύχω κάτι μ’ αυτήν την συμπεριφορά μου. Είμαι καλά έτσι όπως είμαι χωρίς να προσποιούμαι κάτι το οποίο δεν είμαι ή και θα μπορούσα να είμαι …αλλά γιατί να πιέζομαι? Γιατί να μπαίνω σε μια πιεστική κατάσταση, τύπου μην κλάσω στο λεωφορείο να με καταλάβουν όλοι… Όχι πως θα το κάνω, δεν θέλω να μοιραστώ τον «εσωτερικό μου κόσμο» με άλλους χαχαχα…

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

Είναι μια παθολογία που χτυπάει μπορούμε να πούμε 100% πληθυσμού. Σε όλους τους τομείς. Αδυνατείτε να αποδεχτείτε τα πάντα. Ξεκινώντας από τον εαυτό σας καταλήγοντας σε μικροπράγματα της καθημερινότητας. Παρόλο αυτά καταφέρνετε να συμβιώνετε με όλους… αν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό συμβίωση. Εκτός αν θεωρήσουμε αυτήν την μετριότητα συμβίωση.

Δεν μπορείτε να δεχτείτε τους άλλους γι’ αυτό που είναι. Και ναι, πώς να τους δεχτεί κανείς, εφόσον δεν εμπίπτουν στα δικά σας προσωπικά κριτήρια αποδοχής, είτε είναι ομορφιά, είτε η δυνατότητα επικοινωνίας, είτε ο τρόπος έκφρασής τους ξεκινώντας από το σωματικό, φραστικό, μέχρι και  ρουχισμό ή οτιδήποτε άλλο…

Ψυχοπαραλογία.

Friday, 24 February 2012
Published in My World

Έχει γίνει της μόδας, εδώ και πολύ καιρό βέβαια, να αποδίδουμε τις όποιες διακυμάνσεις στην συμπεριφορά και τις αντιδράσεις μας, σε ψυχολογικές παθήσεις. Η ψυχολογία σαν επάγγελμα ανθεί και τα ψυχοτροπικά φάρμακα υπάρχουν σε πιο ευρύ γκάμα, για κάθε είδους επονομαζόμενη ψυχο-πάθηση. Και ίσως το γεγονός αυτό, της «ποικιλίας» δηλαδή, ωθεί τους περισσότερους για κάθε αδυναμία κατανόησης της προσωπική ψυχοσύνθεσης να αυτοπροσδιορίζουν αυτήν σε κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, με τον τρόπο αυτό απαλλάσσοντας τους εαυτούς τους να αναλάβουν αυτοβούλως την εξήγηση της εκάστοτε ψυχολογικής αντίδρασης.

Ναι αντίδρασης. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Αντιδράμε μέσα στο κοινωνικό σύνολο, ή λόγω της απουσίας αυτού, παίρνοντας τα ερεθίσματα από τους ανθρώπους του γύρω κοινωνικού περιβάλλοντος. Είμαστε κοινωνικά ζώα. Όμως οι αντιδράσεις του καθενός ποικίλουν, και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Δεν χρειάζεται να φέρω παραδείγματα γι’ αυτό, νομίζω ότι είναι κατανοητό. Μεγαλώνοντας μαθαίναμε από τους γονείς μας, αντιγράφοντας τις αντιδράσεις τους και στην συνέχεια αποκτήσαμε τις δικές μας βλέποντας άλλους και σχηματίζοντας προσωπικές απόψεις σύμφωνα με τις δικές μας αντιλήψεις.

Το αδιέξοδο είναι η έξοδος

Tuesday, 23 September 2014
Published in My World

Ναι...μπορείς να φιλοσοφείς για την ζωή, την πολιτική, την κοινωνία, θρησκεία ή πνευματισμό, να αναλύεις και να βγάζεις νέες ιδέες...αλλά ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι δεν μπορείς να υπερβείς το οριοθετημένο πλαίσιο μέσα από το οποίο αντλείς τις πληροφορίες και από το οποίο πηγάζουν οι σκέψεις σου. Δεν εξελίσσεσαι, απλά αναλώνεσαι στα ίδια, λες το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις...τίποτα παραπάνω.

Συμπεριφορά είναι αντίδραση στα ερεθίσματα που σου προκαλεί το περιβάλλον και οι αντιδράσεις είναι επίκτητες από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα, μέσω αντιγραφής και προσωπικών "πειραματισμών". Αλλάζοντας το περιβάλλον προκαλείς αυτόματες αλλαγές στην συμπεριφορά του ατόμου. Ο άνθρωπος αναπόφευκτα προσαρμόζεται σε νέα δεδομένα. Οπότε η ζήλια, το μίσος, η έχθρα, η κακία και άλλες αρνητικές συμπεριφορές που κακώς θεωρούνται ανθρώπινη φύση, είναι αντιμετωπίσιμες. Όμως, όχι στο σημερινό περιβάλλον (κοινωνικό και φυσικό).

Γι' αυτό και οι ψυχολόγοι καλό θα ήταν να εστιάσουν τις προσπάθειες τους όχι στην προσαρμογή του ατόμου, που έχει ανάγκη, στο αρρωστημένο κοινωνικό περιβάλλον, λόγω του οποίου το άτομο ζήτησε βοήθεια, αλλά στην αλλαγή του ίδιου περιβάλλοντος. Αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο από τους ίδιους αλλά μόνο σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, που έχουν άμεση σχέση με την διαμόρφωση του χαρακτήρα και προσωπικότητας του ατόμου.

Παράδοξο

Wednesday, 04 January 2012
Published in My World

Από την wikipedia:Παράδοξο γενικά χαρακτηρίζεται οτιδήποτε που αντιβαίνει στη κοινή αντίληψη, ή κάτι που συμβαίνει και θεωρείται απίστευτο.

Τίποτα δεν σας αγγίζει τόσο όσο οι λέξεις ή χαρακτηρισμοί που κάποιοι άλλοι σας απευθύνουν.

Είναι ένα παράδοξο… Ναι μεν η διανοητική σας εξέλιξη, σας επιτρέπει να θεωρήστε ανώτεροι των προγόνων μας, σε ότι αφορά στην τεχνολογική και επιστημονική πρόοδο και τις γνώσεις που αποκομίσαμε κατά την εξελικτική μας πορεία… Όμως στην πραγματικότητα η δυνατότητα να εκλογικεύετε τις καταστάσεις για τους περισσότερους μοιάζει να είναι εντελώς άγνωστη διαδικασία.

Καταρχάς η χρήση της τεχνολογίας δεν μας καθιστά ειδήμονες. Εμείς απλά χρησιμοποιούμε το ένα ή το άλλο τεχνολογικό επίτευγμα – έργο επιστημόνων πολλών γενεών – μιας και η γνώση δεν αποκτάται απλά αλλά μεταδίδεται και εξελίσσεται. Το ίδιο ισχύει και στην κοινωνική μηχανική, δηλαδή στην κατανόηση των κοινωνικών δομών, των θεσμών, εθίμων και άλλων κοινωνικών σταθερών που καθορίζουν τις εκάστοτε κοινωνικές ομάδες που διαμορφώθηκαν μέσα στον χρόνο, παράλληλα με την όποια πρόοδο στην επιστήμη και τεχνολογία. Ούτως ή άλλως αυτές οι έννοιες είναι στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους και αυτονόητα συνυπάρχουν και αλληλεπιδράνε. (Είναι όμως ένα άλλο τεράστιο κεφάλαιο που ίσως αξίζει να ειπωθεί…αλλά άλλη φορά)

Πάμε στο θέμα…

Απολογισμός 2013

Thursday, 09 January 2014
Published in My World

Καιρό σκεφτόμουν να γράψω τον καθιερωμένο απολογισμό της χρονιάς… λίγοι θα το διαβάσουν, λίγοι θα συμμεριστούν την άποψή μου και σχεδόν κανένας δεν θα κάνει τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση… Και να γράφω τα ίδια κάθε χρόνο καταντάει βαρετό και μη αποδοτικό…σαν ψυχοθεραπεία για να τα βγάλω όλα έξω από το μυαλό μου που έχει μαζευτεί και πιέζει… ούτε θέλω να νιώθω ο γαμάτος μπλόγκερ που με τον γραπτό του λόγο θα «ξυπνήσει» τις μάζες…παπαριές…και όποιος το κάνει ή νομίζει ότι το κάνει, ζει σε μια ψευδαίσθηση. Ο γραπτός λόγος δεν μένει, τα βιβλία καίγονται και τα ψηφιακά αρχεία καταστρέφονται, μόνο η πληροφορία, σκέψη και η γνώση μπορεί να μεταδοθεί μέσω των μυαλών των άλλων ανθρώπων που κατά κάποιο τρόπο καταλαβαίνουν…

Σχηματίζεται εντύπωση ότι σας αρέσει αυτοί που ζείτε. Το ξέρουμε και εγώ και εσείς ότι αυτό είναι ψέμα. Δεν σας αρέσει αλλά το τρώτε, γιατί (θα έλεγε κανείς) δεν έχετε άλλη επιλογή. Υπό άλλες περιπτώσεις, όπου σας παίρνει δηλαδή, θα αντιδρούσατε και θα γινόταν της πουτάνας (μάλλον η πουτάνα ξέρει καλύτερα από σας) και ίσως και να δικαιωνόσασταν…αλλά εδώ στο παγκόσμιο μπουρδέλο νιώθετε αδύναμοι. Σας καταλαβαίνω…

Τι είχαμε αυτή τη χρονιά? Α ναι, τους χρυσαυγίτες, τους θαυμαστές του ναζισμού ή του φασισμού…οι έννοιες μπορεί να διαφέρουν και να δίνουν το πάτημα σε κάποιον να αρνείται το πρώτο ή το δεύτερο, αλλά η ουσία παραμένει. Τελοσπάντων, δεν θα μπω σε διαδικασία να εξηγώ το συνειρμό των σκέψεών μου. Ένας αρκετά ελεύθερος από ιδεολογικά σκουπίδια άνθρωπος, θα μπορέσει να βγάλει το δικό του συμπέρασμα, ένα γενικό…για την συμπεριφορά του ατόμου σε μια κοινωνία, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες πίεσης πάνω στην σχηματισμένη προσωπικότητά του. Δεν είναι δύσκολο και αν είναι δεν πειράζει, λίγη εξάσκηση για τα εγκεφαλικά του κύτταρα δεν θα επιφέρει ηλεκτροπληξία.

Τι άλλο? Α ναι! Ακόμα οι ίδιοι μαλάκες κυβερνάνε. Τι πρωτότυπο?! Οι ελπίδες ολόκληρου λαού στα χέρια αυτών των …. δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη…. Που εξυπηρετούν τις ελπίδες των άλλων ακατονόμαστων €παϊστών τραπεζικών, «κώλος και βρακί» φίλων τους. Κάπου εδώ πάσχετε, νομίζω, από την λανθασμένη κρίση και κατανόηση. Επιλέγετε τους ίδιους κάθε φορά και μετά γκρινιάζετε για τα ίδια κάθε φορά. Τι μαλακία είναι αυτή?! Θα μου το εξηγήσει κανένας? Ή σας αρέσει αυτός ο αγωνιστικός τρόπος ζωής του «ΠουΤσέ Και Βάρα»? Επαναστάτες του κώλου, που όταν δεν υπάρχει λόγος επανάστασης μάλλον δεν υπάρχει και ο λόγος ύπαρξής σας και σας ενοχλεί αυτό το γεγονός…σας προσφέρει το νόημα στην ζωή σας… Ε?!

Συμπέρασμα της χρονιάς (γιατί βαριέμαι αφάνταστα να περιγράφω τα γεγονότα): τα κοινωνικά ζώα είναι σαν βακτηρίδια, σαν ιοί, προσαρμόζονται σε κάθε «αντιβίωση» (όλες οι πολιτικές αποφάσεις ήταν ενάντια στην ζωή σας, στην ευημερία και στην ποιότητά της) και συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο…το οποίο είναι: η πλήρη καταστροφή του «οργανισμού»-περιβάλλοντος (κοινωνικού στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και οικολογικού σε πιο μεγάλη κλίμακα) μέχρι που δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο να φάνε και εν τέλη θα φάνε και ο ένας τον άλλον στην προσπάθεια να επιβιώσουν… και στο τέλος ο θάνατος όλων… σαπίλα.

Δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ τελικά από τα μικρά μας αδέρφια τους ιούς.

Περί ελευθερίας

Thursday, 14 October 2010
Published in My World

Θα πολεμούσατε για την ελευθερία σας? Ή ας βγάλουμε την έννοια του πολέμου, που προϋποθέτει σχεδόν πάντοτε θάνατο και να διαμορφώσουμε αλλιώς την πρόταση… Τι θα κάνατε για την ελευθερία σας? Αλλά και από την άλλη μεριά, πως ορίζεται η ελευθερία σας. Που αρχίζει και που σταματάει? Γιατί τελευταία δεν βλέπω και καμιά ουσιώδη προσπάθεια απελευθέρωσης του ανθρώπου.

Πολεμάτε για να έχουμε την ελευθερία του λόγου.Για να μπορείτε να εκφράζεστε ελεύθερα, να μιλάτε για όλα τα θέματα, να κριτικάρετε τους πάντες, ιδίως για τα πολιτικά πρόσωπα…Ναι δεν λέω σημαντικό κατόρθωμα οι αγώνες των προγόνων μας, που με το αίμα τους κατάφεραν και εναντιώθηκαν σε όλους αυτούς τους κυβερνώντες και απέσπασαν δικαιώματα τα οποία εμείς σήμερα εκμεταλλευόμαστε. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου κάποια ομάδα ανθρώπων, ειδικεύεται στο να δημοσιεύει διάφορα άρθρα για τους πολιτικούς μας κριτικάροντας τους, για τον τρόπο διαχείρισης, διοίκησης, κατάχρησης και εκμετάλλευσης. Σκοπός είναι να ενημερώσουν τις μάζες για το τι συμβαίνει πίσω από τις πόρτες τις βουλής και στα μυαλά των πολιτικών μας καθοδηγητών…

Ελπίδα πεθαίνει τελευταία

Friday, 18 September 2015
Published in Your World

Πως με εκνευρίζει αυτή η έκφραση, όπως και άλλες παρόμοιες εκφράσεις των στερεοτύπων της οπισθοδρομικής κοινωνίας ΜΑΣ! Και μιλώντας για εκφράσεις δεν αναφέρομαι μόνο σε λεκτικά quotations, κατάλοιπα των παλαιότερων εποχών, δύσκολων, όταν ο άνθρωπος δεν είχε ακόμα όλα αυτά τα υπέροχα εργαλεία επικοινωνίας που έχουμε και εμείς σήμερα, αλλά προτιμάμε να σπαταλάμε την ενέργεια που μεταφράζεται με τα bitesτων πληροφοριών που εισρέουν και βρωμίζουν το διαδίκτυο, αντί να…καταλαβαίνετε για τι πράμα μιλάω…(άλλη μια υπέροχη ιστορία…), αναφέρομαι και στις συμπεριφοριστικές εκφράσεις – εθελοδουλίας, εθελοτυφλίας, μόνιμης κατάστασης πνευματικής (όχι θρησκευτικού τύπου) ανεπάρκειας, εκδηλώσεις δειλίας της μάζας και άλλων πολλών που λίγο πολύ όλοι τις έχουν βιώσει ή αναγνωρίσει…

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo