Νορμάλ

Wednesday, 21 November 2012
Published in My World

Κάθεσαι και σκέφτεσαι βλέποντας εκατομμύρια ανθρώπους να ξυπνάνε το πρωί και χαρούμενοι μέσα στον πανικό της καθημερινότητας και κίνησης στους δρόμους να τρέχουν στις δουλειές τους, στα γραφεία τους…κάτι σαν το αισιόδοξο τέλος μιας ταινίας, όπου ο πρωταγωνιστής βγαίνει στον δρόμο, η λιακάδα των χτυπάει στα μάτια και αυτός περπατάει με μεγάλα σίγουρα βήματα μέσα στο πλήθος αγνώστων ανθρώπων χαμογελώντας με ένα ηλίθιο χαμόγελο στους περαστικούς… Καινούργια μέρα, τα προβλήματα ξεπεράστηκαν, είναι χαρούμενος και ευτυχισμένος. Νιώθει οικεία ανάμεσά τους… ΜΑΛΑΚΙΕΣ!

Γουστάρεις να βγεις την Παρασκευή στα σκυλάδικα στην παραλιακή…να πετάς στον τραγουδιστή ή τραγουδίστρια που δεν ξέρει ούτε να τραγουδάει και πολύ περισσότερο να γράφει μουσική, λουλούδια και να σπας πιάτα στην πίστα. Οι λουλουδούδες, επάγγελμα και αυτό, να σου φέρνουν δίσκους με αποκεφαλισμένα λουλούδια και εσύ κουνώντας τα χαρτονομίσματα μπροστά στην μούρη των δήθεν φίλων σου, που σε ξεχέζουν πίσω από την πλάτη σου και σου εύχονται ότι χειρότερο, και της γκομεντίτσας που βρήκε τον σωτήρα της, περηφανεύεσαι το πόσο γαμάτος και γενναιόδωρος είσαι.

Απολογισμός 2012

Wednesday, 19 December 2012
Published in My World

Συγχαρητήρια! Regressάρουμε πανηγυρικά! Μπράβο! Και εις ανώτερα! Εις…«υγείαν» θα έλεγα, αλλά αυτό μάλλον είναι ανούσιο από πολλές απόψεις…Καλωσήρθατε στην νέα 2013 χρονιά της σκλαβιάς!

Εδώ θα μπορούσα να σταματήσω να γράφω και να αφήσω τον καθένα να βγάλει τα δικά του όχι και τόσο δύσκολα συμπεράσματα…

You divided between the romance of resistance and the willingness to adapt to survive… Mr. Freeman

Το είχα ξαναγράψει παλιότερα (εδώ Περί ελευθερίας) αλλά νομίζω η απομυθοποίηση της έννοιας «Ελευθερία» πρέπει να ξανατονιστεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τι είσαι και πόσο ελεύθερος είσαι. Και για να καταλάβεις τι είναι ελευθερία πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις για ποιο σύστημα δουλείας μιλάμε. Το είπε και ο Mr Freeman και είναι και λογικό.

Έτσι δεν είναι? Αναγνωρίζουμε πρώτα, τι είναι αυτό μου μας κρατάει δέσμιους, για να καταλάβουμε από τι εξαρτόμαστε. Και κάποιες ελευθερίες τις έχουμε κερδίσει… Αλλά είναι τόσο ασήμαντες και δευτερεύουσες αυτές οι ελευθερίες, σε σχέση με μια και μοναδική ΑΛΗΘΕΙΑ:

Είστε τόσο Ελεύθεροι όσο το επιτρέπουν τα λεφτά που έχετε. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Απορώ...

Tuesday, 07 August 2012
Published in Your World

Απορώ...

Πώς συμβιβάζεστε με το γεγονός να σας κυβερνούν όλοι αυτοί που σας κλέβουν τόσα χρόνια?

Πως συμβιβάζεστε ότι αυτοί που σας κυβερνούν να αποφασίζουν για τους μισθούς τους από τα δικά σας λεφτά που εσείς τους τα δίνετε?

Ευχές και όνειρα

Thursday, 03 January 2013
Published in My World

Τι γίνεται, ακόμα κάθεσαι!? Και τι θα γίνει με τις ευχές σου?! Θα πραγματοποιηθούν από μόνες τους, ως δια μαγείας ή θα τις πραγματοποιήσει κάποιος άλλος για σένα?! Ή περιμένεις κάποια θεϊκή δύναμη να μεσολαβήσει?! Μήπως θα καταλήξουν όπως και τα παιδικά σου όνειρα, όταν στην ερώτηση «τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις» απαντούσες με υπερηφάνεια αστροναύτης, πυροσβέστης ή ιατρός…

Τι απέγιναν τα όνειρά σου? Ποιο εμπόδιο βρήκαν στον δρόμο ή και γιατί ξαφνικά άλλαξες γνώμη?

Debilocracy

Saturday, 03 November 2012
Published in What Else?

(Debilocracy: σύνθετη λέξη, από την Ρώσσικη λέξη Дебил (debil = ηλίθιος) και την Ελληνική κράτος.)


Για να εφαρμοστεί Δημοκρατία (όσο το δυνατόν κοντά στην πραγματική της έννοια) σε μια κοινωνία, πρώτα πρέπει να αναβαθμιστεί η Παιδεία και η Μόρφωση. Μόνο τότε θα μπορέσει να εφαρμοστεί και να αναπτυχθεί μέσα στην ίδια κοινωνία. Δεν λέω κάτι καινούργιο...

 

Φαίνεται όμως ότι προχωράμε προς την αντίθετη κατεύθυνση, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Η παιδεία έχει υποβαθμιστεί φανερά. Σχολεία καταργούνται, καθηγητές δεν φτάνουν, το ίδιο και εκπαιδευτικά βιβλία. Αν και τι να λέμε όταν οι γονείς δυσκολεύονται να σπονσοράρουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στα πανεπιστήμια. Και οι γονείς οι ίδιοι δεν έχουν ούτε διάθεση και ούτε τον χρόνο να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, λόγω του ότι πρώτα πρέπει να δουλέψουν.

Ρατσισμός

Tuesday, 07 May 2013
Published in What Else?

Ρατσισμός είναι μια παραλλαγή της εκδήλωσης του φόβου που οδηγεί σε μίσος, ο οποίος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα "κάλυμμα" που σκεπάζει αυτή την αδυναμία ώστε ο ρατσιστής να έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι δυνατός.

Φόβος της αλλοίωσης της κουλτούρας του πολιτισμού από άτομα άλλων κοινωνικών αξιών (αν εξαιρέσουμε τα υπόλοιπα γνωστά είδη του ή και τα συνυπολογίσουμε), σημαίνει δύο πράγματα:

Το ξέρω ότι δεν σας βολεύει αντιμετωπίζετε την αλήθεια έτσι όπως είναι. Οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει πολλά παραμύθια για να ομορφαίνουν την μίζερη ζωή τους, και τα λένε καθημερινά στον εαυτό τους, έτσι….για να μην πονάνε. Ψέματα παντού και σε όλους. «Όλοι λένε ψέματα» λέει ο Dr. House από την ομώνυμη σειρά. Και πόσο δίκιο έχει.  Ή η άλλη αντιμετώπιση: Αν δεν πεις την αλήθεια, δεν μετράει ως ψέμα. Κρύψε τα σκουπίδια κάτω από το χαλάκι, κανείς δεν θα τα βρει με την πρώτη. Όλη σας η ζωή είναι ένα μεγάλο ψέμα.

 

Εντάξει, ας θεωρήσουμε την σταθερά που χρησιμοποιούμε καθημερινός και αναπόφευκτα, ως αποδεκτή. Ας πούμε το χρήμα είναι το παν, είναι η κινητήρια δύναμη, που γυρνάει τα γρανάζια της κοινωνίας. Όλα λειτουργούν με χρήμα, και δεν μιλάω μεταφορικά. Κανένας δεν κάνει κάτι αν δεν πληρωθεί πρώτα. Και αυτό το κάτι αυτός ο κανένας νομίζει ότι το κάνει για τον εαυτό του και μόνο. Το κάνει για να κερδίσει κάτι. Αφήνει απ’ έξω το γεγονός ότι η πράξη που θα κάνει θα ωφελήσει τους άλλους. Δεν έχει συνηθίσει να σκέφτεται ότι η πράξη του είναι καλή κατά μια έννοια, κάνει καλό σε κάποιον, ασχέτως με το κόστος. Αφήνει απ’ έξω και το άλλο γεγονός, ότι ζει με αυτά που έχουν δημιουργήσει κάποιοι άλλοι. Όλα αυτά θεωρούνται ως «Έτσι είναι».

Το ξέρω και καταλαβαίνω που επαναπαύεστε με τις γιορτές, με τις ανούσιες εκδηλώσεις εορτασμών για τους  φανταστικούς (όχι πραγματικούς) θεούς σας ή λόγω της παράδοσης που σας κρατάει δέσμιους με το παρελθόν σας και συμβάλει στον τόσο ωραία έμφυτο διαχωρισμό και ανταγωνισμό που εκδηλώνεται σε όλες τις κοινωνικές σας δραστηριότητες. Ιδίως οι «αγωνιστές», ακτιβιστές της πλάκας που κρύβονται πίσω από φανφάρες ονομασίες με δήθεν ανθρωπιστικά συνθήματα, με δήθεν κουλτούρα που περιορίζεται στις αξίες που πρεσβεύουν, με δήθεν γνώση της πραγματικότητας και της «σωτηρίας», που στην ουσία το μόνο που ξέρουν είναι να εναντιώνονται στα επιφανειακά στρώματα των προβληματικών συστημάτων εξουσίας και παρασυρόμενοι από το «ένστικτο επιβίωσης» επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη που οι παλιότεροι εργατοπατέρες έκαναν στο παρελθόν.

Σας έχω βαρεθεί και εσάς και τον Πολιτισμό σας!

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo