Υπάρχεις?

Wednesday, 11 January 2012
Published in Your World

Υπάρχεις?
Αλλά μπορείς να μου το αποδείξεις? Πως?


Μέσα στην καταναλωτική μας κοινωνία, όπου τα κοινωνικό στάτους σου εξαρτάται από την διαφήμιση του εαυτού σου, δηλαδή την προβολή του εαυτού σου. Όμως… επειδή σου λείπει η παιδεία, όχι πάντα λόγω του λάθος σου αλλά λόγω των καταστάσεων για τις οποίες όχι πάντα φταις εσύ αλλά με την απραξία σου συμβάλεις στην διαιώνιση του προβλήματος…αναγκάζεσαι να εκμεταλλευτείς εναλλακτικές μεθόδους «διαφήμισης»…

Όλη η κοινωνία μας, ο τρόπος που λειτουργεί και το πώς συμπεριφέροντε τα άτομα που την αποτελούν, μοιάζει με μια τεράστια θεατρική παράσταση. Στην κυριολεξία, ο καθένας έχει ασπαστεί έναν ιδανικό με τα κριτήρια του καθενός, ρόλο, σύμφωνα με την προσωπικότητά του και τις δυνατότητες.

Η προσωπικότητα του καθενός διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο και στην τριβή ανάμεσα στις προσωπικότητες των άλλων ανθρώπων μέσα στο κοντινό περιβάλλον. Μαθαίνεις το ρόλο σου, μαθαίνοντας και αντιγράφοντας τους ρόλους των γονιών σου, τον συγγενών και των φίλων. Είσαι τόσο στενά συνδεδεμένος με το γύρω περιβάλλον που δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια να καταλάβεις ότι συμμετέχεις, άθελά σου, σ’ αυτήν την τεραστίων διαστάσεων θεατρική παράσταση.

Το “κάντε έρωτα και όχι πόλεμο” ως λόζουνγκ δεν μου άρεσε ποτέ, δεν μου έλεγε τίποτα. Ήταν μια ανούσια έκφραση των μαστουρωμένων χίππιδων της δεκαετίας του 70. Έτσι λοιπόν τις εκφράσεις των καμμένων εγκεφαλικά ατόμων δεν θα μπορούσα να δεχτώ ποτέ. Τα παιδιά εκείνης της εποχής όπως και τώρα μαλακίζονταν. Δεν ήταν συνειδοποιημένοι, όχι όλοι τουλάχιστον ή απ’όσο γνωρίζω, για να μπορούσε να τους δεχτεί η κοινή γνώμη η οποία παρεπιπτώντως και αυτή μαλακιζόταν συστηματικά και ακατάπαυστα.

Είναι ακόμα πάρα πολύ νωρίς για να μιλάμε για κάποια αλλαγή στην συνείδηση του ανθρώπου. Κοιμούνται όλοι! Και η λέξη αυτή “κοιμούνται” δεν με εκφράζει για το τι πραγματικά θα ήθελα να πω, για όλους αυτούς που υπάρχουν γύρω μου, όλους αυτούς που βλέπω καθημερινά…Ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω την λέξη “μαλάκες” αλλά και αυτή, εκτός του ότι την χρησιμοποιούν ευρέως για πολλούς και διάφορους λόγους, δεν είναι ικανή να με ικανοποιήσει.

Ευχές και όνειρα

Thursday, 03 January 2013
Published in My World

Τι γίνεται, ακόμα κάθεσαι!? Και τι θα γίνει με τις ευχές σου?! Θα πραγματοποιηθούν από μόνες τους, ως δια μαγείας ή θα τις πραγματοποιήσει κάποιος άλλος για σένα?! Ή περιμένεις κάποια θεϊκή δύναμη να μεσολαβήσει?! Μήπως θα καταλήξουν όπως και τα παιδικά σου όνειρα, όταν στην ερώτηση «τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις» απαντούσες με υπερηφάνεια αστροναύτης, πυροσβέστης ή ιατρός…

Τι απέγιναν τα όνειρά σου? Ποιο εμπόδιο βρήκαν στον δρόμο ή και γιατί ξαφνικά άλλαξες γνώμη?

Το που πάνε τα λεφτά από τα δάνεια που παίρνει η κυβέρνηση, μετά την «εισαγωγή» του μνημονίου και τώρα πλέον του μεσοπρόθεσμου, παραμένει ένα μυστήριο για τους περισσότερους. Το τι σημαίνει επιβολή των «νομοσχεδίων» αυτών με τα μέτρα λιτότητας και ποιο θα είναι το όφελος για εμάς, νομίζω ότι όλοι αρχίζουν να το καταλαβαίνουν και στις περισσότερες περιπτώσεις να το νιώθουν. Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά και που οδηγούν?

 

Ας υποθέσουμε ότι τα δις ευρώ που πήρανε (δεν πήραμε εμείς) μέχρι σήμερα πάνε για την αποπληρωμή των παλαιών δανείων που επιβαρύνουν την οικονομία μας. Για την ακρίβεια, τα δάνεια του ΔΝΤ πάνε στην αποπληρωμή των τόκων των δανείων που προϋπήρχαν εδώ και καιρό. Με άλλα λόγια επιβαρυνθήκαμε άλλα ποσά, που πρέπει να τα επιστρέψουμε κάποια στιγμή, προσθέτοντας μερικά δις στα χρέη της χώρας ακόμη. Να υπολογίζετε και τους τόκους των ποσών αυτών, μην το ξεχνάμε. Που αυτονόητο είναι ότι το χρέος μας (και πάλι το τονίζω δεν είναι δικό μας αλλά ας το αφήσουμε έτσι) άρχισε να μεγαλώνει πιο γρήγορα και είναι αδύνατον να αποπληρωθεί. Στην πράξη, δεν θα μπορέσει να αποπληρωθεί ΠΟΤΕ.

 

Πως πληρώνουμε τα χρέη μας?
Γιατί τα δάνεια αυτά πρέπει να πληρωθούν στους δανειστές μας. Φανταστείτε την οικονομία μας σε πιο μικρή κλίμακα.

Μην επαναπαύεστε!

Thursday, 05 May 2011
Published in Your World

Παρατηρώ μια ηρεμία στην Ελλάδα.
Άλλοι ήταν απασχολημένοι με τις γιορτές που πέρασαν και τώρα προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, κάποιοι άλλοι κάνουν απεργίες, που περνάνε απαρατήρητες στους άλλους που δεν τους απασχολεί το θέμα ή και ενοχλεί,
άλλοι κολλήσανε στις τηλεοράσεις…ο καθένας το χαβά του…
Γενικά…επικρατεί ένα ασυνάρτητο μπάχαλο.

 

Οι μόνοι που δεν κοιμούνται ποτέ σ’ αυτή τη χώρα, και καθημερινά προσπαθούν να φτάσουν πιο βαθιά στις τσέπες μας, πλέον απροκάλυπτα και ευθαρσώς, χωρίς ουδεμία μικρή ένδειξη ντροπής και μετάνοιας είναι οι πολιτικοί μας!

 

Το ξέρω ότι δεν σας βολεύει αντιμετωπίζετε την αλήθεια έτσι όπως είναι. Οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει πολλά παραμύθια για να ομορφαίνουν την μίζερη ζωή τους, και τα λένε καθημερινά στον εαυτό τους, έτσι….για να μην πονάνε. Ψέματα παντού και σε όλους. «Όλοι λένε ψέματα» λέει ο Dr. House από την ομώνυμη σειρά. Και πόσο δίκιο έχει.  Ή η άλλη αντιμετώπιση: Αν δεν πεις την αλήθεια, δεν μετράει ως ψέμα. Κρύψε τα σκουπίδια κάτω από το χαλάκι, κανείς δεν θα τα βρει με την πρώτη. Όλη σας η ζωή είναι ένα μεγάλο ψέμα.

 

Εντάξει, ας θεωρήσουμε την σταθερά που χρησιμοποιούμε καθημερινός και αναπόφευκτα, ως αποδεκτή. Ας πούμε το χρήμα είναι το παν, είναι η κινητήρια δύναμη, που γυρνάει τα γρανάζια της κοινωνίας. Όλα λειτουργούν με χρήμα, και δεν μιλάω μεταφορικά. Κανένας δεν κάνει κάτι αν δεν πληρωθεί πρώτα. Και αυτό το κάτι αυτός ο κανένας νομίζει ότι το κάνει για τον εαυτό του και μόνο. Το κάνει για να κερδίσει κάτι. Αφήνει απ’ έξω το γεγονός ότι η πράξη που θα κάνει θα ωφελήσει τους άλλους. Δεν έχει συνηθίσει να σκέφτεται ότι η πράξη του είναι καλή κατά μια έννοια, κάνει καλό σε κάποιον, ασχέτως με το κόστος. Αφήνει απ’ έξω και το άλλο γεγονός, ότι ζει με αυτά που έχουν δημιουργήσει κάποιοι άλλοι. Όλα αυτά θεωρούνται ως «Έτσι είναι».

Γουστάρεις να βγεις την Παρασκευή στα σκυλάδικα στην παραλιακή…να πετάς στον τραγουδιστή ή τραγουδίστρια που δεν ξέρει ούτε να τραγουδάει και πολύ περισσότερο να γράφει μουσική, λουλούδια και να σπας πιάτα στην πίστα. Οι λουλουδούδες, επάγγελμα και αυτό, να σου φέρνουν δίσκους με αποκεφαλισμένα λουλούδια και εσύ κουνώντας τα χαρτονομίσματα μπροστά στην μούρη των δήθεν φίλων σου, που σε ξεχέζουν πίσω από την πλάτη σου και σου εύχονται ότι χειρότερο, και της γκομεντίτσας που βρήκε τον σωτήρα της, περηφανεύεσαι το πόσο γαμάτος και γενναιόδωρος είσαι.

Ρατσισμός

Tuesday, 07 May 2013
Published in What Else?

Ρατσισμός είναι μια παραλλαγή της εκδήλωσης του φόβου που οδηγεί σε μίσος, ο οποίος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα "κάλυμμα" που σκεπάζει αυτή την αδυναμία ώστε ο ρατσιστής να έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι δυνατός.

Φόβος της αλλοίωσης της κουλτούρας του πολιτισμού από άτομα άλλων κοινωνικών αξιών (αν εξαιρέσουμε τα υπόλοιπα γνωστά είδη του ή και τα συνυπολογίσουμε), σημαίνει δύο πράγματα:

Απορώ...

Tuesday, 07 August 2012
Published in Your World

Απορώ...

Πώς συμβιβάζεστε με το γεγονός να σας κυβερνούν όλοι αυτοί που σας κλέβουν τόσα χρόνια?

Πως συμβιβάζεστε ότι αυτοί που σας κυβερνούν να αποφασίζουν για τους μισθούς τους από τα δικά σας λεφτά που εσείς τους τα δίνετε?

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo