Κοινωνικοί κανόνες

Wednesday, 29 August 2012
Published in Alternative Reality

Κοινωνικοί κανόνες είναι περιορισμοί. Έτσι? Κανόνες συμπεριφοράς αναλόγως του χώρου και περίστασης, ομιλίας και έκφρασης στον γραπτό και προφορικό λόγο, ντυσίματος σύμφωνα με κάποια κοινωνικά κριτήρια....και άλλα πάρα πολλά. Άρα χωρίς να περιορίζετε συνέχεια τον εαυτό σας δεν μπορείτε να ζήσετε και να συνυπάρξετε? Δεν μπορείτε να λειτουργήσετε αυτόνομα με κατανόηση και σεβασμό προς τους άλλους? Οκ δεκτό, ας πούμε... Κάποιοι προφανώς χρειάζονται μια καθοδήγηση.

Το γεγονός όμως είναι...για να προστατευτείτε από τους άλλους που ενδεχομένως μπορούν να σας βλάψουν και να σας προσβάλουν με τους τρόπους συμπεριφοράς τους, δημιουργείτε αυτούς τους κοινωνικούς κανόνες.

Δηλαδή τι? Γεννιόμαστε με όλες εκείνες τις ιδιότητες που συναντάμε στην καθημερινή μας αλληλεπίδραση με άλλους? Όλα αυτά που εισπράττετε από τους ανθρώπους στο περιβάλλον σας και σας προκαλούν αντίστοιχες αντιδράσεις νομίζετε ότι έμφυτες ιδιότητες που μεταδίδονται μέσω των γονιδίων?

Μάλιστα…

Και εγώ που νόμιζα ότι αρκετές συμπεριφορές τις αντιγράφουμε από τους γονείς μας και έπειτα τσιμπάμε διάφορα άλλα στο σχολείο και πάει λέγοντας…

Όλες εκείνες οι συμπεριφορές, ή να πούμε ιδιότητες που μας χαρακτηρίζουν ανθρώπους, όπως ζήλια, αδιαφορία, απληστία, εκδικητικότητα, περηφάνια, ηλιθιότητα, ακόμη και αγάπη και άλλες όπως αυτές που συνηθίζετε να τις προσάπτετε στους διάφορους ανθρώπους, είναι απλά επίκτητες συμπεριφορές. Δεν γεννιέται κανένας έτσι, δεν υπάρχει πουθενά κωδικοποίηση στα γονίδια μας για τις συγκεκριμένες αντιδράσεις ως προς τον εξωτερικό παράγοντα.

Everybody Lies

Tuesday, 01 April 2014
Published in My World

Αφιερωμένο στην σημερινή μέρα των ηλιθίων και ηλιθίων ψεμάτων.

Για αρκετούς αυτή η γιορτή είναι επαγγελματική....

Αν και...αν αναρωτηθεί κανείς, θα καταλάβει ότι ακριβώς τα ψέματα μας κάνουν πολιτισμένους...αυτό απαιτούν οι κοινωνικοί μας κανόνες άλλωστε...όσο και τραγικό να ακούγεται αυτό....

Ότι και να κάνουμε, όσο και να μαθαίνουμε στην ζωή μας, ποτέ ίσως δεν θα φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι είμαστε αρκετά ικανοί να καταλαβαίνουμε τους άλλους και να μπορούμε να χειριζόμαστε καταστάσεις με απόλυτη ακρίβεια.

Όλες οι φιλοσοφίες και ιδίως ανατολίτικες, που έχουν γίνει τόσο trendy (σιχαίνομαι αυτή τη λέξη), όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών αναζητήσεων του ΕΓΩ, ναι μεν έχουν μια σωστή προσέγγιση επί του θέματος, αλλά κατά τη δική μου άποψη, δεν στοχεύουν στην χρησιμότητα αυτού. Εξηγούμαι… καλό είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, ναι…αλλά ανήκεις σε ένα σύνολο που ονομάζεται κοινωνία και φτάνοντας σε κάποιο σημείο της αυτογνωσίας, το «καθαρό» πλέον ΕΓΩ σου δεν σου δίνει περιθώρια για εύκολη προσαρμογή στο σύνολο αυτό. Το ΕΓΩ σου, που τονώνει τον εγωισμό σου, θα σε αναγκάζει να τα βλέπεις όλα από την δική σου, πλέον διαφορετική, οπτική γωνία, κατακρίνοντας τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισης των κοινωνικών θεμάτων των άλλων ατόμων. Αυτομάτως βάζεις τον εαυτό σου πιο πάνω από τους άλλους, όχι διανοητικά, αλλά ψυχικά. (Δεν θα «ανακατευτώ» στον όρο «ψυχή» διότι για μένα δεν υφίσταται η θρησκευτική του έννοια.)

Το Ψέμα είναι το θεμέλιο του πολιτισμού μας, των ανθρωπίνων σχέσεων, των στερεοτύπων, των κοινωνικών σταθερών, της πολιτικής. Όλος ο πολιτισμός μας, αυτό που δηλαδή αντιλαμβανόμαστε ως σύγχρονο και «πολιτισμένο», βασίζεται σε πολλά μικρά ή μεγάλα ψέματα.

Είναι πιο πολιτισμένο να λες ψέματα για να μην βλάψεις τα συναισθήματα του άλλου. Είναι πιο εύκολο να πείθεις τον εαυτό σου με ένα ψέμα παρά να αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε αλήθεια. Κάποιοι άλλοι στις θέσεις εξουσίας, συμπεριλαμβανομένου και της πνευματικής εξουσίας – την θρησκεία, έχουν εφεύρει και τελειοποιούν τις μεθόδους μαζικής χειραγώγησης για να συντηρούν αυτές τις θέσεις τους, ταΐζοντας τεραστίων διαστάσεων ψέματα στις μάζες που πρώτα τις υποβαθμίσουν πνευματικά, ώστε να τα δέχονται όλα χωρίς αμφισβήτηση.

Με το ψέμα έχουν χτιστεί κράτη και έχουν γίνει αμέτρητοι πόλεμοι. Οι άνθρωποι πεθαίνουν, νομίζοντας ότι εξυπηρετούν τον ιερό σκοπό, αλλά στην πραγματικότητα είναι θύματα τρομερής απάτης και θύματα εκμετάλλευσης ενός ατόμου ή κάποιας ομάδας που έχουν την δυνατότητα να επιβάλλουν την άποψη τους.

Πλέον οι άνθρωποι μετά από τόσα χρόνια μεθοδευμένης χειραγώγησης, ασχέτως με την όποια πρόοδο έχει γίνει στον επιστημονικό τομέα των κοινωνικών δραστηριοτήτων, έχουν μάθει να διαπαιδαγωγούν τις επόμενες γενιές, αυτοβούλως και υποσυνείδητα, να προσαρμόζονται στις ίδιες συνθήκες που προϋπάρχουν χιλιάδες χρόνια, χωρίς να τις αμφισβητούν και χωρίς να υπάρχει μεγάλη ή μακρόχρονη αντίδραση. Και αυτό θα συνεχιστεί…εκτός εάν…

Το ψέμα, αρκετοί νομίζω καταλαβαίνουν, γεννιέται μέσα από την αδυναμία αντιμετώπισης του αγνώστου, των αγνώστων καταστάσεων, του φόβου και της αμφιβολίας του καθενός για τον εαυτό του, μέσω της παραίτησης από οποιαδήποτε προσπάθεια αντίδρασης. Γενικώς το ψέμα γεννιέται μέσα από την δειλία. Και επομένως οι άνθρωποι που λένε ψέματα πιο συχνά απ’ όλους, είναι οι πιο δειλοί.

Οπότε ο πολιτικός, ο ιερέας, ο τραπεζίτης και όλοι οι άλλοι που θέλουν να σας εξουσιάζουν είναι οι πιο δειλοί.

Μας φοβούνται…ασχέτως που η πλειοψηφία των ανθρώπων έχουν μάθει να ζουν στον φόβο και σε μια εικονική σύγκρουση 100 φοβισμένων ανθρώπων εναντίον 1 φοβισμένου «εξουσιαστή» οι χαμένοι είναι οι 100. Γιατί, εκτός του ότι φοβούνται, έχουν πλέον την ισχυρή πεποίθηση ότι χωρίς αυτόν τον έναν φοβισμένο άχρηστο παράσιτο της κοινωνίας, δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν. Είναι η δικλείδα ασφαλείας του συστήματος. Τα πράγματα είναι απλά.

Επομένως? Νομίζω όλοι γνωρίζετε τι πρέπει να γίνει…και ΟΧΙ δεν μιλάω καν για αιματηρές συγκρούσεις, αυτές εξυπηρετούν μόνο αυτούς που φοβάστε.

Αγαπητά μου παράσιτα

Tuesday, 17 August 2010
Published in My World

Τις εκφράσεις “έτσι είναι η ζωή” ή “τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα” και παρόμοιες να τα πείτε αλλού! Αυτή η ηττοπάθεια, που πάσχει σχεδόν 100% πληθυσμού, έχει μπει τόσο καλά στο μυαλό του καθενός, που πλέον θεωρείται αποδεκτή και αυτονόητη. Όλες οι καταστάσεις δεν εξηγούνται επιστημονικά? Στην συγκεκριμένη περίπτωση από μια τόσο δύσκολη επιστήμη όπως η ψυχολογία. Για ρωτήστε τον ψυχολόγο σας σχετικά μ’ αυτή την πάθηση. Θα ήθελα να ακούσετε την άποψή του και να την εμπεδώσετε.

PS1: Ξεκινήστε απο’δώ…

“Η ζωή είναι ωραία”….Το “ωραία” είναι μια άποψη, ένα αντίστροφο του “άσχημη”. Δεν υφίσταται μόνο του, δεν μπορεί.

Όταν κάποιος λέει ότι η ζωή είναι ωραία, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Αμέσως μπαίνει σε διαδικασία η λειτουργία της σύγκρισης. Πάντα για να εκφέρεις κάποια άποψη για κάτι πρέπει να έχεις ένα σημείο αναφοράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Οπότε, πάντα ανατρέχεις στην μνήμη σου για άσχημα γεγονότα, καταστάσεις που σε στιγμάτισαν, που ένιωθες άσχημα και βλέποντας μια διαφορά αποφασίζεις ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.

Το συναίσθημα αυτό δεν είναι απαραίτητα να είναι προσωπικό. Μπορεί να επηρεαστείς και από το γύρω περιβάλλον σου, τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και τις καταστάσεις που είναι κοινά αποδεκτά ως ωραίες στιγμές. Δεν θα μπούμε τώρα στην ανάλυση….νομίζω είναι αυτονόητο αυτό.

Που κρύβεται όμως το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι και τόσο φανερό, λόγω της αδιαφορίας εκείνης της στιγμής ή της άγνοιας που οι περισσότεροι έχουν για το συγκεκριμένο θέμα? Ναι η ζωή είναι ωραία εκείνη την δεδομένη στιγμή, αλλά…. Τα συναισθήματα είναι παροδικά, όπως και καταστάσεις. Και οι καταστάσεις πολλές φορές δεν εξαρτώνται από εσάς. Ναι μπορείτε μέχρι ένα σημείο να τις ελέγξετε ή να ελέγξετε την διάθεσή σας και τις αντιδράσεις σας…αλλά…. Το γεγονός είναι ότι “η ζωή είναι ωραία” κάποια στιγμή θα μπει υπό αναθεώρηση.

Ευχές και όνειρα

Thursday, 03 January 2013
Published in My World

Τι γίνεται, ακόμα κάθεσαι!? Και τι θα γίνει με τις ευχές σου?! Θα πραγματοποιηθούν από μόνες τους, ως δια μαγείας ή θα τις πραγματοποιήσει κάποιος άλλος για σένα?! Ή περιμένεις κάποια θεϊκή δύναμη να μεσολαβήσει?! Μήπως θα καταλήξουν όπως και τα παιδικά σου όνειρα, όταν στην ερώτηση «τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις» απαντούσες με υπερηφάνεια αστροναύτης, πυροσβέστης ή ιατρός…

Τι απέγιναν τα όνειρά σου? Ποιο εμπόδιο βρήκαν στον δρόμο ή και γιατί ξαφνικά άλλαξες γνώμη?

Νορμάλ

Wednesday, 21 November 2012
Published in My World

Κάθεσαι και σκέφτεσαι βλέποντας εκατομμύρια ανθρώπους να ξυπνάνε το πρωί και χαρούμενοι μέσα στον πανικό της καθημερινότητας και κίνησης στους δρόμους να τρέχουν στις δουλειές τους, στα γραφεία τους…κάτι σαν το αισιόδοξο τέλος μιας ταινίας, όπου ο πρωταγωνιστής βγαίνει στον δρόμο, η λιακάδα των χτυπάει στα μάτια και αυτός περπατάει με μεγάλα σίγουρα βήματα μέσα στο πλήθος αγνώστων ανθρώπων χαμογελώντας με ένα ηλίθιο χαμόγελο στους περαστικούς… Καινούργια μέρα, τα προβλήματα ξεπεράστηκαν, είναι χαρούμενος και ευτυχισμένος. Νιώθει οικεία ανάμεσά τους… ΜΑΛΑΚΙΕΣ!

Commentάνθρωπος

Thursday, 02 April 2015
Published in Your World

Commentάνθρωπος: ο νέος κρίκος στην εξελικτική αλυσίδα του ανθρώπου. Ο άνθρωπος σχολιαστής - αγωνιστής του πληκτρολογίου.

My World

Follow....

FacebookTwitterYoutubeGoogleVimeo