Το ξέρω ότι δεν σας βολεύει αντιμετωπίζετε την αλήθεια έτσι όπως είναι. Οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει πολλά παραμύθια για να ομορφαίνουν την μίζερη ζωή τους, και τα λένε καθημερινά στον εαυτό τους, έτσι….για να μην πονάνε. Ψέματα παντού και σε όλους. «Όλοι λένε ψέματα» λέει ο Dr. House από την ομώνυμη σειρά. Και πόσο δίκιο έχει.  Ή η άλλη αντιμετώπιση: Αν δεν πεις την αλήθεια, δεν μετράει ως ψέμα. Κρύψε τα σκουπίδια κάτω από το χαλάκι, κανείς δεν θα τα βρει με την πρώτη. Όλη σας η ζωή είναι ένα μεγάλο ψέμα.

 

Εντάξει, ας θεωρήσουμε την σταθερά που χρησιμοποιούμε καθημερινός και αναπόφευκτα, ως αποδεκτή. Ας πούμε το χρήμα είναι το παν, είναι η κινητήρια δύναμη, που γυρνάει τα γρανάζια της κοινωνίας. Όλα λειτουργούν με χρήμα, και δεν μιλάω μεταφορικά. Κανένας δεν κάνει κάτι αν δεν πληρωθεί πρώτα. Και αυτό το κάτι αυτός ο κανένας νομίζει ότι το κάνει για τον εαυτό του και μόνο. Το κάνει για να κερδίσει κάτι. Αφήνει απ’ έξω το γεγονός ότι η πράξη που θα κάνει θα ωφελήσει τους άλλους. Δεν έχει συνηθίσει να σκέφτεται ότι η πράξη του είναι καλή κατά μια έννοια, κάνει καλό σε κάποιον, ασχέτως με το κόστος. Αφήνει απ’ έξω και το άλλο γεγονός, ότι ζει με αυτά που έχουν δημιουργήσει κάποιοι άλλοι. Όλα αυτά θεωρούνται ως «Έτσι είναι».

Γουστάρεις να βγεις την Παρασκευή στα σκυλάδικα στην παραλιακή…να πετάς στον τραγουδιστή ή τραγουδίστρια που δεν ξέρει ούτε να τραγουδάει και πολύ περισσότερο να γράφει μουσική, λουλούδια και να σπας πιάτα στην πίστα. Οι λουλουδούδες, επάγγελμα και αυτό, να σου φέρνουν δίσκους με αποκεφαλισμένα λουλούδια και εσύ κουνώντας τα χαρτονομίσματα μπροστά στην μούρη των δήθεν φίλων σου, που σε ξεχέζουν πίσω από την πλάτη σου και σου εύχονται ότι χειρότερο, και της γκομεντίτσας που βρήκε τον σωτήρα της, περηφανεύεσαι το πόσο γαμάτος και γενναιόδωρος είσαι.

Έχουμε μια τόσο πλούσια σε λεξιλόγιο γλώσσα, μια από τις πιο πλούσιες ίσως στον κόσμο, αλλά ήμαστε ή καταντήσαμε τόσο άχρηστοι που όταν χρησιμοποιούμε τις λέξεις δεν εμβαθύνουμε στις έννοιές των. 

Πάραυτα προσβάλλεστε από κάποιες και κάποιες προσβλητικές τις θεωρείτε αποδεκτές. Για παράδειγμα «μαλάκας» που έχει άπειρες χρήσεις και αποδόσεις. Βέβαια συνήθως κάποιος προσβάλλεται από την προσωπική επεξεργασία της κάθε φράσης ή λέξης που του απευθύνουν οι άλλοι. Για παράδειγμα «είσαι ζώον», φαντάζεσαι τα ζώα που είναι βρώμικα και ηλίθια…αλλά ξεχνάς ότι όλοι εμείς ήμαστε ζώα στην πραγματικότητα, απλά αποδώσαμε την λέξη «Άνθρωπος» σε μας.

Προσβάλλεστε εύκολα και υπερασπίζεστε το «εγώ» σας σε κάθε τέτοια περίπτωση. Δεν σας αρέσει να σας μειώνουν. Όμως…μειώνεται συνεχώς τον εαυτό σας. Πως?

Και που το είδατε? Ξυπνάτε με χαμόγελο, βλέποντας τον ήλιο να ανατέλλει, για άλλη μια ωραία εργάσιμη μέρα. Πίνετε τον καφέ σας και τρέχετε να προλάβετε να είστε στην ώρα σας στην θέση εργασίας σας. Κάθε μέρα ίδια ιστορία. «Μην αργήσω στην δουλειά, γιατί δεν πρέπει. Δεν μπορώ να μην πάω, γιατί θα χάσω το μεροκάματο. Θα αντέξω άλλο ένα περίπου χρόνο μέχρι να φτάσει καλοκαίρι για να πάω διακοπές, όπως κάνει και ο υπόλοιπος κόσμος.» Σκέψεις που περνάνε κάθε μέρα από το μυαλό σας….

Δεν έχετε καμία διαφορά με κάποιον άλλον σε κάποια άλλη «πολιτισμένη» χώρα αυτού του κόσμου.

Το «Αμερικάνικο όνειρο» σε Ελληνική έκδοση. Πολύ καλά ειπώθηκε..Όνειρο! Ζείτε μια «ονειρική» ζωή. Ή καλύτερα να πούμε «ονειρεύεστε». Κοιμάστε δηλαδή και βλέπετε στα όνειρά σας την επίτευξη του στόχου σας. Πως θα ήταν η ζωή σας αν φτάνατε κάποια στιγμή εκεί, όταν θα είχατε όλα αυτά που θέλετε, να ζείτε μια άνετη ζωή… Ποια είναι τα δεδομένα σας δηλαδή για άνετη ζωή? Σταθερή δουλειά και εισόδημα? Σπίτι και εξοχικό? Οικογένεια με παιδιά? Λεφτά? Όλα μαζί αυτά?

Τόσο κοντόφθαλμοι είστε όλοι?!

Όλοι, μάλλον, έχουμε καταλάβει τον ρόλο μας, ως είδος-άνθρωπος. Έτσι δεν είναι?

Να θυμίσω? Οκ.

Αφήστε τις φαντασιώσεις σας, τις επιδιώξεις σας, τα θέλω σας, τις προσδοκίες σας … όλα όσα νομίζεται ότι αποτελούν την προσωπικότητα σας. Διαλογισμός και διάφορα άλλα είδη, ανατολίτικων μεθοδολογιών της ανεύρεσης του πραγματικού στόχου ως άνθρωποι είναι μια παραπλάνηση σ’ αυτό το θέμα. Όλα όσα κάνετε στην ζωή σας συγκλίνουν σε έναν και μοναδικό ρόλο, είτε το θέλετε είτε όχι, είναι ένας και μοναδικός, και είναι…

ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Δηλαδή, συμβάλουμε στην ανάπτυξη και δημιουργία του σύγχρονου πιο βελτιωμένου ανθρώπου, δοκιμάζοντας συνεχώς διαφορετικούς συνδυασμούς γονιδίων, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πιο πολύ συμβατό με το περιβάλλον γύρω μας.

Σφίξου κι’ άλλο!

Wednesday, 02 February 2011
Published in My World

Από την μία μεριά αποφεύγετε τον πόνο, την σκληρή δουλειά, κάθε προσπάθεια να κάνετε κάποια σωματική ή πνευματική άσκηση, γενικώς βαριέστε, είστε φυγόπονοι… Από την άλλη όμως… ?

 

Από την άλλη όμως, δεν σταματάτε να σφίγγεστε, είτε μιλάμε για εργασιακά  είτε για κοινωνικά είτε γενικά σε όλα τα θέματα… Και ποιο είναι το περίεργο? Προτιμάτε να σφίγγεστε όλη σας την ζωή, παρά να σφιχτείτε μια φορά και να τελειώσουν τα βάσανά σας μια και καλή και να χαλαρώσετε…

 

Δεν καταλάβατε? Καλώς... Για δείτε λοιπόν την ζωή σας. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις ανθρώπινες σχέσεις…

Παιχνίδι που επιτρέπετε ή επιβάλλεται να παίζουν οι πολίτες μιας χώρας, με στόχο την απασχόληση και την διατήρηση της υγιής παραγωγικής δύναμης.

Με άλλα λόγια υγιής ανταγωνισμός μεταξύ των πολιτών μιας χώρας. Ένας παιχνίδι τζόγου, όπου δεν υπάρχουν σημαντικές απώλειες , δεν τίθεται δηλαδή η σωματική ακεραιότητα των τόσο σημαντικών παραγωγικών μονάδων.

Είναι σαν να ποντάρεις σε κάποιο άλογο στον ιππόδρομο, στοιχηματίζοντας στο να σου φέρει πλούτη, παίρνοντας την ίδια στιγμή από τα πλούτη των άλλων. Καταμερισμός περιουσίας.

Εντάξει, αυτή η παρομοίωση δεν είναι και ιδανικότερη. Γιατί το παιχνίδι της πολιτικής είναι πολύ πιο πολύπλοκο από έναν στημένο αγώνα ιππόδρομου. Γιατί στημένο? Μα γιατί κάποιος άλλος επιλέγει τα άλογα για τον αγώνα. Και αυτός ο άλλος είναι εκείνος που στηρίζεται στην αφέλεια του κόσμου και είναι εκείνος που πραγματικά χτίζει μια τεράστια περιουσία, «δημιουργώντας» άλογα που μετά εσείς θα επιλέξετε…

Τι γίνεται στην δική μας περίπτωση?

24,7,52,12,365

Friday, 20 August 2010
Published in Alternative Reality

Άλλη μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας: ο χρόνος.

 

Καταρχάς ποιος είπε ότι το 0 (μηδέν) είναι εκεί που το βάλανε κάποιοι πριν από 2010 χρόνια? Συμβολικό θα πει κανείς, μιας και όλα περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό το «ιδανικό» μηδέν. Πριν πηγαίναμε ανάποδα? Δηλαδή στην αρχαιότητα μετράγαμε τον χρόνο ανάποδα, έχοντας ορίσει το 0 κάπου συγκεκριμένα στο μέλλον? Μόλις δηλαδή χτύπησε το ηλιακό ρολόι στις 12 το βράδυ και μεταφερθήκαμε στον νέο αιώνα? Φανταστείτε την σύγχυση των επιστημόνων τότε, όπως όταν στην δική μας εποχή όταν πήγαμε από το 1999 στο 2000, αλλά σε χειρότερη μορφή.

Υπάρχεις?

Wednesday, 11 January 2012
Published in Your World

Υπάρχεις?
Αλλά μπορείς να μου το αποδείξεις? Πως?


Μέσα στην καταναλωτική μας κοινωνία, όπου τα κοινωνικό στάτους σου εξαρτάται από την διαφήμιση του εαυτού σου, δηλαδή την προβολή του εαυτού σου. Όμως… επειδή σου λείπει η παιδεία, όχι πάντα λόγω του λάθος σου αλλά λόγω των καταστάσεων για τις οποίες όχι πάντα φταις εσύ αλλά με την απραξία σου συμβάλεις στην διαιώνιση του προβλήματος…αναγκάζεσαι να εκμεταλλευτείς εναλλακτικές μεθόδους «διαφήμισης»…

Οι περισσότεροι μάλλον έχουν ξεχάσει το γεγονός ότι όλα εξελίσσονται, ακόμα και ο εγκέφαλος μας. Είναι μια συνεχής διαδικασία, θα έλεγα αναπόφευκτη… Αλλά γιατί προτιμάτε να την σταματάτε? Είναι πιο εύκολο ή βολικό? Γιατί οι περισσότεροι είστε τόσο φυγόπονοι?!

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo