You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Παιχνίδι που επιτρέπετε ή επιβάλλεται να παίζουν οι πολίτες μιας χώρας, με στόχο την απασχόληση και την διατήρηση της υγιής παραγωγικής δύναμης.

Με άλλα λόγια υγιής ανταγωνισμός μεταξύ των πολιτών μιας χώρας. Ένας παιχνίδι τζόγου, όπου δεν υπάρχουν σημαντικές απώλειες , δεν τίθεται δηλαδή η σωματική ακεραιότητα των τόσο σημαντικών παραγωγικών μονάδων.

Είναι σαν να ποντάρεις σε κάποιο άλογο στον ιππόδρομο, στοιχηματίζοντας στο να σου φέρει πλούτη, παίρνοντας την ίδια στιγμή από τα πλούτη των άλλων. Καταμερισμός περιουσίας.

Εντάξει, αυτή η παρομοίωση δεν είναι και ιδανικότερη. Γιατί το παιχνίδι της πολιτικής είναι πολύ πιο πολύπλοκο από έναν στημένο αγώνα ιππόδρομου. Γιατί στημένο? Μα γιατί κάποιος άλλος επιλέγει τα άλογα για τον αγώνα. Και αυτός ο άλλος είναι εκείνος που στηρίζεται στην αφέλεια του κόσμου και είναι εκείνος που πραγματικά χτίζει μια τεράστια περιουσία, «δημιουργώντας» άλογα που μετά εσείς θα επιλέξετε…

Τι γίνεται στην δική μας περίπτωση?

Είμαι ευτυχισμένος?

Thursday, 23 August 2012
Published in My World

Το "είμαι ευτυχισμένος" προσδιορίζεται μέσω σύγκρισης μέσα σ'ένα φάσμα καταστάσεων. Η αξιολόγηση της ευτυχίας απαιτεί την προηγουμένως παραμονή στην αποτυχία και μιζέρια, συν τον υπολογισμό του κόστους των προϋποθέσεων που απαιτούνται για να φτάσετε στην ευτυχία ή σε κάποιο μέρος αυτής.

Το αδιέξοδο είναι η έξοδος

Tuesday, 23 September 2014
Published in My World

Ναι...μπορείς να φιλοσοφείς για την ζωή, την πολιτική, την κοινωνία, θρησκεία ή πνευματισμό, να αναλύεις και να βγάζεις νέες ιδέες...αλλά ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι δεν μπορείς να υπερβείς το οριοθετημένο πλαίσιο μέσα από το οποίο αντλείς τις πληροφορίες και από το οποίο πηγάζουν οι σκέψεις σου. Δεν εξελίσσεσαι, απλά αναλώνεσαι στα ίδια, λες το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις...τίποτα παραπάνω.

Κανόνες!

Tuesday, 03 August 2010
Published in My World

Ακολουθούν κάποιοι νέοι κανόνες. Διαβάστε προσεκτικά και δώστε την απαραίτητη σημασία

Κανονας Ν1.
Όταν χρησιμοποιείτε τις καθημερινές εκφράσεις τύπου “καλημέρα”, “τι κανεις” να είστε έτοιμοι να δεχτείτε και τις συνέπειες. Προσεξτε τι ευχεστε (πχ καλημέρα), γιατι το καλο ειναι υποκειμενικη εννοια και το καλο του ενος δεν συμπιπτει με το καλο το δικο σας και μπορειτε να βρεθειτε σε μια δυσαρεστη θεση σκεπτομενοι να μην το ευχοσασταν. Προσέξτε τι ρωτάτε (πχ τι κάνεις) γιατί μπορείτε να πάρετε μια απάντηση τύπου “τι σε νοιάζει” ή και χειρότερη.

(Δεν δίνετε σημασιά στο τι λέτε. Χρησιμοποιείτε τις εκφράσεις άσκοπα, χωρίς κάποιο ουσιαστικό νόημα και δεν εννοείτε ποτέ αυτό πο λέτε. )

Αγαπητά μου παράσιτα

Tuesday, 17 August 2010
Published in My World

Τις εκφράσεις “έτσι είναι η ζωή” ή “τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα” και παρόμοιες να τα πείτε αλλού! Αυτή η ηττοπάθεια, που πάσχει σχεδόν 100% πληθυσμού, έχει μπει τόσο καλά στο μυαλό του καθενός, που πλέον θεωρείται αποδεκτή και αυτονόητη. Όλες οι καταστάσεις δεν εξηγούνται επιστημονικά? Στην συγκεκριμένη περίπτωση από μια τόσο δύσκολη επιστήμη όπως η ψυχολογία. Για ρωτήστε τον ψυχολόγο σας σχετικά μ’ αυτή την πάθηση. Θα ήθελα να ακούσετε την άποψή του και να την εμπεδώσετε.

Likeομανία

Monday, 06 May 2013
Published in Your World

Καινούργια ψυχολογική πάθηση αναπτύσσεται στους "έγκλειστους" του facebook ως συνέπεια παρατεταμένης χρήσης των κοινωνικών δικτύων και ειδικά του συγκεκριμένου. Η βάση της οποίας κρύβεται στην ανθρώπινη αδυναμία για προσοχή που ενδεχομένως να ενισχύεται με την ευκολία της "εικονικής φιλίας" που υπερισχύει του πραγματικού κόσμου.

Όλα είναι θέμα αποφάσεων που παίρνουμε στην ζωή μας. Όταν εσείς παίρνετε τις αποφάσεις, στο μυαλό σας κάνετε την διεργασία εξέτασης για να υπολογίσετε τι αντίκτυπο θα έχει η όποια απόφασή σας και τι θα εισπράξετε απ’ αυτήν. Και εφόσον οι αποφάσεις μας έμμεσα αφορούν τους τρίτους, αναπόφευκτα, αλλά πολλές φορές και ασυναίσθητα, συνυπολογίζουμε τις αντιδράσεις που θα έχουμε από το γύρω μας περιβάλλον.

Άρα όποια απόφαση παίρνουμε, εξαρτάται από το περιβάλλον, και σε μεγάλο μάλιστα βαθμό, από την κοινωνία δηλαδή.

Σκεφτείτε τώρα αυτό το γεγονός: Η κοινωνία μας, όπως συνειδητοποιούμε οι περισσότεροι και γι’ αυτό και ήμαστε στην συνεχή αναζήτηση είτε πνευματική (δεν ισχύει για μένα) είτε του λόγου που είναι έτσι τα πράγματα, δεν λειτουργεί σωστά. Υπάρχουν χίλια προβλήματα, που κυρίως είναι κοινωνικής φύσεως. Όπως ανταγωνισμός για παράδειγμα, που υπάρχει στην καθημερινή μας ζωή σε όλους τους τομείς. Ανταγωνιζόμαστε τους πάντες (αν και εγώ το έχω ξεπεράσει προ πολλού το θέμα αυτό) είτε για εργασιακά θέματα για να μην χάσουμε δουλειά ή πχ. Ιδιωτικοί υπάλληλοι με τους δημόσιους, κυνήγι της διευθυντικής καρέκλας, προϊστάμενοι και υφιστάμενοι και άλλα παραδείγματα. Είτε στο θέμα εμφάνισης, χοντρός, αδύνατη, μεγάλα βυζιά, μικρός κώλος, μάρκες ρούχων, αξεσουάρ, καλλυντικά και άλλες τέτοιου είδους μαλακίες που υπολογίζετε για να επιβληθείτε των άλλων. Ανταγωνισμός στο θέμα περιουσίας, αυτοκίνητα πολυτελείας, σπίτια στην εξοχή, γιότ, κότερα και λοιπά που αναδεικνύουν το στάτους σας. Ανταγωνισμός στην κοινωνική θέση, καταξίωση, το παιδί σας στο καλύτερο ιδιωτικό σχολείο, βραδινές εμφανίσεις σε κλαμπ, γνωριμίες με πολιτικά και κοινωνικά πρόσωπα και άλλα πολλά….πάρα πολλά.

Μεγάλο παιχνίδι

Thursday, 25 August 2011
Published in My World

Δεν ξέρω πραγματικά αν όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι πιόνια… Ίσως για άλλους δεν είναι τόσο φανερό, για κάποιους άλλους έχει γίνει συνήθεια και συμβιβασμός… Δεν ξέρω…

Το παιχνίδι πάντως συνεχίζεται και οι παίχτες δεν είστε εσείς, ούτε εγώ, τουλάχιστον στον βαθμό που θα έπρεπε να ήμαστε. Η ζωή δεν είναι παιχνίδι, αλλά η ζωή μας έχει καταντήσει να είναι αναλώσιμο «υλικό» στα χέρια αυτών που έστησαν το μεγάλο παιχνίδι που διεξάγεται εις βάρος μας.

Πως είναι να θυσιάζεις ένα πιόνι σε ένα παιχνίδι σκακιέρας, για να φας τον αξιωματικό ή κάποιον άλλον, το ίδιο είναι και στα μεγάλα στρατιωτικά παιχνίδια, όπου ο απλός στρατιώτης δεν είναι παρά μια μονάδα. Οι απώλειες σε ένα πόλεμο είναι αποδεκτές ως προς την επίτευξη της νίκης. Ο νικητής όμως δεν θα είναι εκείνος που έχασε την ζωή του. Και η ζωή του ήταν αναλώσιμη. Κάποιος θα είναι στην πρώτη γραμμή της επίθεσης και με το σώμα του θα προστατέψει τους άλλους πίσω του, τρώγοντας την σφαίρα. Αυτοί που δεν χάνουν τίποτα είναι εκείνοι που κρύβονται χιλιόμετρα μακριά στα χαρακώματα και σχεδιάζουν τις επιθέσεις. Γι αυτούς μια ήττα είναι απλούστατα μια ήττα και τίποτε το παραπάνω. Θα πεις τώρα τύψεις και στεναχώριες για τους νεκρούς… Ε και? Αυτοί παραμένουν ζωντανοί.

Θέλω > Μπορώ

Thursday, 10 February 2011
Published in My World

«Θέλω» είναι η έκφραση που αντιπροσωπεύει την ελευθερία.

Τα «Θέλω» σας είναι: ένα πανέμορφο σπίτι στην εξοχή, και διαμέρισμα στο κέντρο κοντά στον πολιτισμό, ένα πολύ καλό αμάξι ή και μηχανή, να έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο, να πηγαίνω σε διάφορα μέρη του κόσμου, να ασχολούμαι με πράγματα που με ενδιαφέρουν… και άλλα πολλά.

 

Όταν ρωτήσεις κάποιον τι θέλει στην ζωή του, ιδίως ένα παιδί που δεν περιορίζεται ακόμα από τις άσχετες με τα «θέλω» σκέψεις, πολλές φορές δυσκολεύετε να απαντήσει στην ερώτηση. Φαινόμενο που συνήθως οφείλεται στην προσπάθεια να ταξινομηθούν τα «θέλω» με σειρά προτεραιότητας.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo