Θέλω > Μπορώ

Thursday, 10 February 2011
Published in My World

«Θέλω» είναι η έκφραση που αντιπροσωπεύει την ελευθερία.

Τα «Θέλω» σας είναι: ένα πανέμορφο σπίτι στην εξοχή, και διαμέρισμα στο κέντρο κοντά στον πολιτισμό, ένα πολύ καλό αμάξι ή και μηχανή, να έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο, να πηγαίνω σε διάφορα μέρη του κόσμου, να ασχολούμαι με πράγματα που με ενδιαφέρουν… και άλλα πολλά.

 

Όταν ρωτήσεις κάποιον τι θέλει στην ζωή του, ιδίως ένα παιδί που δεν περιορίζεται ακόμα από τις άσχετες με τα «θέλω» σκέψεις, πολλές φορές δυσκολεύετε να απαντήσει στην ερώτηση. Φαινόμενο που συνήθως οφείλεται στην προσπάθεια να ταξινομηθούν τα «θέλω» με σειρά προτεραιότητας.

Το ξέρω ότι δεν σας βολεύει αντιμετωπίζετε την αλήθεια έτσι όπως είναι. Οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει πολλά παραμύθια για να ομορφαίνουν την μίζερη ζωή τους, και τα λένε καθημερινά στον εαυτό τους, έτσι….για να μην πονάνε. Ψέματα παντού και σε όλους. «Όλοι λένε ψέματα» λέει ο Dr. House από την ομώνυμη σειρά. Και πόσο δίκιο έχει.  Ή η άλλη αντιμετώπιση: Αν δεν πεις την αλήθεια, δεν μετράει ως ψέμα. Κρύψε τα σκουπίδια κάτω από το χαλάκι, κανείς δεν θα τα βρει με την πρώτη. Όλη σας η ζωή είναι ένα μεγάλο ψέμα.

 

Εντάξει, ας θεωρήσουμε την σταθερά που χρησιμοποιούμε καθημερινός και αναπόφευκτα, ως αποδεκτή. Ας πούμε το χρήμα είναι το παν, είναι η κινητήρια δύναμη, που γυρνάει τα γρανάζια της κοινωνίας. Όλα λειτουργούν με χρήμα, και δεν μιλάω μεταφορικά. Κανένας δεν κάνει κάτι αν δεν πληρωθεί πρώτα. Και αυτό το κάτι αυτός ο κανένας νομίζει ότι το κάνει για τον εαυτό του και μόνο. Το κάνει για να κερδίσει κάτι. Αφήνει απ’ έξω το γεγονός ότι η πράξη που θα κάνει θα ωφελήσει τους άλλους. Δεν έχει συνηθίσει να σκέφτεται ότι η πράξη του είναι καλή κατά μια έννοια, κάνει καλό σε κάποιον, ασχέτως με το κόστος. Αφήνει απ’ έξω και το άλλο γεγονός, ότι ζει με αυτά που έχουν δημιουργήσει κάποιοι άλλοι. Όλα αυτά θεωρούνται ως «Έτσι είναι».

Εντάξει, όλοι ξέρουμε ότι η Ελλάδα χρωστάει πολλά δισεκατομμύρια. Τώρα στο ερώτημα ποια είναι αυτή η Ελλάδα που χρωστάει, από την στιγμή που μια χώρα αποτελείται από τους κατοίκους της και οι κάτοικοι αυτής της χώρας – οι Έλληνες πολίτες δηλαδή δεν φταίνε σε τίποτα ενώ οι αρχηγοί της ίδιας χώρας καταχρέωσαν αυτήν την χώρα παίρνοντας δάνεια από τις τράπεζες της Αμερικής και άλλων χωρών βάζοντας υποθήκη την χώρα που δικαιωματικά ανήκει στους πολίτες της και ΜΟΝΟ… μη με ρωτάτε. Η απάντηση στην ερώτηση αυτή δίνεται από τους πολιτικούς και αντιστοιχεί στα παραμύθια που μας διάβαζαν οι γονείς μας για να μας κοιμίσουν. Δεν θα το αναλύσουμε αυτό, καλύτερα ας δεχτούμε έτσι μαγικά αυτήν την περίπτωση και ας προχωρήσουμε στην πιθανή πρόταση-λύση του επονομαζόμενου Οικονομικού Προβλήματος.

 

Ακολουθούν τα βήματα που είναι απλά και αυτονόητα.

Μεγάλο παιχνίδι

Thursday, 25 August 2011
Published in My World

Δεν ξέρω πραγματικά αν όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι πιόνια… Ίσως για άλλους δεν είναι τόσο φανερό, για κάποιους άλλους έχει γίνει συνήθεια και συμβιβασμός… Δεν ξέρω…

Το παιχνίδι πάντως συνεχίζεται και οι παίχτες δεν είστε εσείς, ούτε εγώ, τουλάχιστον στον βαθμό που θα έπρεπε να ήμαστε. Η ζωή δεν είναι παιχνίδι, αλλά η ζωή μας έχει καταντήσει να είναι αναλώσιμο «υλικό» στα χέρια αυτών που έστησαν το μεγάλο παιχνίδι που διεξάγεται εις βάρος μας.

Πως είναι να θυσιάζεις ένα πιόνι σε ένα παιχνίδι σκακιέρας, για να φας τον αξιωματικό ή κάποιον άλλον, το ίδιο είναι και στα μεγάλα στρατιωτικά παιχνίδια, όπου ο απλός στρατιώτης δεν είναι παρά μια μονάδα. Οι απώλειες σε ένα πόλεμο είναι αποδεκτές ως προς την επίτευξη της νίκης. Ο νικητής όμως δεν θα είναι εκείνος που έχασε την ζωή του. Και η ζωή του ήταν αναλώσιμη. Κάποιος θα είναι στην πρώτη γραμμή της επίθεσης και με το σώμα του θα προστατέψει τους άλλους πίσω του, τρώγοντας την σφαίρα. Αυτοί που δεν χάνουν τίποτα είναι εκείνοι που κρύβονται χιλιόμετρα μακριά στα χαρακώματα και σχεδιάζουν τις επιθέσεις. Γι αυτούς μια ήττα είναι απλούστατα μια ήττα και τίποτε το παραπάνω. Θα πεις τώρα τύψεις και στεναχώριες για τους νεκρούς… Ε και? Αυτοί παραμένουν ζωντανοί.

Δεν φτάνει απλά να βλέπεις αυτή την αηδία, που με τον χρόνο γίνεται όλο και πιο εμφανής και «δύσοσμη», στην καθημερινότητα, στις συναναστροφές. Παντού! Έρχεται και η τηλεόραση να συμπυκνώσει και να αναδείξει τις χειρότερες πτυχές της ανθρώπινης κατακρεουργίας. Τηλεόραση – Καθρεπτίζουσα αηδία της κοινωνίας!

 

Κοινωνικά εκτρώματα στην Ελληνική τηλεόραση! Πληθαίνουν καθημερινός και προσελκύουν κι’ άλλους όμοιους σαν τις μύγες στα σκατά!

Απλή λογική

Wednesday, 17 November 2010
Published in Your World

Δεν θέλω να γράψω κάτι με έξυπνες λέξεις και βαθυστόχαστα μηνύματα. Τα πράγματα είναι πολύ απλά.

Όλοι σας γνωρίζετε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Έτσι?

Εγκληματικότητα, ναρκωτικά, φτώχια, πείνα, πόλεμοι, αρρώστιες, εκμετάλλευση, πορνεία και άλλα.

Τι θα προτείνατε να λύσουμε τα προβλήματα? Να φτιάχναμε καινούργιους πιο αυστηρούς νόμους. Αυτό δεν λέει η λογική σας? Και πως στην πραγματικότητα λύνουμε ένα πρόβλημα? Δεν κοιτάμε πρώτα τι φταίει? Να βρούμε δηλαδή την ρίζα του κακού. Έτσι δεν είναι? Και γιατί ενώ υποστηρίζουμε ότι έχουμε προοδεύσει και εξελιχθεί ως πολιτισμός, τα προβλήματα χειροτερεύουν και κανένας νέος ή παλιός νόμος δεν εξασφαλίζει την επίλυση των προβλημάτων? Υποτίθεται έχουμε γίνει πιο έξυπνοι από τους προγόνους μας. Περίεργο δεν είναι?

Υπολογίζεται ότι στον πλανήτη μας υπάρχουν από 2 έως 100 εκατομμύρια διαφορετικά είδη ζωντανών οργανισμών. Σχεδόν τα περισσότερα χρησιμοποιούν την ίδια μέθοδο αναπαραγωγής.

Τα θηλαστικά, που μπορούμε να πούμε ότι ανήκουν στην ίδια κατηγορία με μας τους ανθρώπους, στις βασικές λειτουργίες δεν διαφέρουν σε τίποτα. Ζουν σε κοινωνικές ομάδες, τρέφονται ή με φυτικούς ή ζωικούς πόρους, χρησιμοποιούν καταφύγια για να προστατευτούν από τα φυσικά φαινόμενα, αναπαράγονται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους, μαθαίνουν σ’ αυτά τους τρόπους επιβίωσης. Κάποια απ’αυτά τα είδη σε αριθμό υπερτερούν τους ανθρώπους, κάποια είναι απειλούμενα λόγω των δραστηριοτήτων μας.

Διαφέρουμε κυρίως σε ένα πράγμα και μόνο. Εξελιγμένο εγκέφαλο. Χρησιμοποιούμε περίπλοκα εργαλεία που απλουστεύουν την επιβίωσή μας… αν και έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα όπου μερικά είδη ζώων και πουλιών χρησιμοποιούν κάποια υποτυπώδη εργαλεία. Έχουμε αναπτύξει κι’ άλλες τεχνολογίες και γενικά την επιστήμη που μας εξασφαλίζει την ευημερία μας, την υγεία, την επικοινωνία και άλλες δραστηριότητες.

Όμως, παρόλο που έχουμε όλα αυτά, παρόλο που ξεφύγαμε τόσο πολύ στην εξελικτική πορεία μεταξύ όλων των ειδών, συνεχίζουμε με τον έναν ή άλλον τρόπο να καταστρέφουμε τους εκπροσώπους του ίδιου μας του είδους…του τόσο εξελιγμένου τεχνολογικά και διανοητικά είδους…είτε με πολέμους μεταξύ μας, είτε με άλλους τρόπους κοινωνικό-οικονομικής φύσεως. Περιορίζουμε σε μας τους ίδιους την πρόσβαση σε αναγκαία για την επιβίωση αγαθά, καθιστώντας την ζωή μας χειρότερη απ’ αυτή των ζώων στην άγρια φύση, παρόλο που αυτά τα αγαθά υπάρχουν σε περίσσεια.

Μήπως τελικά δεν είμαστε τόσο εξελιγμένοι? Μήπως αυτή η ιδιότητα μας λειτουργεί εις βάρος μας?

Διότι, όπως είπαμε... Yπάρχουν τόσα εκατομμύρια ζωντανά είδη στον πλανήτη μας…και μόνο ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το ΧΡΗΜΑ για να επιβιώσει…

You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

PS. Αρχίζουμε από εδώ...

Δεν είσαι καλύτερος από μένα. Μπορεί να είσαι πολλά πράγματα και σε κάποια να υπερτερείς αριθμητικά, για παράδειγμα…είσαι 35% πιο χονδρός από μένα, 15% πιο έξυπνος, 47% ασχημότερος, 1% πιο γρήγορος και πάει λέγοντας… αλλά δεν είσαι καλύτερος από μένα. Ούτε εγώ είμαι… Αλλά αυτό δεν έχει σημασία.

Και για όσους νομίζουν ότι τους ειρωνεύομαι ή γελάω μαζί τους …είναι δικό σας πρόβλημα το τι πιστεύετε και δικαίωμά σας. Όπως και το δικό μου να θεωρώ αρκετούς ανθρώπους ηλίθιους. Αυτό όμως δεν αλλάζει τίποτα. Βέβαια μπορεί να αλλάξει πολλά πράγματα αν μάθετε να δέχεστε οποιεσδήποτε απόψεις και να μην τις απορρίπτετε με το παραμικρό, για παράδειγμα, όταν νιώθετε ότι προσβάλλεστε. Τέλος πάντων…

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας και ας δούμε τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία.

Τρώτε χρήμα κάνει καλό...

Wednesday, 19 January 2011
Published in Your World

Ακούω χτες στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ ένα θέμα για την κατάσταση πείνας που επικρατούσε στην κατοχή κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο… όλα αυτά με αφορμή την σημερινή οικονομική κρίση στην Ελλάδα…  και μου σηκώνεται η τρίχα που απέμεινε μετά από τις χιλιάδες μαλακίες (στην κυριολεξία όμως) που έχω ακούσει όλα αυτά τα χρόνια, από την στιγμή που με εισαγάγανε στο κοινωνικό σύστημα και αντιλήφθηκα ότι περιτριγυρίζομαι από τόσο στενόμυαλους και «πως αλλιώς να τους χαρακτηρίσεις» ανθρώπους, που οι μεν κάθονται πίσω από τα μικρόφωνα και χειραγωγούν την κοινή κοιμισμένη και αποπροσανατολισμένη γνώμη και οι δε τα τρώνε αμάσητα τα σκατά που τους σερβίρονται αγνοώντας όποιο διανοητικό επίπεδο είχαν αποκτήσει κατά την περίοδο που το μυαλό τους ακόμα μπορούσε και αφομοίωνε τις γνώσεις χρησιμοποιώντας την κριτική σκέψη…. (τεράστια πρόταση)… Και μετά μου λες να μην βρίζω… ΠΩΣ?!

Διαβάστε το απλά, δεν θα σας κρατήσω και πολύ, δεν έχουμε χρόνο για «μαλακίες» ούτως ή άλλως…(ο’τι και να σημαίνει αυτό)…

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo