Ψέματα - Όλοι λένε ψέματα...

Thursday, 10 November 2011
Published in My World

Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι είναι πιο εύκολο να αγνοείς την Αλήθεια.

Το ψέμα κρατάει ακριβώς αυτήν την ισορροπία του πολιτισμένου κόσμου μας, της κοινωνίας μας. Όλα αυτά που δημιουργήσαμε, μιλάω για την κοινωνική συμπεριφορά, είναι βασισμένα στο ψέμα. Ακόμα και η Αγάπη, βασίζεται στο ψέμα. Όχι ο έρωτας, η φυσιολογική σεξουαλική μας ανάγκη, αλλά κάθε μας κίνηση στο να πετύχουμε το θεμιτό, στρατηγικά μελετάται στα βάθη του μυαλού μας, σχεδιάζοντας προσεκτικά τις επόμενες κινήσεις, λέξεις, εκφράσεις, εκφράσεις του σώματος... όλα...

Είναι παράδοξο αυτό, το να θεωρείς ότι είναι πιο εύκολο να αγνοείς την αλήθεια και ταυτόχρονα...όλη σου τη ζωή...συνέχεια...σε κάθε σου συναναστροφή με άλλους...σε κάθε κατάσταση που αντιμετωπίζεις στην ζωή σου στην δουλειά στην σχέση...παντού...να προσπαθείς να βρεις το καλύτερο ψέμα, να κρύψεις τα πραγματικά σου συναισθήματα, να μην εκφραστείς απρεπώς, να μην προσβάλεις τον άλλον... Δηλαδή είσαι σε μόνιμη προσπάθεια να καλύψεις την αλήθεια...και αυτό είναι ακόμα πιο δύσκολο, χρονοβόρο και ψυχοφθόρο απ'το απλά να είσαι ο εαυτός σου.

Και μη μου πει κανείς ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα!

Από την Απομυθοποίση...(Ν 2)

Όλοι λένε ψέματα. Κανένας δεν εξαιρείται. Όλοι λένε ψέματα και στον εαυτό τους καθημερινά. Παραμυθιάζεις τον εαυτό σου και τους άλλους, προβάλλοντας αυτό που ζητάνε οι άλλοι ή θα ήθελες να είσαι εσύ ο ίδιος. Προσπαθείς να κρύψεις τα μειονεκτήματά σου. Δεν είναι κακό, αποδέξου το και τους άλλους που το κάνουν. Ή αποδέξου τον εαυτό σου και τους άλλους έτσι όπως είναι.

Είμαστε όλοι προϊόντα (παράγωγα) του κοινωνικού περιβάλλοντος. Με άλλα λόγια μπορεί να πει κανείς ότι είμαστε η αντανάκλαση του κόσμου στον οποίον ζούμε, ζούσαμε πριν, γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Ο καθένας από εμάς είναι καθρέπτης της κοινωνίας.

Η συμπεριφορά σου, αυτό δηλαδή που σε ορίζει ως προσωπικότητα, είναι αποτέλεσμα μακρόχρονης τριβής μέσω της αλληλεπίδρασης σου με το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκεσαι. Κοινωνικό περιβάλλον είναι και το στενό οικογενειακό, σχολικό, εργασιακό, φιλικό και λόγω της επέκτασης της επικοινωνίας, χάρη στο διαδίκτυο, και παγκόσμιο (ως ένα βαθμό).

Νορμάλ

Wednesday, 21 November 2012
Published in My World

Κάθεσαι και σκέφτεσαι βλέποντας εκατομμύρια ανθρώπους να ξυπνάνε το πρωί και χαρούμενοι μέσα στον πανικό της καθημερινότητας και κίνησης στους δρόμους να τρέχουν στις δουλειές τους, στα γραφεία τους…κάτι σαν το αισιόδοξο τέλος μιας ταινίας, όπου ο πρωταγωνιστής βγαίνει στον δρόμο, η λιακάδα των χτυπάει στα μάτια και αυτός περπατάει με μεγάλα σίγουρα βήματα μέσα στο πλήθος αγνώστων ανθρώπων χαμογελώντας με ένα ηλίθιο χαμόγελο στους περαστικούς… Καινούργια μέρα, τα προβλήματα ξεπεράστηκαν, είναι χαρούμενος και ευτυχισμένος. Νιώθει οικεία ανάμεσά τους… ΜΑΛΑΚΙΕΣ!

Δηλαδή τι? Γεννιόμαστε με όλες εκείνες τις ιδιότητες που συναντάμε στην καθημερινή μας αλληλεπίδραση με άλλους? Όλα αυτά που εισπράττετε από τους ανθρώπους στο περιβάλλον σας και σας προκαλούν αντίστοιχες αντιδράσεις νομίζετε ότι έμφυτες ιδιότητες που μεταδίδονται μέσω των γονιδίων?

Μάλιστα…

Και εγώ που νόμιζα ότι αρκετές συμπεριφορές τις αντιγράφουμε από τους γονείς μας και έπειτα τσιμπάμε διάφορα άλλα στο σχολείο και πάει λέγοντας…

Όλες εκείνες οι συμπεριφορές, ή να πούμε ιδιότητες που μας χαρακτηρίζουν ανθρώπους, όπως ζήλια, αδιαφορία, απληστία, εκδικητικότητα, περηφάνια, ηλιθιότητα, ακόμη και αγάπη και άλλες όπως αυτές που συνηθίζετε να τις προσάπτετε στους διάφορους ανθρώπους, είναι απλά επίκτητες συμπεριφορές. Δεν γεννιέται κανένας έτσι, δεν υπάρχει πουθενά κωδικοποίηση στα γονίδια μας για τις συγκεκριμένες αντιδράσεις ως προς τον εξωτερικό παράγοντα.

Το Σύστημα σαπίζει εδώ και χρόνια. Αυτή η δυσωδία δεν είναι η αιθαλομίχλη ή οι ψεκασμοί ή ο μολυσμένος αέρας της βιομηχανικής μας δράσης, είναι η οσμή του πτώματος της Δημοκρατίας, που πριν προλάβει να μεγαλώσει και να εξελιχθεί, πέθανε…

Απολογισμός 2013

Thursday, 09 January 2014
Published in My World

Καιρό σκεφτόμουν να γράψω τον καθιερωμένο απολογισμό της χρονιάς… λίγοι θα το διαβάσουν, λίγοι θα συμμεριστούν την άποψή μου και σχεδόν κανένας δεν θα κάνει τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση… Και να γράφω τα ίδια κάθε χρόνο καταντάει βαρετό και μη αποδοτικό…σαν ψυχοθεραπεία για να τα βγάλω όλα έξω από το μυαλό μου που έχει μαζευτεί και πιέζει… ούτε θέλω να νιώθω ο γαμάτος μπλόγκερ που με τον γραπτό του λόγο θα «ξυπνήσει» τις μάζες…παπαριές…και όποιος το κάνει ή νομίζει ότι το κάνει, ζει σε μια ψευδαίσθηση. Ο γραπτός λόγος δεν μένει, τα βιβλία καίγονται και τα ψηφιακά αρχεία καταστρέφονται, μόνο η πληροφορία, σκέψη και η γνώση μπορεί να μεταδοθεί μέσω των μυαλών των άλλων ανθρώπων που κατά κάποιο τρόπο καταλαβαίνουν…

Σχηματίζεται εντύπωση ότι σας αρέσει αυτοί που ζείτε. Το ξέρουμε και εγώ και εσείς ότι αυτό είναι ψέμα. Δεν σας αρέσει αλλά το τρώτε, γιατί (θα έλεγε κανείς) δεν έχετε άλλη επιλογή. Υπό άλλες περιπτώσεις, όπου σας παίρνει δηλαδή, θα αντιδρούσατε και θα γινόταν της πουτάνας (μάλλον η πουτάνα ξέρει καλύτερα από σας) και ίσως και να δικαιωνόσασταν…αλλά εδώ στο παγκόσμιο μπουρδέλο νιώθετε αδύναμοι. Σας καταλαβαίνω…

Τι είχαμε αυτή τη χρονιά? Α ναι, τους χρυσαυγίτες, τους θαυμαστές του ναζισμού ή του φασισμού…οι έννοιες μπορεί να διαφέρουν και να δίνουν το πάτημα σε κάποιον να αρνείται το πρώτο ή το δεύτερο, αλλά η ουσία παραμένει. Τελοσπάντων, δεν θα μπω σε διαδικασία να εξηγώ το συνειρμό των σκέψεών μου. Ένας αρκετά ελεύθερος από ιδεολογικά σκουπίδια άνθρωπος, θα μπορέσει να βγάλει το δικό του συμπέρασμα, ένα γενικό…για την συμπεριφορά του ατόμου σε μια κοινωνία, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες πίεσης πάνω στην σχηματισμένη προσωπικότητά του. Δεν είναι δύσκολο και αν είναι δεν πειράζει, λίγη εξάσκηση για τα εγκεφαλικά του κύτταρα δεν θα επιφέρει ηλεκτροπληξία.

Τι άλλο? Α ναι! Ακόμα οι ίδιοι μαλάκες κυβερνάνε. Τι πρωτότυπο?! Οι ελπίδες ολόκληρου λαού στα χέρια αυτών των …. δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη…. Που εξυπηρετούν τις ελπίδες των άλλων ακατονόμαστων €παϊστών τραπεζικών, «κώλος και βρακί» φίλων τους. Κάπου εδώ πάσχετε, νομίζω, από την λανθασμένη κρίση και κατανόηση. Επιλέγετε τους ίδιους κάθε φορά και μετά γκρινιάζετε για τα ίδια κάθε φορά. Τι μαλακία είναι αυτή?! Θα μου το εξηγήσει κανένας? Ή σας αρέσει αυτός ο αγωνιστικός τρόπος ζωής του «ΠουΤσέ Και Βάρα»? Επαναστάτες του κώλου, που όταν δεν υπάρχει λόγος επανάστασης μάλλον δεν υπάρχει και ο λόγος ύπαρξής σας και σας ενοχλεί αυτό το γεγονός…σας προσφέρει το νόημα στην ζωή σας… Ε?!

Συμπέρασμα της χρονιάς (γιατί βαριέμαι αφάνταστα να περιγράφω τα γεγονότα): τα κοινωνικά ζώα είναι σαν βακτηρίδια, σαν ιοί, προσαρμόζονται σε κάθε «αντιβίωση» (όλες οι πολιτικές αποφάσεις ήταν ενάντια στην ζωή σας, στην ευημερία και στην ποιότητά της) και συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο…το οποίο είναι: η πλήρη καταστροφή του «οργανισμού»-περιβάλλοντος (κοινωνικού στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και οικολογικού σε πιο μεγάλη κλίμακα) μέχρι που δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο να φάνε και εν τέλη θα φάνε και ο ένας τον άλλον στην προσπάθεια να επιβιώσουν… και στο τέλος ο θάνατος όλων… σαπίλα.

Δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ τελικά από τα μικρά μας αδέρφια τους ιούς.

«Οι πεποιθήσεις σας και οι βάσεις τους, βρίσκονται στο συνειδητό νου. Εσείς πρέπει να κατανοήσετε το περιεχόμενο του συλλογιστικού σας νου. Το περιβάλλον σας, είναι η φυσική εικόνα των σκέψεων, συναισθημάτων και πεποιθήσεών σας, που έγινε ορατή.»

Με αφορμή αυτή τη δημοσίευση θα ήθελα να θέσουμε ο καθένας στον εαυτό του την εξής ερώτηση: Τι είναι αυτό ακριβώς που σχηματίζει την πραγματικότητά μας?

Οι πεποιθήσεις μας προκύπτουν από τις σκέψεις μας πάνω στα ερεθίσματα που λαμβάνουμε απ’έξω – από την κοινωνία, από την αλληλεπίδραση με τους άλλους, από τα συναισθήματα που αναγκαστικά τρέφουμε λόγω του βασικού μας «προγραμματισμού». Ταυτόχρονα, εμείς οι ίδιοι σχηματίζουμε την κοινωνία και όλους τους κανόνες που την διέπουν . Είναι ένας κύκλος, κλειστός θα έλεγε κανείς. Όμως…υπάρχουν κάποιες σταθερές που στην ουσία αποτελούν τις βάσεις των κοινωνικών κανόνων και μας αναγκάζουν να αυτοπροσδιοριζόμαστε βάσει αυτών.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo