...και τώρα?

Tuesday, 04 June 2013
Published in My World

Δεν είναι ότι κουράζεσαι κάποια στιγμή με όλη αυτή την ανθρωπότητα, που συνεχώς προσαρμόζει προς τα κάτω τον δείκτη της μετριότητας που αλλιώς μπορείς να το ονομάσεις επιτρεπτό όριο διαβίωσης… Όντας ολίγον επαναστατικό μυαλό, όχι του καναπέ – όπως σε ονομάζουν εάν δεν μετέχεις σε πορείες και άλλου είδους «επιτρεπόμενη μορφή έκφρασης δυσανασχέτησης προς την πολιτική εξουσία», αλλά εναλλακτικής μορφής αγώνα, κάτι που εσύ ο ίδιος θεωρείς (και όχι πιστεύεις) ότι θα αποδώσει έστω μακροχρόνια κάποιους καρπούς… Έχοντας δοκιμάσει τα πάντα, σύμφωνα με τις δυνατότητές σου, φτάνεις σε σημείο κορεσμού, όπου καμία μέθοδος δεν μοιάζει αποτελεσματική και το βήμα που κάποτε έκανες μπροστά χτύπησε σε αδιέξοδο ή απροσπέραστη αδυναμία του ανθρώπου να εναντιωθεί σ’ αυτό που υποβαθμίζει την αξιοπρέπειά του…χαμένη υπόθεση… Αναγκαστικά κάνεις πίσω, για να μην πέσεις…

Όλοι, μάλλον, έχουμε καταλάβει τον ρόλο μας, ως είδος-άνθρωπος. Έτσι δεν είναι?

Να θυμίσω? Οκ.

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας, τις επιδιώξεις σας, τα θέλω σας, τις προσδοκίες σας … όλα όσα νομίζεται ότι αποτελούν την προσωπικότητα σας. Διαλογισμός και διάφορα άλλα είδη, ανατολίτικων μεθοδολογιών της ανεύρεσης του πραγματικού στόχου ως άνθρωποι είναι μια παραπλάνηση σ’ αυτό το θέμα. Όλα όσα κάνετε στην ζωή σας συγκλίνουν σε έναν και μοναδικό ρόλο, είτε το θέλετε είτε όχι, είναι ένας και μοναδικός, και είναι…

ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Δηλαδή, συμβάλουμε στην ανάπτυξη και δημιουργία του σύγχρονου πιο βελτιωμένου ανθρώπου, δοκιμάζοντας συνεχώς διαφορετικούς συνδυασμούς γονιδίων, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πιο πολύ συμβατό με το περιβάλλον γύρω μας.

Ανταγωνισμός…

Tuesday, 25 January 2011
Published in Your World

Αυτή η αναμέτρηση δυνάμεων, εξυπνάδας, ηλιθιότητας είναι κουραστική. Ίσως όχι για εσάς που συμμετέχετε στους συνεχής διαγωνισμούς και το θεωρείτε παιχνίδι και φυσική πορεία, αλλά για μένα είναι.

 

 

 

Και όχι, δεν είμαι αδύναμος να επιλέγω να μην συμμετέχω στα παιχνίδια σας, με φόβο της ήττας, ούτε απαξιώ εσάς ως αντιπάλους μου, απλά από την μια πλευρά δεν με ενδιαφέρει αυτό και από την άλλη… εδώ παίζεται ένα άλλο παιχνίδι το οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί, διότι είναι τόσο πολύ απασχολημένος με το παιχνίδι και το έχει ενσωματώσει στην προσωπική του ζωή που έχει γίνει ανάγκη….εσφαλμένα μεν αλλά εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται αλλιώς…είναι πολλοί οι παίχτες ανταγωνιστές και το παιχνίδι δυστυχώς είναι ατομικό.

Take you psycho-happy-pill and fuck off!

Sunday, 20 February 2011
Published in My World

Το πως εγώ βλέπω και αντιμετωπίζω τον κόσμο δεν έχει καμιά σημασία για κανέναν. Όχι πως αποποιούμαι των ευθυνών να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου. Καμία σχέση. Περνάω τον εαυτό μου από την κριτική μου καθημερινώς και εκλαμβάνω κάθε εξωγενής παρέμβαση, χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς να εξυψώνω τον εαυτό μου πιο πάνω από άλλους – κάτι που δεν έχει νόημα. Όχι μόνο από την εγωιστικής απόψεως, αλλά πραγματικά δεν έχει κανένα νόημα. Δεν αλλάζει κάτι ώστε να πετύχω κάτι μ’ αυτήν την συμπεριφορά μου. Είμαι καλά έτσι όπως είμαι χωρίς να προσποιούμαι κάτι το οποίο δεν είμαι ή και θα μπορούσα να είμαι …αλλά γιατί να πιέζομαι? Γιατί να μπαίνω σε μια πιεστική κατάσταση, τύπου μην κλάσω στο λεωφορείο να με καταλάβουν όλοι… Όχι πως θα το κάνω, δεν θέλω να μοιραστώ τον «εσωτερικό μου κόσμο» με άλλους χαχαχα…

Commentάνθρωπος

Thursday, 02 April 2015
Published in Your World

Commentάνθρωπος: ο νέος κρίκος στην εξελικτική αλυσίδα του ανθρώπου. Ο άνθρωπος σχολιαστής - αγωνιστής του πληκτρολογίου.

Likeομανία

Monday, 06 May 2013
Published in Your World

Καινούργια ψυχολογική πάθηση αναπτύσσεται στους "έγκλειστους" του facebook ως συνέπεια παρατεταμένης χρήσης των κοινωνικών δικτύων και ειδικά του συγκεκριμένου. Η βάση της οποίας κρύβεται στην ανθρώπινη αδυναμία για προσοχή που ενδεχομένως να ενισχύεται με την ευκολία της "εικονικής φιλίας" που υπερισχύει του πραγματικού κόσμου.

Αγαπητά μου παράσιτα

Tuesday, 17 August 2010
Published in My World

Τις εκφράσεις “έτσι είναι η ζωή” ή “τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα” και παρόμοιες να τα πείτε αλλού! Αυτή η ηττοπάθεια, που πάσχει σχεδόν 100% πληθυσμού, έχει μπει τόσο καλά στο μυαλό του καθενός, που πλέον θεωρείται αποδεκτή και αυτονόητη. Όλες οι καταστάσεις δεν εξηγούνται επιστημονικά? Στην συγκεκριμένη περίπτωση από μια τόσο δύσκολη επιστήμη όπως η ψυχολογία. Για ρωτήστε τον ψυχολόγο σας σχετικά μ’ αυτή την πάθηση. Θα ήθελα να ακούσετε την άποψή του και να την εμπεδώσετε.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται…εσείς την επαναλαμβάνετε!

Λειτουργείτε σε ένα κλειστό κύκλωμα καθιερωμένων κινήσεων, με ένα περίεργο σκεπτικό που δεν βγαίνει πέρα από το όριο του συνηθισμένου, με μια οπισθοδρομική και περιέργως αυτοκαταστροφική λογική…μάλλον απουσία της πραγματικής λογικής… Έχετε μια διαστρεβλωμένη αντίληψη για το πώς λειτουργεί όλο το πράμα, μάλλον έχετε αποδεχτεί τα πράγματα έτσι όπως σας έμαθαν, με απενεργοποιημένη την λειτουργία της αμφισβήτησης. Καταλαβαίνω για ποιο λόγο είστε έτσι αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την επίκτητη ηλιθιότητα που διαπερνάει όλο το φάσμα των κοινωνικών σας δραστηριοτήτων και την μετάδοση της στις επόμενες γενιές.

Το “κάντε έρωτα και όχι πόλεμο” ως λόζουνγκ δεν μου άρεσε ποτέ, δεν μου έλεγε τίποτα. Ήταν μια ανούσια έκφραση των μαστουρωμένων χίππιδων της δεκαετίας του 70. Έτσι λοιπόν τις εκφράσεις των καμμένων εγκεφαλικά ατόμων δεν θα μπορούσα να δεχτώ ποτέ. Τα παιδιά εκείνης της εποχής όπως και τώρα μαλακίζονταν. Δεν ήταν συνειδοποιημένοι, όχι όλοι τουλάχιστον ή απ’όσο γνωρίζω, για να μπορούσε να τους δεχτεί η κοινή γνώμη η οποία παρεπιπτώντως και αυτή μαλακιζόταν συστηματικά και ακατάπαυστα.

Είναι ακόμα πάρα πολύ νωρίς για να μιλάμε για κάποια αλλαγή στην συνείδηση του ανθρώπου. Κοιμούνται όλοι! Και η λέξη αυτή “κοιμούνται” δεν με εκφράζει για το τι πραγματικά θα ήθελα να πω, για όλους αυτούς που υπάρχουν γύρω μου, όλους αυτούς που βλέπω καθημερινά…Ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω την λέξη “μαλάκες” αλλά και αυτή, εκτός του ότι την χρησιμοποιούν ευρέως για πολλούς και διάφορους λόγους, δεν είναι ικανή να με ικανοποιήσει.

Untagιστρώσου

Thursday, 27 March 2014
Published in Your World

Βάλε ταμπέλα, κρέμασε την ετικέτα, το tag στον εαυτό σου, παίξε το παιχνιδάκι...ναι, πρέπει να ανήκεις σε κάποιο κύκλο πολιτικό - κοινωνικό ή ξέρω'γω τι άλλο. Όλοι το κάνουν, γιατί να μην το κάνεις και εσύ?

Αυτός ο αυτοπροσδιορισμός σε κάνει να αισθάνεσαι σημαντικός, αλλά στην ουσία ασπάζεσαι τις ιδεολογίες των άλλων, που βολεύουν την ικανοποίηση των εγωιστικών σου αναγκών και του γνωσιακού σου επιπέδου, λόγω της ανικανότητας ή μη-θέλησης να εξελιχθείς και να αντικρούσεις τις απόψεις σου από μόνος σου. Τώρα ο στόχος είναι άλλος – να αντικρούσεις τις απόψεις των άλλων που προσβάλλουν τα ιερά θεμέλια του κόσμου σου ο οποίος σχηματίζει αυτήν την χαρακτηριστική για έναν ηλίθιο προσωπικότητα.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo